मला कोकणातल्या शिमगा आणि पालखी बद्दल माहिती हवी आहे
कोकणात होळी झाल्यानंतर देवाची पालखी निघते आणि घरोघरी जाते. देव घरी येतात. मला असलेल्या माहिती प्रमाणे सुगीचा हंगाम संपल्याची जाणिव करुन देणारा असा हा सण आहे. वेगवेगऴ्या समजुतीं प्रमाणे गावातील भुतखेत पळवुन लावण्या साठी पण असे घरोघरी देव येतात.
ह्यच्याशी संबधित गोष्टी नक्कीच असतील. कुणाला माहित असतील तर सांगा. मला वरील माहिती पेक्षा जास्त माहिती नाही मिळाली

आपल्या वाइज आउल आता आपल्यात नाहीत अशी बातमी समजली आहे. हा धागा त्यांना शेवटचे निरोप लिहिण्यासाठी.
त्यांच्या लेकीला व इतर कुटुंबियांना पहाता यावा म्हणून हा धागा प्रतिक्रियांसकट खुला करण्यात येईल. दु:खद बातमीवरील प्रतिसाद इथे हलवले जाणार नाहीत. मैत्रीणवरून वा.आ.ना निरोप देताना त्यांच्या आठवणी, लक्षात राहिलेली वाक्ये आणि कुटुंबियांसाठी धीराचे शब्द एकत्र करण्यासाठी हा धागा आहे.

मैत्रीण टीमकडून वा.आ.ना श्रद्धांजली. त्या आपल्यात नाहीत यावर खरं तर अजून विश्वास बसलेला नाही. त्यांची कमतरता चांगलीच जाणवेल.

डोळ्यासमोर नजर जाईल तिथपर्यंत विस्तीर्ण माळरान, सोनेरी पिवळ्या गवताने आच्छादलेले! साधारण हजारेक एकराचा त्याचा पसारा. त्याच्या ज्या कडेला मी उभी आहे. तिथून माळरान संपून उत्तरेकडे शेताडी सुरू होते. ती थेट वायव्येकडून आग्नेयेकडे पसरलेल्या पुणे सोलापूर महामार्गापर्यंत. या सगळ्यातून तिरकी काट मारून एक छोटासा ओढा वाहतो त्याचा आता रस्त्यापल्याडच्या शिवारांत फारसा माग लागत नाही. पण लागला तरी पुढे उत्तरेकडे लगेचच असलेल्या भीमेच्या काठापर्यंतच त्याची धाव असणार हे स्पष्ट आहे. पश्चिम दख्खनमध्ये अनेक ठिकाणी अगदी सर्रास आढळणार्‍या भौगोलिक परिसर-तुकड्यांमधलाच हा एक. गावातले लोक याला बामणथळ म्हणतात.

भारतीय स्वातंत्र्य दिवसाच्या सगळ्या जणींना खूप शुभेच्छा
तिरंग्याचा मान, त्याची शान अबाधित राहील अशीच काम आपल्या सगळ्या जणींच्या हातून होऊ देत

स्वातंत्र्य दिनानिमित्त आपल्याला काय वाटतं, स्वातंत्र्य दिनाच्या काही आठवणी, स्वातंत्र्य म्हणजे आपल्यासाठी काय, स्वातंत्र्याकडून आपल्या असलेल्या अपेक्षा असं काहीही लिहिण्यासाठी हा धागा

आपल्यापैकी अनेक जणी ज्यांनी स्वातंत्र्यासाठी प्राण वेचले अशा स्वातंत्र्यसैनिकांच्या संपर्कात आलेल्या असतील अशा नशीबवान बायकांनी त्या आठवणी आवर्जून लिहा

परभणीजवळ आहे साडेतीन हजार वस्तीचे केरवाडी गाव. इथे आहे सूर्यकांतकाका कुलकर्णी व माणिकताई कुलकर्णी यांच्या स्वप्नातून उभी राहीलेली ‘स्वप्नभूमी’! शेकडो अनाथ मुलांना आत्तापर्यंत सांभाळून, पालनपोषण करून स्वत:च्या पायावर उभं राहण्यास मदत करणारा.. अनाथाश्रम? नव्हे नव्हे हे तर घर आहे, त्या मुलांसाठी ही आहे स्वप्नभूमी!
(तुम्हा सगळया मैत्रीण सदस्यांपर्यंत त्यांचे कार्य पोचवावं असं वाटले म्हणून हा लेखनप्रपंच. माझे आईबाबा नुकतेच तिकडे जाऊन सर्व पाहून अनुभवून आले, तेव्हा त्यांनी माणिकताई व सूर्यकांतकाकांशी संवाद साधला – तो असा.)