घर ..ह्या दोन अक्षरी शब्दांत किती आपलेपणा आहे ना. मला हिंदीतील घरोंदा हा शब्द मनाला खूपच भावतो. आपले अगदी लहानपणा पासूनच प्रत्येकांचे घराशी एक वेगळेच घट्ट नाते असते.
घर असावे घरासारखे
नकोत नुसत्या भिंती
इथे असावा प्रेम जिव्हाळा
नकोत नुसती नाती
"पिल्लू , भुतं असतात का रे??" मीतू च्या प्रश्नावर अंशुल चमकला...
"ऍ ??? हे काय नवीन???" त्याने विचारलं
"ऑ... सांग ना ! "
" हो तर, भुतं असतात...खूप भयानक असतात ,मला दिवसा पण दिसतात ! "
"ऑ ???? "
"हो एक भूत तर आता माझ्या इकडे च बसलंय ! "
" शटअप , इडियट... मी आपलं काहीतरी सिरीयस विचारतेय आणि तू माझी च मस्करी चालवली आहेस"
मीतू उठली रागारागात आणि चालू लागली...
अंशुल ही मागेमागे गेला, तिचा हात धरून थांबवलं आणि बोलला , " काय ग, थोडी शी मस्ती तर केली .. सॉरी हा! आता हस पाहू.."
मीतू गोड हसली....
खूप दिवस झाले हे खरडून ठेवले होते, आज टाकतीये. यामध्ये कुठलेही व्यक्त नाते नाही, स्त्री पुरुष असं नाही. तुम्हाला जी वाटेल ती व्यक्ती, ते नातं. आणि नावही मला काहीच वेगळे सुचले नाही.
“ जिंगल बेल जिंगल बेल ...” म्हणणारा लाल पोशाखातला बाबा, अमेरिकेतल्या आमच्या घरी आत्तापर्यंत डोकावला नव्हता. पण आता इराला कळायला लागलय... चांगलंच... आणि त्यामुळे पहिल्यांदाच आमच्याकडे पण मध्यरात्री सॅन्टा गिफ्ट्स देऊन जाणार आहे.
आज ८ डिसेंबर.तिचा ४८ वा वाढदिवस .
आज माझ्या आनंदास पारावार नाही.कारणही तसेच आहे नं .
'ती' भाग १ आणि भाग २ वाचलेत? हो तर ठीकच आहे.
नाहीतर ते वाचा बघू .म्हंजे तुम्हाला कळेल अनायासे ...
अपूर्व योग जुळून आला दोन महिन्यांपूर्वी.शिवणमशीन
साठी तेल आणायला गेले असता तेथे एक gasशेगडीचा
डॉक्टर (मेकेनिक ) भेटला.आणि सहर्ष दुसऱ्या दिवशी आमच्या
घरी येईन असे आश्वासन देत फोन नं. ची देवाणघेवाण झाली.
आश्वासन पाळणारे लोक आहेत अजून म्हणून जग चाललेय.
'हवामान बदल' या विषयावर काम करणाऱ्या विल्यम नाॅरडस आणि पॉल रोमर या द्वयीला यंदाचा अर्थशास्त्राचा नोबेल पुरस्कार जाहीर करण्यात आला आहे. जागतिक तापमानवाढ अर्थात ग्लोबल वॉर्मिंग आणि आर्थिक प्रगती यांच्यातील परस्परसंबंधांबाबत या जोडगोळीने केलेल्या महत्त्वपूर्ण संशोधनासाठी त्यांना या प्रतिष्ठेच्या पुरस्काराने सन्मानित करण्यात येणार आहे.
ही आहे घर-घर की कहानी. आमच्या, तुमच्या कोणाच्या ही घराघरात घडणारे हे किस्से. केवळ पात्रांची नावं, तपशिल बदलले जातात पण किस्से थोड्या-फार फरकाने कुठेही घडणारे!
माझ्या आईच्या पश्चात इतके वर्ष बहिणीने संभाळलेली तिची नथ अलीकडेच फार मोठ्या मनाने तिने मला दिली. त्याबद्दल तिचे खूप खूप आभार. मला स्वतःला नथ घालणे खरं तर आवडत नाही पण तरी ही आईची नथ तिने मला दिली हा मला माझा सन्मानच वाटला. त्यावेळी मला काय वाटलं ते शब्दात सांगणं कठीण आहे.
ती -भाग ३
