अन तोही दिवस आठवतो राधे,...

रंगपंचमीचा दिवस होता तो. सकाळीच माईने मला ओवाळले, तिलक लावला, नंदबाबांनी गुलाल लावला गालाला आणि रंगीत करून टाकला सारा दिवस. त्यांचे आशीर्वाद घेऊन बाहेर पडलो अन सगळ्या गोपांनी घेरून टाकलं. नुसती धमाल सुरू झाली.

सगळे एकमेकांना रंगवत यमुनेतीरी आलो. तर तू अन तुझ्या सख्याही तिथे आलेलात, नेहमी प्रमाणे पाणी भरायला. पण आज तुम्हाला घाई नव्हती. तू पुढे झालीस, मला हळूच गुलाल लाऊन उलटी वळलीस. पण मी असा सोडणार नव्हतोच तुला. मीही गुलाल उधळला. सगळेच गोपही रंग उडवू लागले. लाल, निळा, गुलाबी, केशरी सारे रंग एकमेकांत रंगू लागले.

रात्री मुलांना झोपवताना मी एक गाणं बरेचदा म्हणते - 'गोजिरवाणी खार पहा ही, गोजिरवाणी खार!' पूर्वी मुलांना आवडायचं गाणी ऐकणं...आता ती माझीच गरज म्हणून मी घसा साफ करून घेते. हिचं गाणं ऐकण्यापेक्षा पटकन झोपलेलं बरं...असा विचार करून ते लवकर झोपतात हा एक मोठा फायदा! असो!

आपल्याला घरकामात मदत लागते. ती करते कोण तर कामवाली बाई. ह्यांचे किती तरी प्रकार आहेत. मला काही अनुभवायला आले ते लिहीत आहे. प्रतिसादात भर घाला.

१) " मला हे हवे अन ते हवे. : : ही मदत करते पण पगारा सोबत तिला इतर काही बरेच हवे असते. घरात मदत. दागिने गहाण आहेत ते सोडवायला पैसे, गरम चहा, मुलांच्या शिक्षणाला, लग्नात आर्थिक मदत, घर बांधायला मदत सारखे जास्त पैसे मागत राहते. समटाइम्स जस्टिफाइड कधीकधी वाट्ते त्या पेक्षा तिची आपल्याला कामात मदत नको.