असं असं घडलं...(लेखमालिका)

तर इतिहास! नक्की काय म्हणजे इतिहास? अनेक काळ चर्चिला गेलेला हा विषय. त्याच्या सैद्धान्तिक चर्चेत मी इथे घुसणार नाही, आधीच म्हटलय की हा संशोधनपर लेख नाही. पण सर्वसामान्य जनतेत इतिहासाबद्दल असणाऱ्या समजांबद्दल, नावडीबद्दल, अतिरेकी आवडी बद्दल, नको इतक्या आग्रहीपणाबद्दल मला जरा बोलावसं वाटतय.
तर,

1. इतिहास म्हणजे सनावळ्या, इतिहास म्हणजे गाडलेली मढी उकरून काढणं, इतिहास म्हणजे राजांच्या गोष्टी, .....

2.इतिहास का शिकायचा? तर भूतकाळावरून काही शिकायचं, भविष्यकाळाचा अंदाज घ्यायचा, वर्तमान काळ जगताना मागील चुका न करण्याची खबरदारी घ्यायची, इतिहास म्हणजे शास्त्र/ कला/ गोष्टी,....

लेख: 

पृथ्वीचे अंतरंग

ही खरं तर पृथ्वीचीच गोष्ट, त्यामुळे तितकीच इंटरेस्टिंगसुद्धा. मला आवडलीये, तुम्हाला आवडतेय का ते पाहू या...
सर्वसाधारण रूपरेषा :

पृथ्वीची निर्मिती आणि इतिहास,
पृथ्वीवरची प्रारूपं,
सजीव जीवन,
अंतर्गत रचना,
तदनुषंगाने चुंबकीय आणि गुरुत्वाकर्षण क्षेत्र,
प्लेट टेक्टोनिक्स,
भूकंपशास्त्र.

Earth is for us, but just not ours!

लेख: 

माझी सगळ्यात चांगली व्हर्जन : मीच

ती एकटीच राहते म्हणे....
आणि तिचे रिलेशनशिप स्टेटस पण
काही कळत नाही बुवा....

कधी गळापडू मैत्री करत नाही
अन कधी विनम्र पणा सोडत नाही...

छ्या.. ह्या स्वप्नाळू बाईला
साच्यात बसवायचं तरी कसं ?!

मी कशी दिसते अन कोणावर प्रेम करते
या वरून मला ठोकुन ठाकून साच्यात बसवायचे
तुमचे प्रयत्न आहेत व्यर्थ.

मी फक्त मी म्हणून जगते आहे
समृद्ध, सुखी, स्वतंत्र, समर्थ.

तुमचे तुच्छ पूर्वग्रह आणि सामाजिक बंधने
तोडून विहरते आहे मी मोकळ्या निळ्या अवकाशात

कसलं ग्लास सीलिन्ग म्हणताय?!

माझं ज्ञान कमी पडत होतं ते शिकून
केलीये मी त्यावर मात.

Keywords: 

कविता: 

'लेडीज स्पेशल' (कथा)

आशुतोषने सकाळचा चहा पित असतांना नेहमीच्या सवयीने मोबाईल हातात घेऊन मेसेजेस, व्हॉट्स अप चॅटस,एफ. बी. बघायला सुरुवात केली. काही वेळातच त्याच्या स्क्रीनवर व्हॉटस अप पॉप अप आले. अमित अॅडेड यू....अम्याने नवा ग्रुप का तयार केला? असा विचार करतच आशुतोष त्या ग्रुपवर पोचला. अमित अॅडेड निखिल,अमित अॅडेड कुणाल असे एकापाठोपाठ एक मेसेजेस वाचत असतांनाच नंतरच्या मेसेजने आशुतोषला हसूच आले.

अमित चेंज्ड ग्रुप नेम टू ‘लेडीज स्पेशल’.

“अम्या... सकाळी सकाळी टाकली काय रे पहिल्या धारेची?” आशुतोषने पोस्ट टाकली.

पाठोपाठ निखिलही “XXXX, चार मुलांच्या ग्रुपचे नाव लेडीज स्पेशल? :thinking:

Keywords: 

लेख: 

पृथ्वीचे अंतरंग : १. जन्माची गोष्ट

भूगर्भशास्त्राचा अभ्यास आपल्यासाठी का महत्वाचा आहे हे आपण प्रस्तावनेच्या भागात पाहिलं. त्यानंतर साहजिकच पहिला प्रश्न पडतो तो म्हणजे पृथ्वीचा जन्म कसा झाला? सध्या तरी उपलब्ध असलेल्या माहितीनुसार केवळ आपल्याच ग्रहावर सजीवसृष्टी आहे. ह्यामागचं कारण काय बरं असेल?

ह्या भागात आपण ह्याचाच थोडक्यात आढावा घेऊया.

