मुन्सियारी TRH वर गेलो. रुममधून थेट हिमालय दर्शन झालं पण अगदी थोड्या वेळाकरीता !
संध्याकाळी नंदादेवी मंदिरात गेलो तिथून छान पंचचूली दिसत होतं पण तिथेही लगेच ढग आल्याने रूमवर आलो. पाऊस असेल तर भजी खाल्लीच पाहिजेत, शास्त्र असतं ना ते.....लगेच किचनला फोन! गरमागरम कुरकुरीत भजी मस्तच होती ती आयती मिळाल्याने जास्तच चविष्ट लागली. भज्यांचा आस्वाद घेत मॅच बघत बसलो.
चौकोरीला आरक्षित काॅटेज उतारावर होतं. तिथून हिमायलाचा व्ह्यू मिळणार नसल्याचं तिथला अनुभव घेऊन आलेल्या भाच्याने सांगितलं होतं. बदलून एक्झिक्युटीव रूम मिळेल का ? फोनवर चौकशी केली असता अधिकारी म्हणाला की, "म्याडमजी, चान्स की बात है! उस दिन खाली होगा तो मिल जायेगा लेकिन पैसा वापस नही मिलेगा ना ही खानेमें एडजष्ट होगा." ऑफ सिजन असल्याने दुसऱ्या मजल्यावरची मोक्याची रूम मिळाल्याने आनंदच झाला पण वाईट ह्याचं वाटत होतं की अक्कलखातं वयाबरोबर वाढतच जात होतं कमी होण्याच्या ऐवजी! साधंसंच जेवून निद्राधीन झालो.
वनवासाच्या दरम्यान द्रौपदी तहानेने व्याकुळ झाली होती. भीमाने गदा मारून ज्या ठिकाणी पाणी काढलं तो हा तलाव म्हणजे भीमतालेश्वर! टीक मार्क करत पुढे निघालो.
दुसराही स्पाॅट होता तो ही टीक मार्कवालाच. नौकुचिया ताल म्हणजे नऊ कोन असलेला तलाव. तलावाला प्रदक्षिणा मारत पुढे निघालो.
झालं असं की, या वर्षी लेक भारतात आल्यावर कुठेतरी जाऊ असं चाललं होतं, पण नक्की कुठे ते ठरत नव्हतं. जायला जमणार होतं तेवीस जून नंतरच. खूप धावपळ करायची नव्हती. चार दिवस एका ठिकाणी निवांत राहायचं होतं.
स्पिति - मे महीन्यात -दिवस ५- ३१ मे
---------------------------------------------- एकंदर कारमध्ये घालवलेला वेळ ::साधारणपणे पाच एक तास. पण आम्ही अगदी खुळावल्यासारखे ठायी ठायी थांबलो .. इतके नादिष्ट लोक नसतील तर कमी वेळ पुरेल
आठ तास पूर्ण झोप झाल्यावर आम्ही सगळे चांगले फ्रेश झालो होतो शिवाय आजचा दिवसही तसा आरामाचाच होता.. आज हिक्किम आणि अशी छोटीशी डे ट्रीप करण्याचा इरादा होता. हिक्कीम हे जगातलं सगळ्यात उंचीवर असणारं पोस्ट ऑफिस आहे. लांगजा हे डोंगराच्या कुशीत वसलेलं एक छोटस गाव आहे. गाव म्हणण्यापेक्षा दहा एक घरांची वस्ती, हे जास्त योग्य वर्णन होईल.
आज आम्ही 4450 मीटरपर्यंत उंचीवर जाणार होतो आणि त्यामुळे आजपासून आम्ही ए एम एस साठी असणारी औषधे ज्येनांसाठी तरी चालू केली होती. शिवाय उंचीशी सवय व्हावी म्हणून आजचा दिवस तसा छोटासाच ठेवला होता.
स्पिति - मे महीन्यात - 2९ मे - दिवस ३
---------------------------------------------- एकंदर कारमध्ये घालवलेला वेळ ::जेवणखाण /मध्ये मध्ये घेतलेले ब्रेक्स धरून ~७-७:३०तास - मध्ये ब्लस्टिंग साठी थान्बाय्ला लागले होते त्यामुळे बराच वेळ गेला.
कापलेले अंतर - ~२१० km
रस्ता कसा आहे - तसा ठीक ठीक आहे पण ब्लास्टिन्म्मुळे काही ठिकाणी खूप खराब आहे
हॉटेल - हॉटेल कुन्फेन काझा
लोसर ला जायला जमणार नाही म्ह्णून थोडे हिरमुसले होऊनच आम्ही झोपलो पण उठल्यावर जो काही नजारा दिसला! आहाहा असे शब्द अगदी सहजच तोंडातून बाहेर पडले...
ह्या गोष्टीची सुरुवात होते २०१४ मध्ये ...आम्ही ७ जण म्हणजे आम्ही दोघे , दोघांचेही आई वडील आणि आमची ८ वर्षाची लेक असे सगळे किन्नोर च्या ट्रिप ला गेलो होतो ... तेव्हाच हिमालय फिवर ची लागण झाली होती .... ही ट्रिप आम्हे अगदी सावकाश आणि आरामात , थांबत थांबत केली होती.
त्यानंतर २०१५मार्च मध्ये आम्ही तिघेच फक्त एकदा येऊन गेलो ... ह्यावेळी आम्ही स्पिती ची तोंड ओळख करण्यापुरती एक "डे ट्रिप " फक्त करून आलो होतो. यावेळी मात्र आम्हाला तिघांनाही हिमालयाने पुरतं वेडं करून सोडलं .... आम्ही परत आलो ते मोठ्या स्पिती ट्रिप ची स्वप्न बघतच
