Hello सर्वांना .
9 ऑक्टोबर ते 18 ऑक्टोबर अशी असम मेघालय ही ट्रिप मी नवरा आणी मुलगी अशी केली.
याचे प्लॅनिंग खूप आधीपासून म्हणजे डिसेंबर 24 पासून सुरू होते . आधी मे मधे जाणार होतो पण काही कारणाने ते जमले नाही.
ऑफीस घर काम याने आम्ही दोघे अन शाळा परिक्षा या चक्रात फिरून परी कंटाळून गेली होती.
तिची सहामाही 7 ऑक्टोबर ला संपणार होती. Yearly planner मधे ते दिलेले होते.
मग पुन्हा एकदा प्लॅन तपासून पाहिला अन पटापट बुकिंग केले.
आज खूप दिवसांनी आठवण होऊन अंडा मसाला केला. हॉस्टेलला असताना भटकून झाल्यावर रात्री उशीरा डेक्कनच्या रेश्मा नावाच्या स्टॉलवर भुर्जी, अंडा मसाला, अंडा राईस वगैरे खूप प्रकार खात असू. हल्ली ते दुकान गरवारे कॉलेजजवळ आलंय.
तर हे साहित्य:
१. उकडलेली अंडी - ६
२. मोठे कांदे - २
३. लहान टोमॅटो - ३
४. आलं लसूण ठेचा - एक मोठा चमचा
५. कढीपत्ता - भरपूर
६. नारळाचे खाद्यतेल/गोडेतेल
७. मिरची पूड
८. धने जिरे पूड
९. हळद
१०. गरम मसाला
११. मीठ
१२. कोथिंबीर
१३. पुदिना
शनिवारी नेहेमीप्रमाणे इथल्या Marche म्हणजे आठवडी बाजारात गेले होते. मला या बाजारात जायला फार आवडते. सगळ्या सिझनल भाज्या, फळे, मश्रुम्स, मीट, चीज, ब्रेड यांचे एवढे प्रकार बघायला मिळतात की डोळ्यांचे अगदी पारणे फिटते. सध्या एकटीच असल्याने खरेदी फार नसते पण शनिवार सकाळ इथे घालवणे हा आवडीचा कार्यक्रम आहे माझा. तर परवा, माझ्या नेहेमीच्या भाजीवाल्याकडे लालचुटूक मिरच्या दिसल्या. भानामती वगैरे झाल्यासारख्या काही विचार न करता मी त्या घेऊन टाकल्या. मग घरी येऊन याचे काय करायचे हे विचार सुरू झाले. मस्त ताज्या मिरच्या होत्या, फार जहाल तिखट वगैरे नव्हत्या. आणि १०-१२ च होत्या.
उन्हाने रखरखलेल्या मराठवाड्यातील लातूर जिल्ह्यात आहे निलंगा नावाचे लहान तालुक्याचे शहर. हा तालुका उत्तर कर्नाटकातील दुष्काळी बिदर जिल्ह्याला खेटून आहे. तेलंगणा आणि कर्नाटकातून कष्टाची कामं करणारे हजारो लोक येऊन निलंग्याच्या आसपास पसरले आहेत. हातात कमी पैसा, पोटात भूक आणि नीट जेवायलाही वेळ नाही या परिस्थितीतून जन्माला आला निलंगा राईस!
थोडक्या साहित्यात पोट भरणारा पण तरीही चमचमीत! खरं तर निलंग्यात भात शेती नाही, तेलंगणातून आणलेला चांदतारा नावाचा तांदूळ ह्या राईससाठी वापरतात. शहरात भरपूर टपऱ्या उघडल्या, दहा रुपये, वीस रुपये प्लेट अशी किंमत. त्यामुळे अल्पावधीत तो लोकप्रिय झाला.
दोन वर्षांनी धक्का स्टार्ट केलेली डायरीची गाडी आता सुसाट सुटली असल्याने लिहून डोळे आणि अंगठा हे अवयव थकले असले तरी मन मात्र फ्रेश झालेले आहे. तो लिहिण्याचा flow किती काळ टिकेल, मी पण सांगू शकत नाही. त्यामुळे लगेच पुढचा भाग लिहित आहे. (अशी सुरुवात करून आणि थोडे लिहून झाल्यावर काही पुढे लिहिणे झाले नाही, ते डायरेक्ट आजच पूर्ण करू शकले.)
बरोबर दोन वर्ष होतील काही दिवसांनी डायरीचा ५० वा भाग लिहून.. साडेपाच वर्षं झाली बघता बघता जर्मनीतील हॅनोवर शहरात सिनिअर केअर होम मध्ये सायकॉलॉजिस्ट म्हणून काम करायला सुरुवात करून. इथे काही दिवसांसाठी ऍडमिट झालेले ते कायमचे रहायला आलेले असे कितीतरी लोक रोज पहायला मिळतात. माझ्याकडून त्यांना एक मनापासून ऐकणारा कान मिळतो, तर त्यांचे बोलणे ऐकत असतांना वेगवेगळ्या जीवनानुभवांनी मी समृद्ध होत जाते. अशाच एका आज्जींची गोष्ट आज मी सांगणार आहे.
#Europe2025
Landsberg am Lech
जर्मनीच्या दक्षिणेला गर्द जंगलं, उंच शिखरं, देखणे किल्ले असणारी 27 गावं जोडणारा Romantic नाव सार्थक करणारा रस्ता आहे. पूर्वीच्या रोमन व्यापारी रस्त्यातले काही भाग जोडणारा रस्ता म्हणुन पण Romantic!
