भाजणीच्या चकल्या - काही टिपा

मी चकली एक्सपर्ट नाही. वर्षातून एकदाच - दिवाळीच्या वेळी भाजणी विकत आणून चकल्या करते. गेली सलग ४-५ वर्ष माझ्या चकल्या चांगल्या झाल्या म्हणून टिपा लिहिण्याचं धाडस करते आहे. त्यात बाकीच्या अनुभवी सुगरण मैत्रिणींनी भर घालावी.

१. १ मेजरिंग कप भाजणी - चमच्याने दाबून भरून शीग लावून घेतली असेल तर १ मेजरिंग कप पाणी, १ टीस्पून तेल असं आमचं माप ठरलेलं आहे.
मोहनाचं तेल जास्त झालं तर चकल्या हसतील, तळताना तुटतील विरघळतील. तेल कमी झालं तर दाततोड्या चकल्या होतील.

पाककृती प्रकार: 

A page from a diary of Ginger Kulkarni - 21st October 2022

21st October 2022
आज दुपारी एक मजाच झाली. प्राची लॅपटॉप वर काम करत होती आणि मी नेहमीप्रमाणे दरवाज्यात लोळत पडलो होतो. तर एकदम गेटमधून कोणीतरी आत यायला लागलं. मी मान वर करून पाहिलं तर मिहिका....
मी उड्याच मारायला लागलो. जोरात भुंकून हाका मारल्या प्राचीला. मग ती बाहेर आली आणि नेहमीप्रमाणे तिनं नो एक्के नो नो दुणे नो सुरू केलं. पण मला काही सुचतच नव्हतं. मी घरभर धावत सुटलो. जोरजोरात गाणी म्हणू लागलो. ती गाणी ऐकून मिहिकाबरोबर तिचे दोन फ्रेंड्स आले होते ते 'आंटी बाद में आते है ' म्हणत पळूनच गेले.

लेख: 

A page from a diary of Ginger Kulkarni - 21st March 2023

21st March 2023
या प्राचीच्या कानांचं काही तरी करायला हवं. माझ्या सोबत राहून राहून एकदम तिखट झाले आहेत तिचे कान. एरवी गच्चीवर गेल्यावर मी उंच उडणाऱ्या विमानावर उड्या मारत मारत भुंकतो, तेव्हा आकाशाकडे बघत म्हणते,"तुला कसं कळतं रे विमान उडत असलेलं? एवढासा ठिपका दिसतोय अगदी लक्ष देऊन बघितलं तर. आवाज पण ऐकायला येत नाहीये मला. तुला कसं कळतं?"

लेख: 

A page from a diary of Ginger Kulkarni - 10th November 2023

10th November 2023
मी हल्ली सकाळी फिरून आलो की अजिबात पोर्चमध्ये थांबायला तयार नसतो. दरवाजा जोरजोरात वाजवून उघडायला लावतो. मग पळत जाऊन बेडवर शेपटीत नाक घुसवून बसतो. प्राची म्हणत होती की जिंजरने विंटर डिक्लेअर केला आहे. आता जिंजरची औषधं आणून ठेवली पाहिजेत. तिच्या मते मी शंतनुसारखाच नाजूक तब्येतीचा आहे. लवंगाने उष्णता आणि वेलदोड्याने थंडी... असं काही तरी म्हणत होती.
काल फिरून आल्यावर मला खूप खोकला आला. शेकोटीच्या धुरामुळे तसे झाले असावे असे प्राची म्हणाली. 'दिल्लीचा असूनही असा कसा काय रे तू' म्हणाली.
मला एरवी खोकला झाला की ती मला मध पाणी देते.

