पुढचा दिवस उगवला तो बर्फ घेऊनच. सकाळी उठून बाहेर पाहिलं तर थोडा थोडका नाही, भरपूर बर्फ पडत होता. नाश्ता करायला गेलो तर या हॉटेलने अजूनच निराशा केली. पुन्हा प्लास्टिक कटलरी, तेच मोजके पदार्थ आणि मुख्य सगळ्यासाठी अतिशय कमी जागा. बाहेर त्यांच्या आवारात एवढी निवांत जागा होती, मग ही ब्रेकफास्ट रुम एवढी लहान का? तिथे प्रचंड गर्दी झाली होती. गर्दीच्या वेळी थोड्या प्रमाणात हे इतरत्रही अनुभवलं आहे, पण हे नक्कीच त्यापेक्षा जास्त त्रासदायक होतं. कसंबसं थोडंसं खायला घेऊन एक टेबल शोधून बसलो. आता स्नो असेल तर काय करता येईल यावर विचार केला.

आमच्या डोक्यात होतं Sedona नावाच्या गावात जायचं, तिथून जमलं तर Flagstaff आणि मग परत. पण बर्फ बघता Sedona कॅन्सल करावं लागेल असं वाटलं. थंडी साठी हॉटेल मध्येच हिवाळी टोप्या दिसल्या, त्या विकत घेतल्या. अजून कुठे स्वस्तात जॅकेट मिळाली तर बघू असा विचार करून फॅमिली डॉलर नावाच्या दुकानात गेलो. त्या पूर्ण रस्त्यावर प्रचंड बर्फ होता आणि अजून रस्ते क्लिअर करायला कुणी आलेलं नव्हतं. त्यामुळे जपून गाडी चालवत तिथे गेलो, आत तसंही काही नव्हतं म्हणून तसेच हॉटेल वर परत आलो. जोपर्यंत रस्ते नीट होत नाहीत तोवर आता बाहेर पडायला नको हे एकमताने ठरवून तासभर नेटफ्लिक्स बघत बसलो.

थोड्या वेळाने भूक लागली, सृजनला आता McDonald मधून काहीतरी हवं होतं, हे फक्त ट्रिप मध्ये मिळतं म्हणून त्याची क्रेझ, त्याला तिथून घेऊन दिलं आणि आम्ही आदल्या दिवशी गेलो होतो त्याच धाब्यावर गेलो. छोले पुरीची ऑर्डर दिली, बाहेरच्या शून्य डिग्री तापमानात ते खाऊन पोटोबा तृप्त झाले, चव उत्तम होती, अस्सल पंजाबी अशी. चहा पण घेतला आणि निघालो.

मग Williams गावात गाडीनेच चक्कर मारत तिथल्या Route 66 वरची जी बाजारपेठ आहे ती बघायला गेलो. इथे बऱ्याच ठिकाणी Indian ( विशेषतः Indian jewelry अश्या पाट्या )
अश्या पाट्या दिसतात, त्याचा अर्थ भारतीय नसून native Indian American असा आहे. तरी ते Indian बघून क्षणभर आपलंच वाटतं. गावातली बरीच Motel बघून आपल्याकडच्या पुर्वी धर्मशाळा होत्या त्याची आठवण आली. बिल्डिंगची पद्धत थोडी सारखी वाटली. या शिकागो ते कॅलिफोर्निया अश्या रस्त्यावरून पूर्वीच्या काळी शेतकरी आणि कामगार वर्ग प्रवास करायचा, Midwest ते वेस्ट कोस्ट पर्यंत. त्यांच्या सोयीसाठी अनेक Motel, खानावळी इथे सुरू झाल्या, बाजारपेठा वाढत गेल्या. मग पुढे काही लेखकांच्या साहित्यात Route 66 ला स्थान मिळालं. नंतरच्या काळात नवीन हायवे झाले, पण तरी या रस्त्याचं महत्त्व अबाधित राहिलं. त्यावरून दिसणारा निसर्ग, पर्यायाने पर्यटन आणि Cowboy स्टाईलची, antique लुक असणारी दुकान आणि रेस्टॉरंट, तिथे मिळणाऱ्या वस्तू अश्या अनेक कारणांनी हा रस्ता आजही प्रसिद्ध आहे. एका ठिकाणी गाडी पार्क करून तिथल्या एका दुकानात गेलो. इतक्या प्रसिद्ध रस्त्यावर गाडीला सहज पार्किंग साठी जागा मिळणे, तीही ऐसपैस हे विशेष वाटलं. सुमेधला तिथल्या त्यांच्या खास टोप्या बघण्यात रस होता. त्या दुकानात जश्या खास त्यांच्या वस्तू होत्या, jewllery होती, तश्याच काही Made in India (आपलाच भारत इथे) Made in Bangladesh अशाही होत्या. टोप्या मात्र लोकल तिथल्या आणि काही अमेरिकेतच दुसरीकडे बनलेल्या होत्या, मग त्यावर बराच खल करून सुमेधने एक निवडली आणि एक ती खास खरेदी झाली.

