उपवासाबद्दल सांगण्याआधी ते का करावेसे वाटले ह्याची पार्श्वभूमी थोडक्यात सांगते. होपफुली कुणाला तरी ह्या अनुभवातुन 'पुढच्यास ठेच, मागचा शहाणा ' ह्या उक्तीप्रमाणे फायदा होईल.
नवं बिग बॉस सुरू झाले आहे.दोन चार अॅक्टर्स वगळता सगळा इन्फ्युएन्सर्स मामला आहे. रितेश देशमुखच आहे होस्ट, सो ते एक चुकलंच त्यांचं! बघुया पुढे काय होते..
तर... पहले मुझे मेथी की भाजी बिलकुल पसंद नहीं थी. मेथी सुनकर ही मैं भाग जाती थी!
फिर एक दिन मेरी बेस्टी ने उसके घर में बनने वाली मेथी खिलाई और.. मैं फॅन बन गई :) मैत्रीण श्रीरामपूरची असल्याने मी तिथली म्हणते, पण नगर जिल्ह्यात आणि पश्चिम महाराष्ट्रात सगळीकडे अशी भाजी करतात.
तर ही साधी, गावरान मेथीची भाजी शेतावर भाकरी केलेल्या तव्यातच शक्यतो पटकन केली जाते. खुपजणी करतही असतील, मी हॉस्टेलला मैत्रिणीने केल्यापासून नेहमी करते.
उतड धाग्यावर वृंदाने लच्छीच्या मोराची आठवण काढली. मग मला 17-18 वर्षांपूर्वी माबो दिवाळी अंकासाठी लिहिलेलं काहीतरी आठवलं. ते इथे आणायला योग्य आहे असं वाटलं. मलाही माझं लिखाण परत वाचायची गरज होतीच.
------
एकदाची ठकू लिहायला बसली तिनं ठरवलं आपल्या सगळ्यात आवडत्या मैत्रिणीवर, नाचर्या लच्छीवर लिहायचं. ठकू लिहायला बसली आणि लच्छी काही नाचून दाखवायला तयार नाही. कंटाळून ठकी तिथून उठायला लागली आणि लच्छी समोर येऊन बसली. "अशी कशी गं तू? लच्छी सापडायची तर लच्छी बनायला नको? ये चल टाक पावलं माझ्याबरोबर.." ठकूचा हात धरून लच्छी घेऊन गेली.
खूप दिवसापासून एखादा हलकाफुलका / अगदी डोके बाजूला काढून ठेवता येइल असा कार्यक्रम बघावा अशी इच्छा होत होती. नेटफ्लिक्सवर "डायनिंग विथ कपूर्स" नावाचा कार्यक्रम दिसला. अगदी १ तासाचा असल्याने फार कंटाळा येणार नाही आणि टाइमपास होइल ह्या आशेने चालू केला.
राज कपूरच्या १०० व्या वाढदिवसाचे निमित्त साधून त्याच्या नातवाने अरमान जैन कपूर कुटुंबियांसाठी एक जेवण आयोजित केले होते. अरमान जैनने कपूर कुटुंबियांचे आवडीचे पदार्थ, राज कपूर ह्यांच्या पत्नी कृष्णा कपूर ह्यांच्या रेसिपीज स्वतः बनविल्या होत्या. शशी कपूर आणि शम्मी कपूर ह्यांच्या काही कुटुंबिंयानीसुद्धा येथे हजेरी लावली होती.
गेली काही वर्षे कोकणपट्ट्यात किंवा महाराष्ट्रात कुठेही प्रवास झाला की शक्य झाल्यास तिथल्या नव्वारी(किंवा थोडी कमीजास्त पण काष्टा असलेली) नेसण्याच्या पद्धती गोळा करण्याचा माझा प्रयत्न असतो.
2010 मध्ये प्रसिद्ध झालेल्या सारीज:ट्रॅडिशन अँड बियॉण्ड या रिता कपूर लिखित संदर्भग्रंथात मराठी साड्यांच्या संदर्भात याप्रकारचे किंचित योगदान दिले होते त्यानंतर हे काम मी सुरू केले.