लेख: 

Fraud businesses/ calls

दिवाळीसाठी भेटवस्तू खरेदी करण्यासाठी म्हणून मी इंस्टाग्राम वर आलेली एक लिंक चेक केली. 'वाणी कुर्तीज माय शॉपीफाय डॉट कॉम' अशी ती लिंक होती. त्यावर 'टू गुड टू बी ट्रू' अशा ऑफर्स होत्या. अडीचशे रुपयाला मस्त कुर्ता मिळत होता. शिवाय दोन वर एक फ्री... 1434 रुपयांची खरेदी डोकं गहाण ठेवून मी केली. ही गोष्ट आहे तीस ऑक्टोबरची, कालची तारीख 7 नोव्हेंबर.. अजूनही पार्सल आलेलं नाही; दिवाळी तर जवळ आली आहे म्हणून मी तो मेल चेक केला, ऑर्डर कुठे पोचली म्हणून ट्रॅक करावं म्हणलं तर त्यामध्ये ट्रॅकिंगची कुठलीही लिंक नव्हती; फक्त पैसे मिळाल्याची रिसीट मला ईमेलने आलेली होती.

न जाने क्यूँ होता है यूं जिंदगी के साथ.....

मागच्या आठवड्यात गुरुवारी दुपारी जेवत असताना अचानक माझ्या whatsapp वर मला एक मेसेज आला "Dakshina .. from ? मी एक क्षण बावचळले पण नोटिफिकेशन बार खाली ओढून वाचलं ते इतकंच होतं. मी जेवत होते त्यामुळे उत्तर देण्यासाठी थोडा वेळ लागणार होता. पुन्हा काही सेकंदांनी दुसरा मेसेज ... माझं नाव...XXX मी अवाक.. कारण माझ्याकडे तो नंबर एका पुरुषाच्या नावाने सेव्हड होता आणि मला जो मेसेज आला होता तो एका स्त्रीचा होता.. कारण त्यात तिने तिचे नाव लिहिले होते. मग माझ्या डोक्यात नाना प्रकारचे विचार यायला लागले. की ही स्त्री नक्की त्याची बायको असणार आणि हिला काहीतरी संशय वगैरे आला असेल का?

लेख: 

बाली पास - समीट आणि फायनली उतरलो

तर आजचा शेवटचा दिवस.

ओदारीला आल्यापासून पास समोर दिसत होता. बेस कॅम्पला तर अगदी समोर होता. हा तर चुटकीसरशी चढून जाऊ. हा ट्रेक डिफीकल्ट कॅटेगरी आहे, इथवर येताना अनेकदा अनुभव घेतलाय, पण कोणत्याही ट्रेकचा सगळ्यात कठीण भाग असतो तो समीट. ते तर समोर दिसतय आणि सहज अचीव्हेबल आहे हे ही कळतय मग अजून डिफीकल्ट काय असेल ?
नाही म्हणायला उतरतांना कठीण रस्ता आहे हे आठवत होतं पण एवढे कठीण चढ चढून आलो आहोत, आता उतरायचं तर आहे मग काय ! असंही वाटत होतं.

फराळाचा PTSD कसा द्यायचा?

(एखाद्या धक्कादायक घटनेनंतर मनात त्या अनुभवाची एक भीती बसते, त्याला PTSD (post traumatic stress disorder) म्हणतात.)

----------------

आपण केलेल्या गोष्टी/चांगलेचुंगले / मेहनतीने केलेल्या पाककृती विसरून जाणारा किंवा 'रिप्लेस मेमरी' असणाऱ्या नवरा असलेल्या मैत्रिणींना समर्पित.... Wink

एकदा मी घंटाभर गॅस जवळ तोंड लाल करून 'लखनवी बिर्याणी' केली होती, नवरा आल्यावर 'आज भाजीपोळी नाही का' म्हणाला. तेव्हापासूनच काही आयडिया हाताशी ठेवल्यात... फक्त मुलींसाठी. 

