खरंतर मुख्य ट्रिप बद्दल मागच्या भागात पूर्ण लिहून झालं, पण एक सगळ्याचा आढावा म्हणून एक शेवटचा भाग लिहावा वाटला म्हणून ही पोस्ट.
पूर्वतयारी मध्ये लिहिलं होतं तसं ही ट्रिप थोडी comfort zone बाहेरची वाटत होती. एवढा लांबचा प्रवास करून जातो आहोत, तर अपेक्षा पूर्ण होतील का? म्हणजे कश्याला एवढा प्रवास करून एवढ्या लांब जायचं? इथेच अजून नवीन ठिकाणी जाऊ किंवा फक्त एखाद्या रिसॉर्ट मध्ये जाऊ हेही आधी वाटलं होतं. पण season, सुट्ट्या, बजेट, आधीच्या ट्रिप कुठे आणि कधी झाल्या आहेत हे बघून मग, अशी एखादी मोठी ट्रिप ठरते आणि सुफळ संपूर्ण होते तेव्हा समाधान वाटतं.
नेमकं आपण पर्यटन का करतो हे अश्या मोठ्या ट्रिप नंतर माझ्या मनात येतं, आपला उद्देश काय होता, काय वाटलं याबद्दल एक चिंतन केलं जातं. ही ट्रिप तशी अचानक ठरवली. ठरवताना काय बघायचं, कुठे राहायचं, किती दिवस कुठे ठेवायचे, एखाद दोन दिवस काही हवामानामुळे कुठे जाता आलं नाही तर काय हे सगळं डोक्यात ठेवावं लागतं. मुळात अमेरिकेत कुठे हा प्रश्नही होता. पहिल्यांदा जात होतो तर एवढे रिमोट भाग बघायचे की शिस्तीत जरा पटेल स्पॉट फक्त करावे यावर बराच विचार केला. पूर्णपणे स्वतःचं स्वतः शोधून वेगळ्या देशातली ट्रिप प्लॅन करणं फार वेळखाऊ आणि पेशन्सचं काम असतं. सगळ्या पर्यटनाच्या जागा शोधताना त्या माहितीचा अतिरेक होऊ नये जेणेकरून नंतर मजा वाटणार नाही, आणि तरी बेसिक माहिती असावी, आपल्या आवडीची जुळणारी ठिकाणं आहेत का याचा अंदाज घ्यायचा. हॉटेलचे खर्च, खाण्याची सोय जवळपास आहे का हे सगळं बघावं लागतं. यावेळी तर प्लॅनिंग mostly सुमेध बघत होता. त्याचा एक फायदा असा झाला की मला सगळ्याचं जास्त अप्रूप, नावीन्य वाटत होतं. काही कंटाळवाण्या प्रवासात त्याचा त्रासही वाटला, काही अनपेक्षित ठिकाणी गेलो तेव्हा दुपटीने आनंद झाला.
आता या सगळ्याबद्दल नंतर लिहायला पुन्हा तेवढाच वेळ लागतो. प्रत्येक ठिकाणची माहिती, त्याला प्रत्यक्ष अनुभवांची जोड आणि सगळं लिखाण रोजचे उद्योग सांभाळून करणे, फोटो Sort करणे, ते अपलोड करणे अश्या प्रत्येक स्टेप मधून शेवटी लेख लिहून होतो.
