आज आमचा टांझानियातल्या ५ दिवसाच्या सफारीचा पहिला दिवस पार पडला, त्याचाच हे धावता अहवाल, रोज दिवसअखेरीस इथे त्या त्या दिवसाबददल लिहायचा विचार आहे. बघू कसं जमतंय
तर आठ दिवसाच्या किलीमांजारो ट्रेक नंतर एक दिवस विश्रांती घेऊन आज सकाळी तारांगिरे नावाच्या पार्क कडे सकाळी ८ वाजता निघालो.
घरात एक वाद्यांचं कपाट होतं सुताराकडून मापं देवून बनवलं होतं पूर्वी. तबला डग्गा आणि छोटा तानपुरा असायचा त्यात. लेक सासरी जाताना फक्त वाद्यं घेवून गेली त्यातली. मग कपाट तसंच राहीलं. हळू हळू काहीबाही ठेवत गेले. काल असंच पाहिलं तर बरं नाही वाटलं. नवी अपारदर्शक दारं बनवावीत म्हणजे आतमधे काहीही ठेवता येईल असं वाटत होतं तोच एका मैत्रीणीकडून ही कल्पना मिळाली. एक जुनी रेशमी ओढणी फाडून काचेला आतून ताणून चिकटवली आणि आता छान दिसतंय. रु. "फू" मधे हे जमून आल्यामुळे जास्त आनंद झालेला आहे ह्या ठिकानी
.
.
नुकताच म्हणजे ३ डिसेंबर रोजी दुपारी पुण्यात स.प महाविद्यालयाच्या मैदानावर गीता पाठ महायज्ञ झाला. दहा हजाराहून जास्त लोकांनी एका सुरात, एका लयीत गीतेच्या अठरा अध्यायांचे पारायण केले. त्याबद्दलचे माझे चार शब्द.
याक विचारायचं होतं वर मंजूडीने तांबूल बद्दल विचारले. तिला पाक वापरून केलेला टिकाऊ तांबूल हवा आहे, तो नाही पण त्यानिमित्ताने आईला पाकृ विचारली. ती इथे देते आहे. मी हा तांबूल डीप फ्रीज मध्ये फ्रीजर सेफ पिशवीत हवाबंद असा ठेवला होता. महिनाभर छान राहिला.
मग इतरही पाकृ आणि प्रकार इथेच लिहू शकतो. मी नंतर हेडर मध्ये अपडेट करेन.
साहित्य -
आत्ता सगळ्याचं प्रमाण आईकडेही नव्हतं. पण पुढे पद्धत दिली आहे त्या पद्धतीने अंदाज येईल.
उंधियो म्हणजे एकदम आवडता प्रकार. मला अश्या मिक्स भाज्या आवडतात. ऋषीची भाजी, पोपटी, भोगीची लेकुरवाळी भाजी तसाच उंधियो पण आवडीचा. ज्युनिअरशिप मध्ये एक गुजराती सिनियर मॅडम कडून रेसिपी डिटेल वार लिहून घेऊन केलेला पहिल्यांदा आणि नंतर दरवर्षी घडतच जातोय तेव्हापासून. कितीही कमी कमी भाज्या आणून केला तरी वेगवेगळ्या बऱ्याच भाज्या असल्याने जास्तच होतो. सगळ्यांना बोलावून नाहीतर डब्बे पोचवून मग खाल्ला की खरी चव लागते उंधियोला. दुसऱ्या दिवशी जास्त टेस्टी लागतो कारण भाज्यांमध्ये मसाले मस्त मुरतात.
मी चकली एक्सपर्ट नाही. वर्षातून एकदाच - दिवाळीच्या वेळी भाजणी विकत आणून चकल्या करते. गेली सलग ४-५ वर्ष माझ्या चकल्या चांगल्या झाल्या म्हणून टिपा लिहिण्याचं धाडस करते आहे. त्यात बाकीच्या अनुभवी सुगरण मैत्रिणींनी भर घालावी.
१. १ मेजरिंग कप भाजणी - चमच्याने दाबून भरून शीग लावून घेतली असेल तर १ मेजरिंग कप पाणी, १ टीस्पून तेल असं आमचं माप ठरलेलं आहे.
मोहनाचं तेल जास्त झालं तर चकल्या हसतील, तळताना तुटतील विरघळतील. तेल कमी झालं तर दाततोड्या चकल्या होतील.
21st October 2022
आज दुपारी एक मजाच झाली. प्राची लॅपटॉप वर काम करत होती आणि मी नेहमीप्रमाणे दरवाज्यात लोळत पडलो होतो. तर एकदम गेटमधून कोणीतरी आत यायला लागलं. मी मान वर करून पाहिलं तर मिहिका....
मी उड्याच मारायला लागलो. जोरात भुंकून हाका मारल्या प्राचीला. मग ती बाहेर आली आणि नेहमीप्रमाणे तिनं नो एक्के नो नो दुणे नो सुरू केलं. पण मला काही सुचतच नव्हतं. मी घरभर धावत सुटलो. जोरजोरात गाणी म्हणू लागलो. ती गाणी ऐकून मिहिकाबरोबर तिचे दोन फ्रेंड्स आले होते ते 'आंटी बाद में आते है ' म्हणत पळूनच गेले.