लेख: 

बेसन-रवा लाडु (पाकातले)

लागणारे जिन्नस:
बेसन-२ कप्
बारिक रवा/सेमोलिना -१कप
दिड कप साखर
१ कप पाणि
साजुक तुप-१ कप
२ टेबल्स्पुन दुध
वेलची पुड/केशर काडि

पाककृती प्रकार: 

Taxonomy upgrade extras: 

गिल्ट

खरं तर हा लेख नाही. निव्वळ मन मोकळं करण्यासाठी केलेली बडबड आहे. पण कोणत्या हेडिंगखाली लिहावे हे कळाले नाही म्हणून लेख.

लेख: 

पंपकिन केक (Pumpkin Cake/Muffin)

थंडीची वाट बघत आणि तरी जास्तीचे मिळालेले उन्हाचे दिवस एन्जॉय करत असतानाच, काल तापमान सर्र्कन खाली आलं. तोवर बाहेर पानगळीचे चित्र दिसले, तरी घरात Autumn फील येत नव्हता. लाल भोपळा आणि त्याचे अनेक प्रकार स्वयंपाकघरात दाखल होऊन महिना झाला, पण केक झाला नव्हता. आजच्या थंडीने मात्र अगदी तो दालचिनीचा वास आठवून लगेच केक केला. एक पाककृती बघून त्यात बदल करायचे ठरवले, बेकिंग मध्ये हे जरा धाडसच होतं, पण केक चांगला जमल्यामुळे एकदम आनंदी आनंद झाला.

तर साहित्य -

पाककृती प्रकार: 

पुढचे दिवस - बाली पास

ट्रेकचा दुसरा दिवस - मुक्काम देवसु बुग्याल.

७००० वरुन १०,२०० फूट. अंतर साधारण ८/९ किमी. वेळ ५/६ तास.

आज आम्हाला हॉट लंच होतं. एव्हाना हॉट लंच म्हणजे जास्त चालायचं नाहीये हे लक्षात आलेलं होतं. बरोबर ८ वाजता निघालो.

निघाल्या निघाल्या आमच्या रस्त्यावरचं शेवटचं दुकान लागलं. आणि पाऊसही सुरु झाला म्हणून आम्हाला थोडा वेळ आडोश्याला ऊभं रहायला सांगीतलं आजचाही रस्ता कालसारखाच. फक्त जरा जास्त दाट झाडी लागत होती. बाजूला कालचेच लाल तुरे होतेच. बरोबर खळाळत वाहणारी नदी होतीच. ती कधी डावीकडे, कधी उजवीकडे.

मटार-मखाणा करी

गौरीपुजनाच्या दिवशी मोठ्या प्रमाणात, (२५ लोकांसाठी) दोन भाज्या करायच्या होत्या. त्यासाठी कांदा-लसूण नसलेल्या कोणत्या भाज्या करता येतील हे शोधत होते. एक भाजी ठरली होती ती वैदर्भीय पद्धतीची लाल भोपळ्याची बाकरभाजी. त्यात खोबरं-खसखस वाटण असतं, त्यामुळे दुसरी भाजी थोडी वेगळी हवी होती. नेटवर शोधताना ही रेसिपी दिसली. तेव्हाच मलाही पहिल्यांदाच ही भाजी कळली. मला ही एक रेसिपी पहिली सापडली होती, मग याच नावाने सर्च करून इतरही ब्लॉग वर दिसली. पण मी मंजुळाची प्राथमिक रेसिपी घेऊन त्यात काही बदल केले, त्याची ही पाककृती.

पाककृती प्रकार: 

थालीपीठ - एकपात्री खाद्यप्रयोग अर्थात वन डिश मील

थालीपीठ हा खूप आवडता खाद्य प्रकार. लहानपणा पासून. विविध वरायटी मध्ये बनू शकणारा. कांद्याचे बेसिक, पातीचे, मेथीचे, उरलेल्या वरणाचे. उरलेल्या पदार्थांचे तर अक्षरश कशाचेही करता येतेच. त्यातले बटाटा किंवा वांग्याच्या भाजीचे especially मस्त लागते.
मला जरी खायला आवडतं असला तरी दर वेळी माझं थालीपीठ छान जमतं च असं नाही. आईचं कसं हुकमी आतून मऊ आणि वरून कुरकुरीत असं चविष्ट खमंग बनतं ते काय मला खात्रीपूर्वक जमेना.