याच रस्त्यावर म्युनिक पासून अगदी तासाभरावर लेश नदीवरचे लॅन्ड्सबर्ग हे टुमदार गाव आहे. आपण परिकथेतील किल्ला म्हणुन Neuschwanstein Castle ऐकलेला असतो. हे तिथल्याच नदीवरचे हे गाव आख्खेच परिकथेतून उतरवलेले वाटते.
दुसर्या महायुद्धात फारसे नुकसान न झाल्यामुळे या गावाचे मध्ययुगीन सौंदर्य अबाधित राहिले आहे.
तर, परवा अगदी हलके काहीतरी खायचा मूड होता. नेहेमीची मुगाच्या डाळीची खिचडी नको होती. मग आईशी बोलताना या खारा पोंगलची आठवण निघाली. मग केलाच. छान झाला, इथे रेसिपी दिसली नाही आणि स्वतःच्या रेफरन्सकरता पण लिहून ठेवावी म्हणले. माझा एक कझिन बंगळूरूला असतो. आई काही दिवस तिकडे गेली होती, त्यांच्याकडच्या मदतनीस ताईनी केला होता, बहुतेक ऑथेंटिक असेल. नसेल तर जाणकारांनी सूचना कराव्यात. तर नमनाचे तेल झाल्याने साहित्य आणि कृती.
#Europe2025
म्युनिक जवळ मिट्टेनवाल्ड नावाचे एक नितांतसुंदर गाव जर्मन अॅल्प्स् पर्वत रांगेत वसलेले आहे. व्हायोलिन वाद्याचे हे जन्मगाव. हे गाव व्हायोलिन म्युझियम, भिंतीवरील fresco paintings आणि देखण्या निसर्गसौंदर्यासाठी प्रसिद्ध आहे.
इथली Leutaschklamm नावाची जागा तिथला धबधबा आणि नदीवरील 75 meters उंच suspension bridge साठी लोकप्रिय पर्यटन स्थळ आहे.
इथे जायला स्वप्नामधील गावातून जाणारी वाट आहे. हिरवीकंच कुरणं, हिमाच्छादित डोंगर, खळाळून वाहणारी निळी निळी नदी सोबतीला असते.
आशय (माझा मुलगा, जर्मनीत MS च्या दुसर्या वर्षाला आहे) जर्मनीत शिकत असल्यामुळे आमचा युरोप दौरा जर्मनी पासून सुरू होऊन जर्मनीत संपवणे असा नेम मागच्या वर्षापासून झाला आहे! हे वर्ष कसे अपवाद असेल!
जर्मनी जवळचे Austria Switzerland देश तिथल्या निसर्ग सौंदर्यासाठी प्रसिद्ध आहेतच पण जर्मनीची कधी tourist destination अशी ओळख ऐकली नव्हती. जर्मनी इतकी सुंदर स्थळं दडवून बसलाय याचा पत्ताच नव्हता. इथे एक मजा आहे. एक पाय जर्मनीत तर दुसरा Austria मध्ये अशी अनेक पर्यटन स्थळं आहेत!
मधे कशासाठी ते लक्षात नाही पण उगीचच मसूर डाळ आणून ठेवली होती. बहुतेक डोशात घालायला का काय माहिती. आणि १/२ किलोशिवाय मिळतच नाही. त्यातून सध्या एकटीच असल्याने अजिबात गोष्टी संपत नाहीत. तर त्या मसूर डाळ कशी संपवावी या गरजेतून जन्मलेली ही पाककृती. मुद्दाम यासाठी प्लीज डाळ आणू नका, पण घरात असेल तर नक्की करून बघा. झटपट होते एकदम!
२ उकडलेले बटाटे
२ उकडलेले बीट
१ टीस्पून तीळ
१/२ टीस्पून जिरे
१/४ टीस्पून बडीशोप
१/४ टीस्पून साखर
चिमूटभर आलं (किसून)
चिमूटभर ओली हळद (किसून)
१ चमचा तेल (मी सूर्यफूल तेल वापरलं पण कोकोनट ऑईल सुद्धा चालेल असं नंतर वाटलं)
मीठ, मिरपूड,
बेसिलची पानं
कृती -
बीट आणि बटाटा दोन्हीचे मध्यम आकाराचे तुकडे करून घ्या. त्यात मीठ, मिरपूड, साखर, किसलेलं आलं आणि ओली हळद सगळं एकत्र करा.
एक कबुली सुरवातीलाच देते. मी आस्तिक किंवा नास्तिक दोन्हीही नाही. किंबहुना :) सोयीस्करपणे दोन्हीही आहे. आस्तिक असणं तुलनेनं सोपं असतं. एखाद्या सर्व-शक्तिमान ठिकाणी श्रद्धा ठेवून त्या शक्तीवर विश्वासानं सगळं काही सोपवलं की आपण निर्धास्त. अशा वेळी विरोधी भूमिका घेणा-यांकडे पाठ फिरवून त्यांना हुर्र्ऽऽऽ करायला जमलं की झालं. पण तरी कधी काही चुकार प्रश्नांचे भुंगे सतावतात, कोड्यात टाकतात, त्रास देतात, आपल्या श्रद्धास्थानाच्या अस्तित्वावर शंका घेण्यास भाग पाडतात.