माझ्या पत्रिकेत परत एकदा पक्षीनिरीक्षणासाठी परदेशगमनाचा योग असावा. ॲागस्टच्या सुरूवातीला अचानकच एका पक्षीनिरीक्षक मित्राचा मेसेज आला की ॲाक्टोबरमध्ये बोर्निओ, मलेशियाला एक पक्षीनिरीक्षण ट्रीप आखतोय, तुला येण्यात इंटरेस्ट आहे कां? बरोबर कोण कोण आहे विचारल्यावर कळलेली नावं डायरेक्ट ओळखीची नसली तरी अगदी अपरिचितही नव्हती. योगायोगाने तारखाही जमण्यासारख्या होत्या. त्यामुळे एकाच वर्षातल्या दुसऱ्या पक्षीनिरीक्षणाच्या ट्रीपचा मोह टाळू शकले नाही व होकार कळवला. बऱ्याच जणांचे बोर्निओचे फोटो बघितले होते पण माझा तिथे जाण्याचा योग असा इतक्या पटकन येईल असं वाटलं नव्हतं.
८० च्या दशकातील गोष्ट. मी ७/८ वर्षांची असेन. नव्या इमारतीत राहायला आलो होतो आम्ही. मला दोन प्रकारच्या मैत्रिणी होत्या. माझ्या पेक्षा ४ ५ वर्षांनी मोठ्या आणि माझ्या वयाच्या. मोठ्या मैत्रिणी खूप सुंदर रांगोळी काढायच्या. माझ्या वयाच्या मैत्रिणी मध्ये एकीला मोठ्या चुलत बहिणी होत्या. ती पण छान रांगोळी काढायची. मला छान रांगोळी काढावीशी वाटायची आणि मनात असंही वाटायचं कि येईल आपल्याला.
हॅनोवर, जर्मनीतील सिनियर केअर नर्सिंग होममध्ये काम करत असतांना काही वेळा अशी व्यक्तिमत्व मला भेटतात, जी बघून मला वाटतं की मी त्यांची सायकॉलॉजिस्ट आहे की ते माझे? काल ज्यांच्याशी ओळख झाली, त्या आज्जींबाबतीत मला असंच वाटलं. ११.११.४४ अशी युनिक जन्मतारीख असलेल्या या जर्मन आज्जीही अतिशयच युनिक आहेत.
या महिन्यात १० ऑक्टोबरला आमच्या संस्थेत दाखल झालेल्या या आज्जी त्याच दिवशी माझी सुट्टी सुरू झाल्याने माझ्या संपर्कात येऊ शकल्या नाहीत.
Hello सर्वांना .
9 ऑक्टोबर ते 18 ऑक्टोबर अशी असम मेघालय ही ट्रिप मी नवरा आणी मुलगी अशी केली.
याचे प्लॅनिंग खूप आधीपासून म्हणजे डिसेंबर 24 पासून सुरू होते . आधी मे मधे जाणार होतो पण काही कारणाने ते जमले नाही.
ऑफीस घर काम याने आम्ही दोघे अन शाळा परिक्षा या चक्रात फिरून परी कंटाळून गेली होती.
तिची सहामाही 7 ऑक्टोबर ला संपणार होती. Yearly planner मधे ते दिलेले होते.
मग पुन्हा एकदा प्लॅन तपासून पाहिला अन पटापट बुकिंग केले.
आज खूप दिवसांनी आठवण होऊन अंडा मसाला केला. हॉस्टेलला असताना भटकून झाल्यावर रात्री उशीरा डेक्कनच्या रेश्मा नावाच्या स्टॉलवर भुर्जी, अंडा मसाला, अंडा राईस वगैरे खूप प्रकार खात असू. हल्ली ते दुकान गरवारे कॉलेजजवळ आलंय.
