सूर्य माध्यान्हीचा

वेचता सूर्य माध्यान्हीचा
सांजस्वप्न डोळ्यांत रेखले,
गंधवेड्या फुलांचे पुरे झाले कौतुक सोहळे
थोडा पाचोळाच वेचून सजवूयात संगे.
नकोच ती रेशमी सांज केसरफुले,
नकोच जिवाला तो मृगातला गारवा,
संगतीने तुझ्या निष्पर्ण फांद्यांतून झिरपता
रखरखीत ऊन होईल की मधाळ, हळुवार रे सखया.
हक्काच आपल ऊन, कशा झुरावे सावलीसाठी
चल पाहुया तळपून आज आपल्यासाठी,
चल पाहुया तळपून आज आपल्यासाठी.
- उज्वला

Keywords: 

कविता: 

वर
0 users have voted.