आता बर्फ जरा कमी झाला होता, पण वेळ बघता Sedona पर्यंत जाण्यात काही अर्थ नव्हता. म्हणून Flagstaff ला जायचं ठरवलं. हायवे वरची परिस्थिती कशी आहे हे ऑनलाइन बघितलं आणि मग निघालो. Flagstaff मध्ये एक observatory आहे, तिथे जातानाचा रस्ता तर डिसेंबर मध्ये जर्मनीत प्रवास करतो असं भासवणारा होता, प्रचंड बर्फ, सुरूची झाडं आणि हायवे संपल्यावर घाटाचा रस्ता. ते सगळं सुंदर दिसत होतं, पण थंडीमुळे काकडलो होतो. ही हिवाळी ट्रिप म्हणून डोक्यात नव्हती.

त्या पार्किंग मध्ये पोहोचलो आणि आत जाणार तेवढ्यात एक माणूस बाहेर आला आणि म्हणाला की बर्फामुळे त्यांच्या सगळ्या जागांवर जाऊ शकत नाही, त्यामुळे ते बंदच करत आहेत. मग आल्या पावली तिथून परत फिरलो. आता वेळ आहे तर तिथून जवळच असलेल्या Target नावाच्या दुकानात गेलो. तिथे जाऊन पुन्हा विंडो शॉपिंग केली. हे दुकान मला वॉलमार्ट पेक्षा आवडलं, खरेदी केली नाही पण अनेक वेगळ्या वस्तू बघायला मिळाल्या. इथे बोर्ड गेम्सची प्रचंड व्हरायटी होती. डेकोरेशनच्या वस्तू, आर्ट ॲन्ड क्राफ्ट वस्तू सुरेख होत्या.
सृजनला एक चॉकलेट हवं होतं तिथून, त्याच्या यूट्यूब बघण्यातून समजलेलं, तेवढं घेतलं आणि पुन्हा परतीच्या रस्त्याला लागलो. सकाळी भरपूर जेवण झालं होतं, त्यामुळे भूक नव्हती. गरज लागलीच तर खाऊ, फळं सोबत होती. मग Hotel वरच आराम केला.

Sedona ला जायला जमलं नाही याचं वाईट वाटत होतं. पण असे दिवस प्रवासात असतातच, ते आपल्या हातात नसतात. वाळवंटी प्रदेशात तसा नेहमीचा नसणारा बर्फ त्या निमित्ताने बघायला मिळाला. एरवी खास बर्फ बघायला काही आम्ही अमेरिकेत येणार नाही. हवामान खात्याच्या अंदाजा प्रमाणे उद्या सूर्यदर्शन होणार होतं, थंडी असली तरी पाऊस किंवा बर्फ नव्हता. शक्य तेवढे जाड कपडे आणि लेअर्स या तयारीवर आपण तेवढी थंडी निभावू शकू असं वाटत होतं. Grand canyon पुन्हा निवांत बघून मग Page या गावात पुढचे तीन दिवस मुक्काम असा प्लॅन होता. त्याबद्दल पुढच्या भागात..

क्रमशः

मधुरा देशपांडे शेंबेकर
०४-०५-२०२५