तर हे साहित्य:
१. उकडलेली अंडी - ६
२. मोठे कांदे - २
३. लहान टोमॅटो - ३
४. आलं लसूण ठेचा - एक मोठा चमचा
५. कढीपत्ता - भरपूर
६. नारळाचे खाद्यतेल/गोडेतेल
७. मिरची पूड
८. धने जिरे पूड
९. हळद
१०. गरम मसाला
११. मीठ
१२. कोथिंबीर
१३. पुदिना
शनिवारी नेहेमीप्रमाणे इथल्या Marche म्हणजे आठवडी बाजारात गेले होते. मला या बाजारात जायला फार आवडते. सगळ्या सिझनल भाज्या, फळे, मश्रुम्स, मीट, चीज, ब्रेड यांचे एवढे प्रकार बघायला मिळतात की डोळ्यांचे अगदी पारणे फिटते. सध्या एकटीच असल्याने खरेदी फार नसते पण शनिवार सकाळ इथे घालवणे हा आवडीचा कार्यक्रम आहे माझा. तर परवा, माझ्या नेहेमीच्या भाजीवाल्याकडे लालचुटूक मिरच्या दिसल्या. भानामती वगैरे झाल्यासारख्या काही विचार न करता मी त्या घेऊन टाकल्या. मग घरी येऊन याचे काय करायचे हे विचार सुरू झाले. मस्त ताज्या मिरच्या होत्या, फार जहाल तिखट वगैरे नव्हत्या. आणि १०-१२ च होत्या.
उन्हाने रखरखलेल्या मराठवाड्यातील लातूर जिल्ह्यात आहे निलंगा नावाचे लहान तालुक्याचे शहर. हा तालुका उत्तर कर्नाटकातील दुष्काळी बिदर जिल्ह्याला खेटून आहे. तेलंगणा आणि कर्नाटकातून कष्टाची कामं करणारे हजारो लोक येऊन निलंग्याच्या आसपास पसरले आहेत. हातात कमी पैसा, पोटात भूक आणि नीट जेवायलाही वेळ नाही या परिस्थितीतून जन्माला आला निलंगा राईस!
थोडक्या साहित्यात पोट भरणारा पण तरीही चमचमीत! खरं तर निलंग्यात भात शेती नाही, तेलंगणातून आणलेला चांदतारा नावाचा तांदूळ ह्या राईससाठी वापरतात. शहरात भरपूर टपऱ्या उघडल्या, दहा रुपये, वीस रुपये प्लेट अशी किंमत. त्यामुळे अल्पावधीत तो लोकप्रिय झाला.
दोन वर्षांनी धक्का स्टार्ट केलेली डायरीची गाडी आता सुसाट सुटली असल्याने लिहून डोळे आणि अंगठा हे अवयव थकले असले तरी मन मात्र फ्रेश झालेले आहे. तो लिहिण्याचा flow किती काळ टिकेल, मी पण सांगू शकत नाही. त्यामुळे लगेच पुढचा भाग लिहित आहे. (अशी सुरुवात करून आणि थोडे लिहून झाल्यावर काही पुढे लिहिणे झाले नाही, ते डायरेक्ट आजच पूर्ण करू शकले.)
बरोबर दोन वर्ष होतील काही दिवसांनी डायरीचा ५० वा भाग लिहून.. साडेपाच वर्षं झाली बघता बघता जर्मनीतील हॅनोवर शहरात सिनिअर केअर होम मध्ये सायकॉलॉजिस्ट म्हणून काम करायला सुरुवात करून. इथे काही दिवसांसाठी ऍडमिट झालेले ते कायमचे रहायला आलेले असे कितीतरी लोक रोज पहायला मिळतात. माझ्याकडून त्यांना एक मनापासून ऐकणारा कान मिळतो, तर त्यांचे बोलणे ऐकत असतांना वेगवेगळ्या जीवनानुभवांनी मी समृद्ध होत जाते. अशाच एका आज्जींची गोष्ट आज मी सांगणार आहे.