काही वेळा का लिहिते मी सगळं हा प्रश्न पडतो. इंस्टाग्राम आणि रिलच्या काळात एवढं लिहायचं . काही नेहमीचे लोक सोडले तर अजूनही लिखाणाचा reach तेवढा नाही. तरीही मी लिहिते कारण मुळात लिहायला आवडतं आणि ते शेअर करायला आवडतं. आम्ही आवडीने फोटो, व्हिडिओ काढतो पण त्या त्या क्षणी मी त्या जागा पूर्ण अनुभवते. आठवण म्हणून, फोटोग्राफी ची माफक आवड म्हणून हे आम्ही करतो, पण एखाद्या ठिकाणाहून निघताना सृजन जेव्हा "मला इथे खूप आवडलं" म्हणतो ते माझ्यासाठी महत्त्वाचं असतं. त्याने जास्त बरं वाटतं. मला जेवढं व्यक्त व्हायला आवडतं, तेवढेच त्या त्या वेळी स्वतःसोबत, कुटुंबासोबत वेळ घालवायला आवडतो. त्यामुळे या सगळ्या भटकंतीत मुख्य उद्देश तो असतो, त्यानंतर मग लिखाण येतं. अर्थात काही फोटो खास नंतर लिहिताना संदर्भ म्हणून वापरता येईल असं डोक्यात ठेवून काढले जातात, हे नाकारता येणार नाही. तरीही शांत म्हणजे नेमकं काय हे शब्दातून सांगण्याएवढी मोठी लेखिका मी नाही. आम्ही एरवीही खरंतर तसं शांत ठिकाणीच राहतो, इथेही निसर्ग भरभरून भेटतो. पण प्रत्येक जागेची एक ताकद असते, Aura असतो आणि तो पर्यटनातून समजतो आणि शब्दात लिहिताना त्याला मर्यादा येतात. त्यामुळे काही वेळा लिखाणात तोचतोच पणा वाटू शकतो, काय ही एवढं सविस्तर लिहिते असंही वाटू शकतं. पण लिखाणावर, भाषेवर प्रेम आहे त्यामुळे शेवटी मी लिहीत राहते.
पहिल्यांदा अमेरिकेत गेलो तरी गेली १३ वर्ष भारताबाहेर असल्यामुळे, साहजिक दृष्टीकोन वेगळा होता. कदाचित पहिल्यांदा ज्या काही गोष्टींबद्दल wow वाटलं असतं, तेवढं झालं नाही. ठरवून केलं नाही तरी दोन ठिकाणांची, देशांची तुलना होत होती. आधी हे सगळे देश माझ्यासाठी फक्त पाश्चात्य देश होते, त्यातल्या प्रत्येकाची स्वतःची ओळख, वैशिष्ट्ये आता तिथल्या वास्तव्यात, भटकंतीत जवळून लक्षात येत आहेत.
अमेरिकन स्मॉल टॉक बद्दल ऐकलं होतं, मोकळेपणे बोलणारे लोक आहेत हे ऐकलं होतं. तसे काही जण भेटलेही.
युरोपात त्यामानाने सुरुवातीला हे लोक खूप रिझर्व्ह आहेत असं वाटू शकतं, पण आता इतक्या वर्षांनंतर सहज गप्पा मारणारे लोक इथेही भेटले आहेत. त्यामुळे फरक असला तरी आता त्यात खूप वेगळं वाटलं नाही, त्यातून आम्ही अमेरिकेत असलो तरी Navajo Nation मध्ये जास्त होतो, तोही फरक असावा.
तरीही मला उगाच गोडवे गायलाही जमत नाहीत आणि उगाचच टीकाही जमत नाही. तश्याच या ट्रिप मधल्या काही गोष्टी आवडल्या, काही नाही. त्यामुळेच गोडाचा अतिरेक, प्लास्टिक वापर, सर्व्हिस यासारख्या गोष्टी खटकल्या, स्पेशली सगळ्याच दृष्टीने मोठा आणि प्रगत देश या पार्श्वभूमीवर जास्त जाणवलं. त्याच वेळी नॅशनल पार्क मधल्या बऱ्याच सोयी, निसर्ग, मोठे रस्ते, Route 66 वरच्या वेगळ्या vibes आवडल्या. Mexican and Indian food विशेष आवडलं, बाकी भाज्यांची कमतरता वाटली. हॉटेल जागेच्या दृष्टीने मोठी होती, पण लहान सहान गोष्टी मिसिंग होत्या ज्या युरोप मध्ये अंगवळणी पडल्या आहेत. रेंटल कार मधलं वैविध्य विशेष वाटलं, तरी युरोपात सारख्या दिसणाऱ्या जर्मन गाड्या मिस पण केल्या. सगळीकडे क्रेडिट कार्ड ही सोय असली तरी जर्मन लोकांना ती उधळपट्टी का वाटू शकते हेही समजलं. खर्चाचा काही ताळमेळ राहणार नाही का असं वाटलं (हे जुनाट वाटू शकेल, जर्मनीत अजून एवढी डिजिटल क्रांती झालेली नाही आणि इथे काही बदल खरंच व्हायला हवेत पण तरी अमेरिकेत दुसर टोक वाटलं)
मुख्य जे बघण्याच्या उद्देशाने आलो त्याला पूर्ण न्याय मिळाला होता. Page, antelope canyon, grand canyon, Bryce and the list can go on for all the favorite places...अमेरिकेत अजून अश्या अनेक जागा आहेत ज्या बघण्याची इच्छा आहे. त्यामुळे भविष्यात पुन्हा नक्कीच अमेरिकेची सफर होईल. तेव्हा त्याबद्दल लिहिता येईल. कोलोरॅडोच्या वळणांवरचा हा प्रवास (तात्पुरता) समाप्त.