21st March 2023
या प्राचीच्या कानांचं काही तरी करायला हवं. माझ्या सोबत राहून राहून एकदम तिखट झाले आहेत तिचे कान. एरवी गच्चीवर गेल्यावर मी उंच उडणाऱ्या विमानावर उड्या मारत मारत भुंकतो, तेव्हा आकाशाकडे बघत म्हणते,"तुला कसं कळतं रे विमान उडत असलेलं? एवढासा ठिपका दिसतोय अगदी लक्ष देऊन बघितलं तर. आवाज पण ऐकायला येत नाहीये मला. तुला कसं कळतं?"
10th November 2023
मी हल्ली सकाळी फिरून आलो की अजिबात पोर्चमध्ये थांबायला तयार नसतो. दरवाजा जोरजोरात वाजवून उघडायला लावतो. मग पळत जाऊन बेडवर शेपटीत नाक घुसवून बसतो. प्राची म्हणत होती की जिंजरने विंटर डिक्लेअर केला आहे. आता जिंजरची औषधं आणून ठेवली पाहिजेत. तिच्या मते मी शंतनुसारखाच नाजूक तब्येतीचा आहे. लवंगाने उष्णता आणि वेलदोड्याने थंडी... असं काही तरी म्हणत होती.
काल फिरून आल्यावर मला खूप खोकला आला. शेकोटीच्या धुरामुळे तसे झाले असावे असे प्राची म्हणाली. 'दिल्लीचा असूनही असा कसा काय रे तू' म्हणाली.
मला एरवी खोकला झाला की ती मला मध पाणी देते.
दिवाळीसाठी भेटवस्तू खरेदी करण्यासाठी म्हणून मी इंस्टाग्राम वर आलेली एक लिंक चेक केली. 'वाणी कुर्तीज माय शॉपीफाय डॉट कॉम' अशी ती लिंक होती. त्यावर 'टू गुड टू बी ट्रू' अशा ऑफर्स होत्या. अडीचशे रुपयाला मस्त कुर्ता मिळत होता. शिवाय दोन वर एक फ्री... 1434 रुपयांची खरेदी डोकं गहाण ठेवून मी केली. ही गोष्ट आहे तीस ऑक्टोबरची, कालची तारीख 7 नोव्हेंबर.. अजूनही पार्सल आलेलं नाही; दिवाळी तर जवळ आली आहे म्हणून मी तो मेल चेक केला, ऑर्डर कुठे पोचली म्हणून ट्रॅक करावं म्हणलं तर त्यामध्ये ट्रॅकिंगची कुठलीही लिंक नव्हती; फक्त पैसे मिळाल्याची रिसीट मला ईमेलने आलेली होती.
मागच्या आठवड्यात गुरुवारी दुपारी जेवत असताना अचानक माझ्या whatsapp वर मला एक मेसेज आला "Dakshina .. from ? मी एक क्षण बावचळले पण नोटिफिकेशन बार खाली ओढून वाचलं ते इतकंच होतं. मी जेवत होते त्यामुळे उत्तर देण्यासाठी थोडा वेळ लागणार होता. पुन्हा काही सेकंदांनी दुसरा मेसेज ... माझं नाव...XXX मी अवाक.. कारण माझ्याकडे तो नंबर एका पुरुषाच्या नावाने सेव्हड होता आणि मला जो मेसेज आला होता तो एका स्त्रीचा होता.. कारण त्यात तिने तिचे नाव लिहिले होते. मग माझ्या डोक्यात नाना प्रकारचे विचार यायला लागले. की ही स्त्री नक्की त्याची बायको असणार आणि हिला काहीतरी संशय वगैरे आला असेल का?
ओदारीला आल्यापासून पास समोर दिसत होता. बेस कॅम्पला तर अगदी समोर होता. हा तर चुटकीसरशी चढून जाऊ. हा ट्रेक डिफीकल्ट कॅटेगरी आहे, इथवर येताना अनेकदा अनुभव घेतलाय, पण कोणत्याही ट्रेकचा सगळ्यात कठीण भाग असतो तो समीट. ते तर समोर दिसतय आणि सहज अचीव्हेबल आहे हे ही कळतय मग अजून डिफीकल्ट काय असेल ?
नाही म्हणायला उतरतांना कठीण रस्ता आहे हे आठवत होतं पण एवढे कठीण चढ चढून आलो आहोत, आता उतरायचं तर आहे मग काय ! असंही वाटत होतं.
(एखाद्या धक्कादायक घटनेनंतर मनात त्या अनुभवाची एक भीती बसते, त्याला PTSD (post traumatic stress disorder) म्हणतात.)
----------------
आपण केलेल्या गोष्टी/चांगलेचुंगले / मेहनतीने केलेल्या पाककृती विसरून जाणारा किंवा 'रिप्लेस मेमरी' असणाऱ्या नवरा असलेल्या मैत्रिणींना समर्पित....
