||वळण||
हां इथेच असायला हवं
जरा पुढे जावून बघुया
अरे हेच की ते वळण
ओलांडल की सापडेलच!
दिसेल तुला
तुझं नी माझं
अरे काय म्हणून काय विचारतोएस?
काहिही सापडेल
काहिही दिसेल
काहिही असेल
पण जे असेल ते फक्त
तुझं नी माझं असेल
चित्र दिसेल कदाचित्
तुझ्या माझ्या मिठिच्या
गहिऱ्या रंगात रंगलेलं!
किंवा गाणं ऐकू येईल
तुझ्या माझ्या विरहाच्या
आर्त सुरात भिजलेलं!
आपल घरही असेल तिथेच
आठवणिंची एक एक वीट
ठेवून रचलेलं.
पाऊस भेटेल तिथेच
धो धो कोसळणारा
तुला मला अज्जीब्बात न भिजवणारा
पण आडोशाला एकमेकांजवळ ढकलणारा
तू ये तर खरं
शोध ना जरा
मी फिरतीये तिथेच गोल गोल
आपली भांडणं

प्रेम असतच रे तुझ्या माझ्या मनात
खुंटीवर टांगलेल्या कपड्यां सारखं!
किंवा कोपऱ्यात पडलेल्या रद्दी सारखं...
फार फार तर
To-Do list मधल्या शेवटल्या task सारखं
जरा मळलं म्हणून काय झालं
प्रेम तर आहे ना!
जरा धूळ बसली म्हणून काय झालं
प्रेम तर आहे ना!
जरा मागे पडल म्हणून काय झालं
प्रेम तर आहे ना!
उधळून टाकावं मनातलं प्रेम...
वाढत म्हणे!
साचून राहीलं तर नितळ
पाणीही गढूळतच ना!
झटकूया का थोडी धुळ?
करुया का कोपरे लख्ख?
देउया का प्रेमाला Prior and Urgent चा कप्पा?

पेर्ना

सांग सख्या रे हे
असे काय व्हावे
डायट करुनीही
वेट गेन व्हावे!

जरी यंत्र बदलुन
उभी मी रहावे
विशाल आकडे
हाय दाखवावे!

वस्त्रे ही माझी
कशी घट्ट व्हावी
किती सैल करावे
मला ना कळावे 
सांग सख्या रे हे; 
असे काय व्हावे?

फुग्याने जसे या
फुगीर व्हावे
तसे मी फुलावे
पसरून जावे

अशी काय जादु?
असे काय व्हावे?
जंक टाळी तरी हे
आकार वाढावे
सांग सख्या रे हे; 
असे काय व्हावे?

क्लिनिकात दिवेकरांच्या
पाकीट हलके व्हावे
तू लॉरेल अन मी
तुझी हार्डी व्हावे

तुझे कुजक कटाक्ष

चला, इथे कवितांवरील झब्बूंची मैफल जमवुयात :)
कधी स्वतंत्र कविता टाकावी वाटली तर स्वतंत्र धागा काढूनही टाका आणि इथे लिंक द्या. किंवा फक्त इथेच टाकावी वाटली तरी तसही चालेल.

सांग सख्या रे

सांग सख्या रे हे; 
असे काय व्हावे?
तू दूर तरिही; 
तुझे भास व्हावे! 

जरी दर्पणी ह्या;
मला मी बघावे  
तुझे रुप त्याने;
हाय दाखवावे!
श्वासही माझे;
तुला फितूर व्हावे?
कसे भान नुरले,
मला ना कळावे 
सांग सख्या रे हे; 
असे काय व्हावे?

कळीने जसे त्या,
उमलुन यावे
तसे मी फुलावे,
बहरुन जावे
अशी काय जादु?
असे काय व्हावे?
तीर नाही तरी मी,
घायाळ व्हावे 
सांग सख्या रे हे; 
असे काय व्हावे?

सरींनी स्वरांच्या 
मन चिंब व्हावे
तू सूर अन मी
तुझी वेणु व्हावे
तुझे श्वास, निश्वास
मी ओळखावे
सांग सख्या रे हे; 
असे काय व्हावे?

वाईचा कृष्णाघाट
त्रिपुरी पौर्णिमेची रात
तू आणि मी आणि
कृष्णेच्या गाभ्यातल्या
किती साऱ्या आभा ...

मिणमिणणाऱ्या पणत्या,
आकाशातल्या तारका,
अन कृष्णे मधे उतरलेले
त्यांचे मंद मंद
प्रतिबिंब...

तुुझ्या-माझ्या डोळ्यामधी
तेवणाऱ्या ज्योती
मनातला जादुभरा
कसा आसमंत
लख लख श्रीमंत!

न जाने कितने शिकवे दबें दील में
जो होंठों तक आ न सके ....
अफ़सोस इस बात का नहीं उन्होंने दर्द दियॆ
उफ्फ! ....
हाले दील उन्हें पताभी न चले...

पायवाट नेहमीचीच
फक्त पाऊस
तो, वेगळा होता...

तू थोडा पुढे, मी मागे
अन मधेच एक
छोटासा ओहोळ...

मागे वळून,समजून
तू नुसता हात
पुढे केलास...

बस, तुझं नुसतं
तिथे असणंही
पुरेसं होतं

सगळं...
अगदी सगळं
पार करायला!