काsssssय? आतापासून बरोब्बर चार तासांनी माझा मॄत्यू होणार? कसे शक्य आहे हे? काय झालेय काय मला? की मी काही गुन्हा केलाय म्हणून मला ही शिक्षा मिळणार आहे? काहीच कळेनासं झालंय. काय करु? कुणाला विचारु? कसले डॉक्टर हे मेले? असाध्य आजार असलेल्या रुग्णालादेखील तू लवकरच खडखडीत बरा होणार आहेस असं सांगितलं जातं आणि नखात रोग नसलेल्या, अजुन 'यौवनात' असलेल्या मला, तू चार तासांनी मरणार आहेस हे तोंडावर सांगून मोकळे? वेंटीलेटर नाही का हो तुमच्याकडे? निदान त्याच्यावर तरी जगवा मला आणि काही वेगळी ट्रीटमेंट देऊन वाट बघा, जर तुमच्यामते मी आजारी असेन तर. हे म्हणजे माझ्या नावाची सुपारीच दिल्यासारखं की !
त्याच काय आहे. येत्या डिसेंबरात देवबाग, तारकर्ली फिरायला जायचं ठरतयं. (आम्ही दोघंच- लव्ह बर्ड्स मी आणि माझे होणारे अहो)
नेटवर सगळ्या साईट चेक करुन फार कन्फ्युझायला झालं राव. :confused: त्यामुळे मग म्हटलं आपल्या मैत्रिणी कधी कामी यायच्या.
सय- माझा कलाप्रवास
सई परांजपे
राजहंस प्रकाशन, ३५८ पानं, ३०० रूपये.
नावाजलेल्या लेखिका-दिग्दर्शिका म्हणून सई परांजपे या नावाचा चांगलाच दबदबा आहे. त्यांच्याच शब्दात सांगायचं, तर पुणे आकाशवाणी, बालरंगभूमी, दूरदर्शन, लघुपट, नाटक आणि चित्रपट अशा सर्वच मंचांवर त्यांनी बरेच ’धाडसाचे उद्योग’ केले आहेत. या सर्व माध्यमांतला प्रवास आणि त्या वेळेला आलेले अनुभव यांचा आढावा म्हणजेच ’सय- एक कलाप्रवास’.
आज दिवाळीनंतर तब्बल एक आठवड्यानंतर मी याबद्दल लिहितेय. :P
या लेखात दिव्यांचे, रोषणाईचे कसलेही फोटो, वर्णन नाही. त्यामुळे हा लेख या उपक्रमात फिट होईल की नाही माहीत नाही. मात्र, या वर्षी लक्ष्मीपुजनाच्या दिवशी अंधारातून प्रकाशा कडे नेणार्या एका अनोख्या जगाशी ओळख झाली माझी. स्वतःला काही अंशी तरी समॄद्ध करणारा हा माझा अनुभव, मैत्रिणींसह शेअर करावासा वाटला, म्हणून लिहितेय इथे.
आज उठल्या उठल्या संघमित्राने fb वर शेअर केलेले सुंदर लँडस्केप फोटो पाहिले. त्यातलं एक composition खूपच आवडलं
दिवाळीत एक डूडल केल्यामुळे थोडा आत्मविश्वास वाढला म्हणून एक जेल पेन घेतलं आणि डूडलूनच थांबले :P
लेकीने रंगवून बनवलेलं टी लाईट होल्डर. तिने माझी एक काचेची चांगली वापरात असलेली बरणी ढापली त्यासाठी पण एन्ड प्रॉडक्ट चांगलं दिसत होतं तर जरा माझं दुःख कमी झालं
अनोळखी लोकांकडून लिखाणाला मिळालेल्या प्रतिसादाच्या या काही नोंदी आहेत. काही ह्रुद्य का कायशाश्या आहेत तर काही मजेशीर आहेत. काही थोड्या डोक्याला ताप झाला वाटावं अशाही आहेत. पण जोपर्यंत आपल्या हातात नंबर ब्लॉक करणे, इमेल स्पॅम मधे ढकलणे हे पर्याय आहेत तोपर्यंत तितकासा ताप डोक्याला मी करुन घेत नाही. एरव्ही सगळं हहपुवा मोड मधे करमणूक करुन जातय ना तोवर चालसे.
हे लिहून ठेवलं पाहिजे ही आयडीयेची कल्पना खरतर ललिता प्रीतिची. काही दिवसांपुर्वी व्हॉटस ऍप चॅट करताना तिने ती बोलून पक्षी टाईप करुन दाखवली होती. आज आलेल्या फ़ोनमुळे परत त्या कल्पनेने मनात उचल खाल्ली आणि मी टायपायला घेतलं.
ऑफिसात दिवाळी निमित्त रांगोळी, पोस्टर आणि पॉट पेंटिंग स्पर्धा झाल्या.थिम होती फेस्टेव्हल ऑफ लाईट्स....
रांगोळी आणि पोस्टरात पहिला नंबर आला. पॉट मधे का नाही मिळालं ही एक मिस्टरीच आहे. सगळे पॉट्स माझ्या पॉट पुढे बेक्कर दिसत होते खरं तर :sigh:
पोस्टरचा फोटो मिळत नाहीये... सापडला की एडिटते..
