मागच्या भागाहून पुढे..

ट्रेक दिवस ३

केदार खरक ते केदार ताल

अंतर अंदाजे ३ किमी

ऊंची १४,२०० फूट ते १५,५०० फूट आणि परत १४,२०० फूट

आजचा दिवस अगदी प्रसन्न उगवला होता.

साडेसात वाजता सगळे तयार झाले. डबे घेतले. खाऊ घेतला. नेहमीच्या घोषणा वगैरे देऊन निघालो. आजची चाल कठीण नव्हती, पण थकवणारी होती. किंवा कठीण होती पण परवा आणि काल जे चाललो त्यामुळे जाणीव होत नव्हती.

वाट चुकायला नको म्हणून रस्त्यात जागोजागे असे कॅरन्स रचलेले दिसतात

दरवर्षी एप्रिल महीना आला की आंब्यांचे वेध लागतात, मे अखेरीस पावसाचे, ऑगस्टमध्ये गणपती तसे डिसेंबर, जानेवारी आला की आम्हाला ट्रेकचे वेध लागतात. ( निबंधाची सुरुवात वाटते आहे ना ? )

तसेच ह्याही वर्षी, कुठे जायचं ? हा विचार सुरु झाला.

माझ्या मनात दोन जागा होत्या, पण त्यातल्या एकाची एकच बॅच होती, जी कोणास ठाऊक कधी फुल झाली होती आणि दुसर्‍याची तारीख जमेल असं वाटत नव्हतं.

मग माझ्या लिस्टमध्ये असलेले ट्रेक्स, त्याच्या उपलब्ध तारखा, त्यातल्या मला जमू शकतील अश्या तारखा ह्या सगळ्यांचा लसावि, मसावि काढून केदारताल नक्की केला.

दिवस - 4

आदल्या दिवशी आंघोळ केल्यामुळे सकाळी कपडे बदलणे, पाणी आणि ORS च्या बाटल्या घेणे एवढंच काम होतं. 5 ला उठून अर्धा तासात आवरलं आणि अर्धा तास merlin ला कामाला लावलं. आपल्या इथे नेहमी दिसणारा magpie robin तिकडे क्वचित दिसणारा ह्या कॅटेगरीमध्ये होता. Warbler आणि Canary Flycatcher चा आवाज येत होता पण ते इतके बारके पक्षी आहेत आणि पिवळा रंग, झाडात कुठे लपले होते कोण जाणे.

शार्प 6 ला सगळ्या जणी ब्रेकफास्टला जमलो. Packed lunch ताब्यात घेतले. पुरी भाजी, ब्रेड-बटर असा बेत होता. थोडंसं खाऊन घेतलं आणि 6:30 ला प्रस्थान केलं.

दुसऱ्या दिवशी सकाळी 8 ला निघायचं होतं, 7:30 ला ब्रेकफास्टसाठी खाली भेटणार होतो. आत्तापर्यंत सगळ्या ट्रिप्स आम्हीच प्लॅन केलेल्या असल्याने हे जरा नवीन होतं. बाकी वेळी आपण मनाचे राजे असतो, प्लॅन मागे पुढे करू शकतो. हाही एक अनुभव घेतला. आम्ही 5 च जणी होतो आणि सगळ्या वेळेच्या आधीच तयार असायच्या त्यामुळे वाट बघणे प्रकार नव्हता.
8-8:10 ला गाडी निघाली. एखाद तासाच्या अंतरावर शिवपुरी म्हणून ठिकाण आहे तिकडे सगळे adventure sports होतात. तिकडे गंगा नदीवरून जाणारं zip line करायचं होतं. मी नाहीच म्हणत होते पण सगळे कर कर म्हणत होते. मला वजनाची चिंता आणि खाली गंगा नदीचं टेंशन :D

मागच्या वर्षी दहावी झाल्यावर शिरीनने एक ट्रेक केला, त्याची खरेदी करायला decathelon ला गेलेलो तेव्हाच मनात आलेलं पुढच्या वर्षी एक तरी हिमालयन ट्रेक करायचा. मार्चपासून foliage, युवाशक्ती वगैरे sites बघायला सुरुवात केली. सुट्टी मिळेल अशा तारखांमध्ये foliage चा फुलारा, तुंगनाथ आणि अजून एक बद्रीनाथ जवळचा ट्रेक बसत होता. माझ्या बालमैत्रिणीला विचारलं ती पण तयार झाली. मग foliage च्या ऑफिसला भेट दिली तर फुलारा ट्रेकला जायचं तर टेंटमध्ये राहावं लागणार होतो. ते कितपत जमेल म्हणून मग तुंगनाथ ठरवलं, त्याचं बुकिंग आलेलं होतं त्यामुळे ट्रेक कन्फर्म होता. पैसे भरले आणि तयारी सुरु केली.

तंत्रज्ञानाच्या दृष्टीने अत्यंत ऐतिहासिक आणि महत्त्वाचं मानलं जाणारं कोलोरॅडो नदीवर असलेलं हे धरण. सकाळी निवांत उठून निघालो. वेगास पासून अर्ध्या तासाच्या अंतरावर हे धरण आहे, तिथे पोचलो, आधी गाडीची सुरक्षा तपासणी झाली, जी नावालाच होती. पार्किंग मध्ये गेलो तेव्हा cash दिली तर चालेल हे पहिल्यांदा पाहिलं, नाहीतर सगळीकडे कार्डच होते. गाडी पार्क करून त्यांच्या visitor center कडे गेलो. त्यांचे काही टूर आहेत ज्यात पॉवर प्लॅन्ट आणि धरणाचा परिसर दाखवतात. दोन पैकी जी लगेच होती ती बुक करून आम्ही निघालो. आधी एक लहान पाच मिनिटांची फिल्म दाखवली गेली.

पुन्हा एकदा चेक आऊट करून निघालो. आजही कुणी एक शब्दाने how was your stay? Was everything alright? वगैरे काहीही विचारलं नाही. एकीकडे टॉयलेट मध्ये small टॉक करणारे अमेरिकन भेटले आणि एकीकडे हे असे व्यवसायाचा भाग म्हणून सुद्धा काही इच्छा नसणारे वाटले.