पाककृती प्रकार: 

पुनःश्च हरिओम - बाली पास ट्रेक

" आप बाली पास करके आये है लगता है " यमुनोत्रीच्या मंदिरातले पुजारी आम्हाला विचारत होते. आम्ही सकाळी सकाळी सहा वाजता मंदिर उघडायची वाट पहात थांबलो होतो. ह्यांना कसं कळलं ? हाच प्रश्न खाली उतरतांना वाटेत लागणार्‍या दुकानातून विचारला गेला, तेव्हाही फार आश्चर्य वाटलं. शेवटी आपले रापलेले चेहरे बघून ह्यांना कळलं असावं अशी समजून करुन घेत होतो ते आमचा एक गाईड म्हणाला, सिर्फ बाली पास करके आने वाले लोग इतने जल्दी यहा पोहोच सकते है. नाहीतर खालून वर चढायला सहा शिवाय सुरुवात करता येत नाही.

Keywords: 

जानेवाले कभी नही आते....

माझी आई सौ. स्नेहल चंद्रशेखर जोशी.... हिच्या बरोबर खरंतर माझ्या काही आठवणी नाहीतच. कारण ती हे जग सोडून गेली तेव्हा मी जेमतेम सात वर्षांची होते. मी जे काही इथे लिहितेय ते नातेवाईक आणि जवळच्या कौटुंबिक स्नेह्यांकडून ऐकलेलं आहे.

Keywords: 

लेख: 

अचानक घडलेला ट्रेक - बाली पास

स्टोक कांगरी करुन य वर्ष झाली. मधल्या काळात अजून एका एक्स्पिडीशनची तयारी केली पण निघायच्या आदल्या दिवशी तो सगळा प्रवासच रद्द करावा लागला.

मग मध्ये आला लॉकडाऊन.

त्यानंतर जी पहिली संधी मिळाली, ती पदरात पाडून घेतली, त्याच बाली पास ट्रेकची ही गोष्ट.

Keywords: 

इंक्टोबर २०२३

नीलूताई सध्या बिझी असल्याने धागा काढायची जबाबदारी माझ्यावर आली आहे. आय होप एखदं तरी चित्र काढायला जमावं..
तर हे आहेत ह्या इंक्टोबरचे प्रॉम्प्ट्स.. येऊद्या मस्त चित्रं!!

img_6629.png

कलाकृती: 

डोंगुर्लीच्या कुशीत

गोवा म्हटलं की डोळ्यासमोर बऱ्याच गोष्टी येतात निळसर समुद्रकिनारे, भव्य अशी प्राचीन मंदिरे आणि गिरीजा घर, दूरवर पसरलेले माड, पोफळी , आंबा , काजू, फणस आणि रातांबे. पोर्तुगीज संस्कृतीचा बराचसा ठसा उमटलेलं व हिंदू आणि ख्रिश्चन परंपरेचा सरमिसळ असलेलं ,क्षेत्रफळाच्या दृष्टीने सर्वात छोटस भारतातलं एक राज्य. आयुष्यात बरीच वर्ष गोवा पाहण्याचा योग नाही आला, पण माझ्या मनात कॉलेजमध्ये वाचलेल्या माधवी देसाई यांच्या प्रार्थना कादंबरीने बऱ्याच गोव्याचे दर्शन घडवलं होतं. कादंबरी वाचून जवळपास दीड एक दशक झाली पण त्यातली बरीच पात्र आजही मनात घर करून आहेत

Keywords: 