असो....! हे बघा... शेवटून तिसऋया फोटोतली रांगोळी प्रितीने घरी काढलिये... त्यानंतर माझी अमेरिकेतली लक्ष्मी पुजा आणि घरा बाहेर लावलेले दिवे (हे दोन फोटो टाकायला हवेत असं काही नाही पण माझंच मला बळंच कौतुक म्हणुन टाकतेय् )
न्या 'कर्ती' झाल्या पासून मला दिवाळीत अत्यंत महत्वाच डिपार्टमेंट मिळालं आहे .... रांगोळी काढून झाली , कंदील करून झाला की पसारा आवरणे, मधेमधे लुडबूड करून फोटो काढणे ...रंगोळीवर सक्त पहारा ठेवणे, यात मुख्य काम रांगोळीला न्या कडून वाचवणे ...बाकी चिल्ली पिल्ली इतकी खतरनाक न्हायती :ड ...रांगोळी च्या रंगात रंगलेल्या न्या ला 'धुवून' ( i wish तुमच्या मनात जो अर्थ आलाय तो असता :winking: )ओळखण्या लायक बनवणे
माझ्या कामाचा पाढा वाचावा तेवढा कमीच :uhoh: सो आपण मुख्य विषयाकडे वळूया...
ह्या आम्ही रंगवलेल्या पणत्या
ऑफिसच्या गडबडीत काही रंगवणं शक्य नव्हतं, म्हणून एक फटाफट डूडल करायचा प्रयत्न केला.
हे माझं पहिलं डूडल :)
सर्व मैत्रिणींना दिवाळीच्या हार्दिक शुभेच्छा!! अश्याच चमकत रहा
झाले असे कि मला आईने ह्या दोन बरण्या घेऊन दिल्या होत्या..आहेत साध्याशाच पण आईने दिलेली गोष्ट पटकन टाकायचे जीवावर येते...वापरून त्याची प्रेसची झाकण खराब झालेली..
तेव्हा आसे काहीतरी करून बघावे असे डोक्यात आले
(हा लेख मायबोलीवर जेरेमीच्या मृत्यूदिनी प्रकाशित केला होता.यात आता काही डिटेल्स अजून टाकले आहेत.या माणसाबद्दल जितकी माहिती मिळवतेय तितका तो मला जास्त आवडतोय.)
१२ सप्टेंबर.उंचपुऱ्या देखण्या जेरेमी ब्रेट ला जगातून गेल्याला २१ वर्षं होतील.अजूनही जुने बी.आर.चोप्रा महाभारत पाहिलेल्यांच्या डोळ्यासमोर कृष्णाचं नाव काढलं की फक्त नितीश भारद्वाज येतो तसं शेरलॉक होम्स म्हटलं की जगातल्या बहुतांश लोकांच्या डोळ्यासमोर फक्त आणि फक्त जेरेमी ब्रेट येतो.
||वळण||
हां इथेच असायला हवं
जरा पुढे जावून बघुया
अरे हेच की ते वळण
ओलांडल की सापडेलच!
दिसेल तुला
तुझं नी माझं
अरे काय म्हणून काय विचारतोएस?
काहिही सापडेल
काहिही दिसेल
काहिही असेल
पण जे असेल ते फक्त
तुझं नी माझं असेल
चित्र दिसेल कदाचित्
तुझ्या माझ्या मिठिच्या
गहिऱ्या रंगात रंगलेलं!
किंवा गाणं ऐकू येईल
तुझ्या माझ्या विरहाच्या
आर्त सुरात भिजलेलं!
आपल घरही असेल तिथेच
आठवणिंची एक एक वीट
ठेवून रचलेलं.
पाऊस भेटेल तिथेच
धो धो कोसळणारा
तुला मला अज्जीब्बात न भिजवणारा
पण आडोशाला एकमेकांजवळ ढकलणारा
तू ये तर खरं
शोध ना जरा
मी फिरतीये तिथेच गोल गोल
आपली भांडणं
मुलींनो, पुढच्या महिन्यात काही निमित्ताने सिंगापूरला जाणार आहोत. तिथून पुढे बँकाँकला जायचा प्लॅन आहे. तर तिथे रहात असणार्या, राहून आलेल्या, फिरुन आलेल्या मैतरणींनो, मला सांगा चुकवू नये असे आणि चुकवावे असेही :P जे काय असेल ते. खाणे-पिणे, फिरणे, शॉपिंग सगळ्याबद्द्ल...
वेणूला मी कांदेपोह्यांबद्दल सांगितलं होतं ते काही खोटं नव्हतं. एव्हाना मी नोकरीत सेटल झाले होते, कमावती होते. आई-वडिलांनी मला विचारलं की आता स्थळं बघायची का, का कोणी शोधला आहेस? कोणी शोधलेला नव्हता, आणि लग्न करायचं होतं (म्हणण्यापेक्षा, लग्न न करायचं काही कारण नव्हतं) म्हणून त्यांना होकार दिला. तेही दोन-चार वधू-वर सूचक केंद्रांमध्ये ताबडतोब नाव नोंदवून आले. त्यानंतर मग जे काही सुरू झालं त्यासाठी मात्र मी मानसिकरित्या मुळीच तयार नव्हते. पार्ल्यातलं एकटेपण त्यापेक्षा निश्चितच सुसह्य होतं. असो.