मी एकटी राहते म्हणून मला माझ्या रोजच्या आयुष्यातल्या गोष्टी सोप्या कशा होतील याकडे फार लक्ष द्यावं लागतं.
उदाहरणार्थ, पार्सल येणार असेल आणि मी नेमकी अंघोळीला असेन किंवा बाहेर जाणार असेन, तर मला डिलिव्हरीवाल्याला फोन करून सांगावं लागतं – "पार्सल सिक्युरिटीकडे ठेव", "शेजारी दे" वगैरे. त्याला हे आधीच कळवणं गरजेचं असतं, कारण मी बाहेर गाडी चालवत असेन आणि त्याच वेळी त्याने मला फोन केला, तर तो गोंधळेल आणि त्याचा वेळ वाया जाईल – हे टाळणं हेच माझं उद्दिष्ट असतं. मग शेजाऱ्याला सांगणं, डिलिव्हरीवाल्याला नेमकी वेळ विचारणं – यात बराच वेळ जातो.

मला कोकणातल्या शिमगा आणि पालखी बद्दल माहिती हवी आहे
कोकणात होळी झाल्यानंतर देवाची पालखी निघते आणि घरोघरी जाते. देव घरी येतात. मला असलेल्या माहिती प्रमाणे सुगीचा हंगाम संपल्याची जाणिव करुन देणारा असा हा सण आहे. वेगवेगऴ्या समजुतीं प्रमाणे गावातील भुतखेत पळवुन लावण्या साठी पण असे घरोघरी देव येतात.
ह्यच्याशी संबधित गोष्टी नक्कीच असतील. कुणाला माहित असतील तर सांगा. मला वरील माहिती पेक्षा जास्त माहिती नाही मिळाली

आपल्या वाइज आउल आता आपल्यात नाहीत अशी बातमी समजली आहे. हा धागा त्यांना शेवटचे निरोप लिहिण्यासाठी.
त्यांच्या लेकीला व इतर कुटुंबियांना पहाता यावा म्हणून हा धागा प्रतिक्रियांसकट खुला करण्यात येईल. दु:खद बातमीवरील प्रतिसाद इथे हलवले जाणार नाहीत. मैत्रीणवरून वा.आ.ना निरोप देताना त्यांच्या आठवणी, लक्षात राहिलेली वाक्ये आणि कुटुंबियांसाठी धीराचे शब्द एकत्र करण्यासाठी हा धागा आहे.

मैत्रीण टीमकडून वा.आ.ना श्रद्धांजली. त्या आपल्यात नाहीत यावर खरं तर अजून विश्वास बसलेला नाही. त्यांची कमतरता चांगलीच जाणवेल.

डोळ्यासमोर नजर जाईल तिथपर्यंत विस्तीर्ण माळरान, सोनेरी पिवळ्या गवताने आच्छादलेले! साधारण हजारेक एकराचा त्याचा पसारा. त्याच्या ज्या कडेला मी उभी आहे. तिथून माळरान संपून उत्तरेकडे शेताडी सुरू होते. ती थेट वायव्येकडून आग्नेयेकडे पसरलेल्या पुणे सोलापूर महामार्गापर्यंत. या सगळ्यातून तिरकी काट मारून एक छोटासा ओढा वाहतो त्याचा आता रस्त्यापल्याडच्या शिवारांत फारसा माग लागत नाही. पण लागला तरी पुढे उत्तरेकडे लगेचच असलेल्या भीमेच्या काठापर्यंतच त्याची धाव असणार हे स्पष्ट आहे. पश्चिम दख्खनमध्ये अनेक ठिकाणी अगदी सर्रास आढळणार्‍या भौगोलिक परिसर-तुकड्यांमधलाच हा एक. गावातले लोक याला बामणथळ म्हणतात.