सरत्या पावसात, काही डबकी साचलेली.
घनगर्द अरण्य मी चाचपडत आहे..
रंगीबेरंगी पक्षांची भरघोस विण.
दुधी आवाज, आकाशाच्या पार जाणारा.
एक झरा टणक कातळाला टोचा मारत आहे..
गुळगुळीत गोटे अंतर्बाह्य हलतात.
त्यांच्या मुलायम, दगडी त्वचेवरचा शहारा.
वाऱ्याचा एक मजबूत हेलकावा
आणि सूर्य शिवण उसवून ओघळतो,
लांबचलांब पसरलेल्या शेतांमध्ये.
आता शेकडो योजने दिसतील मला
माझ्या मिचमिच्या पापण्यांमधून..
उनाड वाऱ्याची हळूच कुजबुज,
"माहितीये? उजेडाची नशा माझ्यात असती,
तर मी अक्खा समुद्र भरला असता
या फुलत्या कमलिनीच्या पोटी..
वेड्या!
इतकं दिलदार आणि दिलफेक असू नये रे माणसाने!

------

खुपचं दिवसांनी इकडे येतीये.... खरं तर वेळच मिळत नव्हता. वेळ काढला की मिळतो.. पण आधी जॉब मध्ये खूप वेळ जायचा. आणि नंतर सेल मध्ये.. गडबडीत दिवस संपून जायचा..स्वतःसाठी सुधा वेळ मिळत नव्हता.... पण आज खूप दिवसांनी कविता सुचली.. मग काय इकडे सांगितल्याशिवाय राहवेना... आता आईकडे आहे ना..त्यामुळे वेळच वेळा आहे... आराम आहे.. आता येत जाईन इकडे regular....

या कवितेला मला खास अस काही शीर्षक सुचलं नाहीये..तर तुम्हीच सुचवा काहीतर.. मी आपलं तातपुरत नाव दिलं..

चाहूल
लागली नाजूक पावलांची चाहूल
आणि आपल्या सहजीवनी सुंदर आला बहर

जय गजानन जय गजानन

घरोघरी झाले आगमन
जय गजानन जय गजानन
लंब उदर, शुंडा वदनी
मूषक शोभे वाहनी
आवडे बहु मोदक
सारणात गूळ-खोबरे एक
वाहा एकवीस दुर्वा
संकटांनो दूर व्हा
गंध पुष्प रक्तवर्ण
सुखे हलवी गजकर्ण
दिसे गोंडस कैक रुपात
वसे मग मन्मनात
करता आरती मंत्रपुष्पांजली
आशीर्वादे भरली अंजुली
विसरुन आपपर भाव
दशदिन चाले उत्सव
पुन्हा ये लवकरी हीच आण
जय गजानन जय गजानन
विजया केळकर_______

शिक्षकदिनाच कारण

अक्षर ओळख करून झाली
वाचा आता धडे
रोज रोज म्हणून घेतले
गणितातले पाढे

सुर्याच्या उष्णतेमुळे होते
पाण्याची वाफ
बाष्पीभवन घनिभवन पर्जन्य
घोटून झाले तर सर्व खोड्या माफ

मराठीतल्या कविताना
लावून सुंदर चाल
संदर्भासहित स्पष्टीकरण करत
संपवला सर्व तास

असे शिक्षक घडवतात
नव्या दमाची पिढी
संस्कार करत वाहून घेतात
राहातात साधीसुधी

शिक्षक म्हणून नेहमीच वाटतो
आम्हा तुमचा आदर
भाव पोहचवायचाय आजच
साधून शिक्षकदिनाच कारण

शेफाली जोशी (तृप्ती गोडबोले )