~~~~~~~~~~~~~~
वार्‍याची झुळूक
~~~~~~~~~~~~~
वार्‍याची झुळूक मंद हळूवार
मळभ जावे, मन सावरे
जाता स्पर्शून तनमनावर
वाजू लागावे नवे घुमारे ~~~

अंधारात काजव्यानं चमकावे
शब्दांना सहज कवेत घ्यावे
वाटे भरारीसवे गगनात जावे
वार्‍याच्या झुळूकीने कुजबुजावे ~~~

गाण्याची तान, सूर संगीत झंकार
ऐकावा स्वर गीतात हुंकार
छुमछुम तोरडीतून मकार
वार्‍याच्या झुळुकीनं होई साकार ~~~

वार्‍याच्या झुळुकीवर जणू
बालकाचे निर्मळ हास्य नाचावे
मयुरपंखी स्पर्शे मायेनं हो
जखमेवर मलमची व्हावे~~~

बहु दिसांनी येणार येणार साजण
खिडकीशी 'ती' उभी, वाट पहावी
आवडत्या सुगंधानं देण्या वर्दी

तुझ्यातली मी, जणू हळुवार गुंजन
माझ्यातला तु, जणू भ्रमर रुंजन

तुझ्यातली मी, अल्लड धारा
माझ्यातला तु, सक्षम किनारा.

तुझ्यातली मी, सुरातील सुर
माझ्यातला तु, गीत सुमधुर

तुझ्यातली मी, चांदण्यांची शिंपण.
माझ्यातला तु, काजव्यांची गुंफण.

तुझ्यात मी, माझ्यात तु
तुझ्यात मी, माझ्यात तु

उगवलेल्या प्रत्येक दिवशी मी गोळा करते...
हाती लागतील तेवढे सारे गडद फिके रंग
इथून तिथून जमा केलेले काही आकार-उकार
आणि डोळ्यांत ओतायला थोडे भाव थोडी झिंग
पण रोज उठून मीच बनवलेलं माझंच शिल्प वेगळं दिसतं
संध्याकाळपर्यंत अनोळखी वाटू लागतं
त्यात मला माझं रूप काही केल्या आढळत नाही
मला माझी लायकी काही केल्या सापडत नाही!

मीच माझं सगळं असणं कागदावर लिहून काढते
शब्दा शब्दांत न मावणारं रिकाम्या जागांत पेरून ठेवते
लिहिलेल्याचे सारे ओघळ पानभर विद्रूप होतात
कवितेखालची माझी सही केविलवाणी पुसून जातात
माझीच भाषा नंतर मला वाचता येईनाशी होते
अगम्यातच व्यक्त होणं माझं काही टळत नाही

(हेम-पंचदशी-काव्य)

माझी लेखणी — —

माझी लेखणी
सामान्य चार चौघी समान
गुणवती ती
हरेक रुपी मिळवी मान~~

मूळ अक्षरे
पाटीवर गिरवली छान
शुध्दलेखना
खाऊन मार, दुखलाऽ कान ~~

शिस पेन्सिल
अखंड तासा, पाडा फडशा
कलम दौत
सांडा शाई, रंगवा फरशा ~~

' बोरु 'नावाची
लेखणी' सुलेख ' आले बाई
नवी लेखणी
पिई शाई, शिंपण्याची घाई ~~

नवलाईची
नवी लेखणी अधुनिका हो!
नाविन्यपूर्ण
रंग-ढंग ' वापरा-फेका ' हो ~~

लेखणीची या
सोबत ऐसी जीवनभर
लेखणी विना
अशक्य! मुरली खोलवर ~~

टंक लेखनी
झालीय जीवनधारा आज
तिची सोबत
' शब्द अंतरीचे 'चढे साज ~~

चित्र लेखणी
शाई दौतीची साथ तिजला