काहूर

काहूर

कधी कधी स्वतःलाच
स्वतः चा अंदाज नसतो.
आज आहे उद्या नाही
म्हणूनच भांबावतो.

कळतच नाही का ? पण...
विचार कर करून थकतोच.
तस घडत काहीच नाही.
तरीही.. ठोका चुकतोच

संकेत घेत मनाचा
सावरूनच बसतो
अन चौकटीच्या आत बाहेर
भिरभिरत बहकतो...

सरते शेवटी देवाच्या
समोर दीप लावतो
शांत तेवणाऱ्या ज्योतीमधून
आत्मविश्वास दुणावतो..

शांत तेवणाऱ्या ज्योतीमधून
आत्मविश्वास दुणावतो..

शेफाली जोशी (तृप्ती गोडबोले)

कविता: 

वर
0 users have voted.