#Europe2025
Landsberg am Lech
जर्मनीच्या दक्षिणेला गर्द जंगलं, उंच शिखरं, देखणे किल्ले असणारी 27 गावं जोडणारा Romantic नाव सार्थक करणारा रस्ता आहे. पूर्वीच्या रोमन व्यापारी रस्त्यातले काही भाग जोडणारा रस्ता म्हणुन पण Romantic!
याच रस्त्यावर म्युनिक पासून अगदी तासाभरावर लेश नदीवरचे लॅन्ड्सबर्ग हे टुमदार गाव आहे. आपण परिकथेतील किल्ला म्हणुन Neuschwanstein Castle ऐकलेला असतो. हे तिथल्याच नदीवरचे हे गाव आख्खेच परिकथेतून उतरवलेले वाटते.
दुसर्या महायुद्धात फारसे नुकसान न झाल्यामुळे या गावाचे मध्ययुगीन सौंदर्य अबाधित राहिले आहे.
तर, परवा अगदी हलके काहीतरी खायचा मूड होता. नेहेमीची मुगाच्या डाळीची खिचडी नको होती. मग आईशी बोलताना या खारा पोंगलची आठवण निघाली. मग केलाच. छान झाला, इथे रेसिपी दिसली नाही आणि स्वतःच्या रेफरन्सकरता पण लिहून ठेवावी म्हणले. माझा एक कझिन बंगळूरूला असतो. आई काही दिवस तिकडे गेली होती, त्यांच्याकडच्या मदतनीस ताईनी केला होता, बहुतेक ऑथेंटिक असेल. नसेल तर जाणकारांनी सूचना कराव्यात. तर नमनाचे तेल झाल्याने साहित्य आणि कृती.
#Europe2025
म्युनिक जवळ मिट्टेनवाल्ड नावाचे एक नितांतसुंदर गाव जर्मन अॅल्प्स् पर्वत रांगेत वसलेले आहे. व्हायोलिन वाद्याचे हे जन्मगाव. हे गाव व्हायोलिन म्युझियम, भिंतीवरील fresco paintings आणि देखण्या निसर्गसौंदर्यासाठी प्रसिद्ध आहे.
इथली Leutaschklamm नावाची जागा तिथला धबधबा आणि नदीवरील 75 meters उंच suspension bridge साठी लोकप्रिय पर्यटन स्थळ आहे.
इथे जायला स्वप्नामधील गावातून जाणारी वाट आहे. हिरवीकंच कुरणं, हिमाच्छादित डोंगर, खळाळून वाहणारी निळी निळी नदी सोबतीला असते.
आशय (माझा मुलगा, जर्मनीत MS च्या दुसर्या वर्षाला आहे) जर्मनीत शिकत असल्यामुळे आमचा युरोप दौरा जर्मनी पासून सुरू होऊन जर्मनीत संपवणे असा नेम मागच्या वर्षापासून झाला आहे! हे वर्ष कसे अपवाद असेल!
जर्मनी जवळचे Austria Switzerland देश तिथल्या निसर्ग सौंदर्यासाठी प्रसिद्ध आहेतच पण जर्मनीची कधी tourist destination अशी ओळख ऐकली नव्हती. जर्मनी इतकी सुंदर स्थळं दडवून बसलाय याचा पत्ताच नव्हता. इथे एक मजा आहे. एक पाय जर्मनीत तर दुसरा Austria मध्ये अशी अनेक पर्यटन स्थळं आहेत!
मधे कशासाठी ते लक्षात नाही पण उगीचच मसूर डाळ आणून ठेवली होती. बहुतेक डोशात घालायला का काय माहिती. आणि १/२ किलोशिवाय मिळतच नाही. त्यातून सध्या एकटीच असल्याने अजिबात गोष्टी संपत नाहीत. तर त्या मसूर डाळ कशी संपवावी या गरजेतून जन्मलेली ही पाककृती. मुद्दाम यासाठी प्लीज डाळ आणू नका, पण घरात असेल तर नक्की करून बघा. झटपट होते एकदम!