तोपर्यंत, सगळ्या वाचकांचे मनःपूर्वक आभार. तुम्ही हे लेख वाचत असाल, फोटो बघत असाल तर प्लीज एक लाईक तरी अवश्य द्या, म्हणजे पुढच्या लिखाणाला प्रोत्साहन मिळतं. धन्यवाद.
तळटीपा -
सगळे फोटो Google Pixel फोन वरून काढलेले आहेत. इथे टाकलेल्या फोटोंपैकी एक दोन वगळले तर काहीही प्रोसेसिंग केलेलं नाही, सगळी no filter photography आहे. चांगला मोठा कॅमेरा असेल, तर अजून नीट फोटो काढता येतील, पण सध्या ट्रिप मध्ये फोन सोयीचा वाटतो. आणि शेवटी कोणत्याही जागेला, तिथे प्रत्यक्ष जाण्याला फोटो न्याय देऊ शकत नाहीत.
या सगळ्यात आमचे तिघांचे फोटो कमी असतात, कारण ते प्रत्यक्षात पण कमीच असतात. आणि जे आहेत ते सगळे पब्लिक अकाउंट असल्यामुळे मी अजूनच कमी पोस्ट करते. मुख्य भर तिथे पाहिलेल्या ठिकाणांवर असतो. प्रतिसादात एक फोटो देते आता.
सगळे भाग आवर्जून वाचणाऱ्या, प्रतिसाद देणाऱ्या सगळ्यांचे मनःपूर्वक आभार. सगळ्या भागांवर प्रतिसाद देणं प्रत्येकीला शक्य नाही हे मी समजू शकते, तशी अपेक्षा नाही पण तुम्ही हे भाग वाचले असतील, आवडले असतील तर या शेवटच्या किंवा एखाद्या भागावर प्रतिसाद दिला तर मला छान वाटेल.
मधुरा देशपांडे - शेंबेकर
२२-०५-२०२५
इथे थोडक्यात आमचा प्लॅन देते आहे कुणाला लागला तर -
दिवस १ - जर्मनी ते अमेरिका प्रवास
दिवस २ - लास वेगास स्फीअर आणि सिटी टुर
दिवस ३ - रेंटल गाडी घेऊन पुढच्या रोड ट्रिपची तयारी, सुपरमार्केट फिरणे
दिवस ४ - Route 66, Grand Canyon, Williams
दिवस ५ - Sedona, फ्लॅगस्टाफ असा प्लॅन होता, पण बर्फामुळे जमलं नाही
दिवस ६ - ग्रँड कॅन्यन, पेज कडे प्रवास
दिवस ७ - पेज
दिवस ८ - Antelope Canyon & Monument Valley
दिवस ९ - बोट टूर आणि Bryce Canyon Nation Park, सेदार सिटी मध्ये मुक्काम
दिवस १० - वेगास ला परतीचा प्रवास - (एका दिवशी खूप लांब नको म्हणून सेदार सिटी मध्ये मुक्काम करून मग पूढे वेगास असं ठरवलं होतं) रेड क्लिफ नॅशनल पार्क त्या रस्त्यात होता म्हणून तोही यात.
दिवस ११ - हुवर डॅम
दिवस १२ - जर्मनीत परत