शिरसी- याना- सोदे मठ

शिरसी, उत्तर कन्नडा जिल्ह्यातील एक ऐतिहासिक आणि पौराणिक महत्त्व असलेलं पर्यटनाचा एक ठिकाण. सह्याद्रीच्या कुशीत विसावलेलं आणि मलनाड प्रांतामध्ये मोडणार हे ठिकाण.सह्याद्रीच्या कुशीत असल्यामुळे निसर्ग सौंदर्य, घनदाट जंगले , भरपूर पाऊस यांचा जणू वरदहस्त या ठिकाणावर. शेती हा प्रामुख्याने या भागातला मुख्य व्यवसाय. ऐतिहासिक वारसाबरोबरच , निसर्गाच्या मिळालेल्या वरदहस्तमुळे पर्यटक आणि ट्रेकर्सचे हे एक आकर्षण केंद्र आहे.

Keywords: 

रॉकी और राणीकी कायकी प्रेमकहाणी

रॉकी और राणीकी प्रेमकहाणी

काही तुकडे चांगले आहेत, पण 'क्या करू ओं लेडीज मैहूं आदतसे मजबूर' या नेमाने मधेमधे केजोने डिझायनर कपड्यांचे ठिगळ जोडले आहे. त्याने ही गोधडी शेवटी 'न्यूयॉर्कमध्ये भीक मागताना पांघरावी जशी'- अशी
बटबटीतच झाली आहे. यांना पेट्रियार्की विरोधात बोलायचा आव आणून फक्त लक्ष वेधून घ्यायचं असतं. ते कुठल्याही बाजूने नसतात. 'खरा भाव व उगा खळबळ ' यातला फरक आजकालच्या प्रेक्षकांना कळतो.

आज्जी आजोबांची डायरी: भाग ५०

डायरीच्या मागच्या भागात स्वतःच्या पायाच्या बोटाला इजा करून घेणाऱ्या ज्या आजोबांविषयी लिहिले, ते आजोबा अजूनही हॉस्पिटलमध्येच आहेत. त्यांचे काही अपडेट्स समजले नाहीत. पण आज काही आठवड्यांनंतर हॉस्पिटलमधून परतलेल्या आजोबांना भेटले आणि त्यांची गोष्ट आज लिहायलाच हवी, असं मनात आलं म्हणून काम संपल्याबरोबर लगेच लिहितेय.

आज्जी आजोबांची डायरी: भाग ४९

एका वर्षाच्या वर झालं मला डायरी लिहून. आज एका मैत्रिणीने आठवण काढली डायरीची आणि परत लिहायला घेतलं. ज्यांनी माझी डायरी वाचलेली नाहीये त्यांच्यासाठी माहिती. मी जर्मनीत एका सिनिअर केअर नर्सिंगहोममध्ये सायकॉलॉजीस्ट म्हणून गेली साडेतीन वर्षं काम करते आहे आणि तेथील अनुभवांवर डायरी लिहिते आहे. 

रोज इतके अनुभव येतात की किती लिहू, काय लिहू, कुठून सुरुवात करू असे झाले आहे. तर मग आजच्या दिवसाबद्दलच लिहावे म्हणते!

पाकाशिवाय रवा-नारळ लाडू

खिरिसाठी म्हणून आलेला कन्डेस्ड मिल्क उरले होते ते वापरुन हे लाडु केले.झटपट सुरेख आणी नो- पाक पण नारळी पाकाचे चव देणारे लाडू होतात.
साहित्य
बारिक रवा- १ कप (अमेरिकेत असाल तर फाइन रवा आणी भारतात झिरो नबर आणा)
१/२कप ओला नारळ चव्,किस
१ कप कन्डेस्ड मिल्क स्विट्न्ड
२-३ चमचे तुप
२-३ चम्चे दुध
काजु,बदान्,किसमिस
वेलदोडा पुड

पाककृती प्रकार: 

Taxonomy upgrade extras: 

पाने

Subscribe to मैत्रीण RSS