एकदा मी घंटाभर गॅस जवळ तोंड लाल करून 'लखनवी बिर्याणी' केली होती, नवरा आल्यावर 'आज भाजीपोळी नाही का' म्हणाला. तेव्हापासूनच काही आयडिया हाताशी ठेवल्यात... फक्त मुलींसाठी.
थंडीची वाट बघत आणि तरी जास्तीचे मिळालेले उन्हाचे दिवस एन्जॉय करत असतानाच, काल तापमान सर्र्कन खाली आलं. तोवर बाहेर पानगळीचे चित्र दिसले, तरी घरात Autumn फील येत नव्हता. लाल भोपळा आणि त्याचे अनेक प्रकार स्वयंपाकघरात दाखल होऊन महिना झाला, पण केक झाला नव्हता. आजच्या थंडीने मात्र अगदी तो दालचिनीचा वास आठवून लगेच केक केला. एक पाककृती बघून त्यात बदल करायचे ठरवले, बेकिंग मध्ये हे जरा धाडसच होतं, पण केक चांगला जमल्यामुळे एकदम आनंदी आनंद झाला.
७००० वरुन १०,२०० फूट. अंतर साधारण ८/९ किमी. वेळ ५/६ तास.
आज आम्हाला हॉट लंच होतं. एव्हाना हॉट लंच म्हणजे जास्त चालायचं नाहीये हे लक्षात आलेलं होतं. बरोबर ८ वाजता निघालो.
निघाल्या निघाल्या आमच्या रस्त्यावरचं शेवटचं दुकान लागलं. आणि पाऊसही सुरु झाला म्हणून आम्हाला थोडा वेळ आडोश्याला ऊभं रहायला सांगीतलं आजचाही रस्ता कालसारखाच. फक्त जरा जास्त दाट झाडी लागत होती. बाजूला कालचेच लाल तुरे होतेच. बरोबर खळाळत वाहणारी नदी होतीच. ती कधी डावीकडे, कधी उजवीकडे.
गौरीपुजनाच्या दिवशी मोठ्या प्रमाणात, (२५ लोकांसाठी) दोन भाज्या करायच्या होत्या. त्यासाठी कांदा-लसूण नसलेल्या कोणत्या भाज्या करता येतील हे शोधत होते. एक भाजी ठरली होती ती वैदर्भीय पद्धतीची लाल भोपळ्याची बाकरभाजी. त्यात खोबरं-खसखस वाटण असतं, त्यामुळे दुसरी भाजी थोडी वेगळी हवी होती. नेटवर शोधताना ही रेसिपी दिसली. तेव्हाच मलाही पहिल्यांदाच ही भाजी कळली. मला ही एक रेसिपी पहिली सापडली होती, मग याच नावाने सर्च करून इतरही ब्लॉग वर दिसली. पण मी मंजुळाची प्राथमिक रेसिपी घेऊन त्यात काही बदल केले, त्याची ही पाककृती.
थालीपीठ हा खूप आवडता खाद्य प्रकार. लहानपणा पासून. विविध वरायटी मध्ये बनू शकणारा. कांद्याचे बेसिक, पातीचे, मेथीचे, उरलेल्या वरणाचे. उरलेल्या पदार्थांचे तर अक्षरश कशाचेही करता येतेच. त्यातले बटाटा किंवा वांग्याच्या भाजीचे especially मस्त लागते.
मला जरी खायला आवडतं असला तरी दर वेळी माझं थालीपीठ छान जमतं च असं नाही. आईचं कसं हुकमी आतून मऊ आणि वरून कुरकुरीत असं चविष्ट खमंग बनतं ते काय मला खात्रीपूर्वक जमेना.
" आप बाली पास करके आये है लगता है " यमुनोत्रीच्या मंदिरातले पुजारी आम्हाला विचारत होते. आम्ही सकाळी सकाळी सहा वाजता मंदिर उघडायची वाट पहात थांबलो होतो. ह्यांना कसं कळलं ? हाच प्रश्न खाली उतरतांना वाटेत लागणार्या दुकानातून विचारला गेला, तेव्हाही फार आश्चर्य वाटलं. शेवटी आपले रापलेले चेहरे बघून ह्यांना कळलं असावं अशी समजून करुन घेत होतो ते आमचा एक गाईड म्हणाला, सिर्फ बाली पास करके आने वाले लोग इतने जल्दी यहा पोहोच सकते है. नाहीतर खालून वर चढायला सहा शिवाय सुरुवात करता येत नाही.
माझी आई सौ. स्नेहल चंद्रशेखर जोशी.... हिच्या बरोबर खरंतर माझ्या काही आठवणी नाहीतच. कारण ती हे जग सोडून गेली तेव्हा मी जेमतेम सात वर्षांची होते. मी जे काही इथे लिहितेय ते नातेवाईक आणि जवळच्या कौटुंबिक स्नेह्यांकडून ऐकलेलं आहे.
नीलूताई सध्या बिझी असल्याने धागा काढायची जबाबदारी माझ्यावर आली आहे. आय होप एखदं तरी चित्र काढायला जमावं..
तर हे आहेत ह्या इंक्टोबरचे प्रॉम्प्ट्स.. येऊद्या मस्त चित्रं!!