गेल्या बारा वर्षात युरोप मध्ये बरीच भटकंती झाली. Schengen करारांतर्गत जर्मनीत राहून आजूबाजूचे अनेक देश फिरू शकलो, कारण वेगळा Visa लागत नाही. दोन वर्षांपूर्वी युके मध्ये जाऊन आलो, तेव्हापासून आता भविष्यात अमेरिकेत सुद्धा जाऊ कधीतरी, या विचाराने उचल खाल्ली. तिथल्या काही जागा पर्यटनासाठी प्रसिद्ध आहेतच, पण मुख्य तो देश अनुभवण्याची इच्छा होती. त्यासोबत बरेच मित्र मैत्रिणी पण तिथे आहेत त्यांची भेट होऊ शकेल असंही वाटायचं. तिथे भारतीय पदार्थ मिळतात, इथल्या पेक्षा जास्त प्रकार आणि चांगले असंही ऐकलं होतं, तेही अनुभवायचं होतं. युरोप मध्येही अजून बरंच आहे, पण त्यात जरा बदल म्हणून अमेरिका ट्रिप डोक्यात येत होती. पण हे सगळं नुसतं म्हणत होतो, त्यावर काहीही गंभीर विचार केला नव्हता. यावर्षीच्या सुरुवातीला जर्मन नागरिकत्व झाल्यानंतर आता अमेरिकेत (आणि जगभरात बऱ्याच ठिकाणी) विनासायास प्रवास करता येणार होता आणि त्यामुळे २०२५ मध्ये अमेरिकेची सफर करू यावर शिक्कामोर्तब झालं.

अमेरिका हा अतिशय मोठा देश आहे. एकाच देशात नऊ वेगळे टाईम झोन आहेत. पर्यटनासाठी तिथे अनेक उत्तम पर्याय आहेत. त्याबद्दल ऐकून, वाचून जुजबी माहिती होती. बऱ्याच शहरांचे, पर्यटन स्थळांचे फोटो पाहिले होते, पण ते नेमके कुठे आहेत हे माहित नव्हतं. मग अमेरिकेचा भूगोल या विषयाचा अभ्यास करायला सुरुवात झाली. कोणती राज्य कुठे आहेत, तिथलं हवामान, आम्हाला काय आवडतं, आवडेल, सृजनसाठी विशेष काय काय आहे हे सगळं शोधायला सुरुवात केली. अमेरिकन ड्रीम किंवा तिथला झगमगाट बघायचा असेल तर न्यूयॉर्क सारखी अनेक शहर आहेत. तिथल्या Skyline, तिथली नावाजलेली म्युझियम्स आहेत. नायगारा फॉल सारख्या प्रसिद्ध जागा आहेत. आणि याशिवाय अजून अनेक ठिकाणं आहेत. आम्ही एप्रिल मध्ये शाळेच्या इस्टर सुट्ट्यांमध्ये जायचं ठरवत होतो, त्या दरम्यान हवामान कुठे चांगलं असेल हाही विचार होता, आधीच सहा महिने थंडी असते, आता पुन्हा ते नको असं वाटत होतं. आम्हाला दोघांनाही थोड्या वेळात शहरांचा कंटाळा येतो, पण युरोप पेक्षा तिथल्या शहरांचा अनुभव पूर्ण वेगळा असेल, त्यामुळे एखादं शहर आणि काही नॅशनल पार्क्स बघू शकतो असं वाटलं.

Grand canyon सुमेधच्या डोक्यात होता, तिथेच आजुबाजूला Arizona राज्यातल्या अजून काही जागा पण चांगल्या वाटत होत्या. मुख्य म्हणजे आम्ही आजवर युरोप मध्ये जेवढं फिरलो आहे, त्यापेक्षा या भागात पूर्ण वेगळा Landscape बघायला मिळेल अशी अपेक्षा होती, ती इथे पूर्ण होईल असं वाटलं. फिरताना नुसतं प्रत्येक ठिकाणी जाऊन नुसते फोटो काढून पुढे जायचं असा प्लॅन नको होता. निवांत वेळ मिळायला हवा हे पक्कं डोक्यात होतं. काही मैत्रिणींकडून माहिती मिळवली. आमचे दोघांचेही बरेच मित्र मैत्रिणी अमेरिकेत आहेत, पण आमची वेळ आणि आवडलेल्या जागा त्या सगळ्यांपासून बऱ्याच दूर होत्या, त्यामुळे त्यांच्या भेटी होणार नाहीत, पण पुढच्या वेळी ठरवू असं ठरवलं. म्हणता म्हणता एक बेसिक प्लॅन तयार झाला. त्या दृष्टीने जवळचं शहर म्हणजे Las Vegas. तशी तिकिटं बघायला सुरुवात केली, शोधाशोध करत काही पर्याय मिळाले आणि बुक झाले. मग सविस्तर कोणत्या दिवशी कुठे काय करायचं यावर चर्चा झाल्या, त्याप्रमाणे हॉटेल बुक झाले.

पूर्ण वेगळ्या देशात, खंडात जात असल्यामुळे काही बाबतीत थोडी भीती पण होती. युरोपात आता कुठेही फिरताना बऱ्याच गोष्टींचा अंदाज असतो, तसं तिथे खूप नवखेपण वाटेल का अशी शंका होती. Comfort zone बाहेरचा हा प्रवास असणार होता. शिवाय मनात तिथली gun पॉलिसी बद्दल पण भीती होती. त्यातून आम्ही ज्या भागात जाणार तो वाळवंटी भाग, थोडा विराण सुद्धा, काही झालं तर काय असं ही डोक्यात येऊन गेलं. पण या सगळ्या शंका बाजूला ठेवून एकेक तयारी सुरू झाली.

अमेरिकेत फिरण्यासाठी गाडी हाच मुख्य पर्याय आहे. इथल्या लायसन्स वर तिकडे गाडी चालवता येते, त्यामुळे तसा प्रश्न नव्हता. मग गाडी शोधून तीही बुक केली. जर्मन नागरिकांना अमेरिकेत ९० दिवसांपर्यंत Visa लागत नाही, पण त्यांच्या एका वेबसाईट वर रजिस्ट्रेशन करून, आपली सगळी माहिती भरून त्यावर approval घ्यायचं असतं, तेही काम झालं.
तिथलं सिम कार्ड, अमेरिकन डॉलर्स, त्यासाठी काही कार्ड्स वर डॉलर्स लोड करणे, तिथले ड्रायव्हिंगचे नियम समजून घेणे, कुठे ॲडव्हान्स ऑनलाइन बुकिंग करावे लागतात का हे शोधून ठेवणे अशा बऱ्याच गोष्टी होत्या.

अजून दोन महिने, मग एक महिना, मग दोन आठवडे असं करत जायची तारीख चार दिवसांवर आली. सृजन अमेरिकेत जाणार ही वार्ता वर्गभर पसरली होती. आमच्याही सगळ्या मित्र मैत्रिणींच्या शुभेच्छा मिळाल्या. शुक्रवारी out of office इमेल सेट करून मग खऱ्या पुढच्या तयारीला, बॅग भरण्याला सुरुवात झाली.

पहिल्यांदा चाललो तेही Vegas मध्ये याची आम्हालाही गंमत वाटत होती. सृजन सोबत Las Vegas अशी बऱ्याच जणांची त्यावर पहिली reaction होती. What happens in Vegas remains in Vegas याच्या अगदी उलट प्रत्येक गोष्ट मी लिहायला घेतली

क्रमशः

मधुरा देशपांडे शेंबेकर
२७-०४-२५