सूर्यमालेची निर्मिती

Keywords: 

आपलाचि संवादु आपणासि : तू कशी

अगदी लहानपणीची एक आठवण आहे. माझी एक नेहमी सोबत असणारी, अगदी घट्ट मैत्रीण. काही तरी खेळताना झालं भांडण. मला खूप राग आला, खूपरडू आलं की मी डोकं भिंतीकडे करून झोपून जायची. तशीच त्याही दिवशी भींतीकडे तोंड करून झोपले. पण डोळे टक्क उघडे होते. मला खूप खूप राग आलेला. का बरं ही अशी वागली? अशी कशी ग तू?
अन मग मला ती दारातून धाडदिशी बाहेर गेली ते आठवलं. मला खूप खूप रडू आलेलं.

मग थोडी मोठी झाले. माझी सगळ्यात आवडती बहिण. तीने एकदा एक गणित शिकवताना, बावळट आहेस का, असं काय करतेयस म्हटलं. झालं. पुन्हा भींत, धुमसणं, बहिणीचा वैतागलेला चेहरा आणि शेवटी माझं रडणं....अन मनात प्रश्न, अशी कशी ग तू?

लेख: 

गौरी नावाचं गारुड

आपण बहुतेक सगळे ठरावीक प्रकारचं, ठरावीक पठडीच आयुष्य जगतो. कुटुंबाची प्रेमळ आणि भक्कम चौकट, थोडा धाक- थोडे लाड असं लहानपण. शिक्षण - अर्थार्जन -लग्न. मग वंशवृद्धी. त्या आणि बाकी संसाराच्या जबाबदाऱ्या. किराणे - भाज्या- बँका - रुपये पैसे - कामवाल्या - तब्येती - आजारपणं, एक आणि दोन. पुढचं सगळं सारखंच. आपली मुलबाळ मोठी होतात आणि आपण म्हातारे. मग फक्त भूमिकेत बदल होतात. बाकी सगळा त्याच तिकिटावर तोच खेळ. पिढ्यानपिढ्या, वर्षानुवर्षे चालूच.

Keywords: 

लेख: 

न्यारे मसाले :-)

(मै उपक्रमातील माझ्या ओळखीतील काही भाग इथे देत आहे ज्यांनी वाचली नसेल त्यांच्या संदर्भासाठी )

लालबागला रहात असल्याचा फायदा घेत गेल्यावर्षी मी घरच्यासाठी मसाला केला. कमी श्रमात भरपूर काम हे जीवनाचं ध्येय असल्याने मी मसाल्याची रेसिपि थोडी अल्टर केली की मला हजार मसाले वापरावे लागू नये. एक मसाला वापरला की माझं काम व्हावं. खरं तर हा प्रयोग फसू शकत होता पण नशिबाने हिट झाला.

Keywords: 

असं असं घडलं...२. दृष्टिकोन आणि भूमिका

पहिला भाग

प्रत्येकाचा वेगवेगळा दृष्टिकोन:

तर एक जपानी चित्रपट आहे. राशोमान नावाचा. बघितलायत? अतिशय अप्रतिम चित्रपट. नसेल बघितलात तर आवर्जून बघा. https://youtu.be/xCZ9TguVOIA हा चित्रपट अकुतागावा यांच्या इन ग्रोव्ह या गोष्टी वरून प्रसिद्ध दिग्दर्शक आकिरा कुरोसावा यांनी दिग्दर्शीत केला.

लेख: 

असं असं घडलं ...१. सुरुवात

वेगवेगळ्या मैत्रिणींशी बोलताना अनेकदा इतिहासावर बोललं गेलं. अनेकदा इतिहासावर चर्चा झाली. तर ती चर्चा, बोलणं लिहून ठेवावं असं वाटलं. त्यासाठी हे लेख. जसे जमतील तसे लिहित जाईन. कधी माहिती, कधी माझी टिपण्णी, कधी एखाद्या समाजसुधारकाचे व्यक्तीचित्रण, कधी एखाद्या तत्ववेत्याचे विचार, कधी एखादी विचारप्रणाली,कधी एखादे युद्ध,...

लेख: 

जागतिक महिला दिन

८ मार्च हा दिवस जागतिक महिला दिन म्हणून साजरा करतात, सर्वांना माहित असेलच... लवकरच हा दिवस येत आहे... आमच्या परिवारातील आम्ही सगळ्या महिला या दिवशी एकत्र बाहेर जेवायला जातो आणि विशेष म्हणजे आम्ही सर्वजणी सारखे ड्रेसेस घालतो... खूप मज्जा करतो... हा उपक्रम गेले काही वर्षे चालू आहे... त्यात सगळी नाती एकत्र येतात आई - मुलगी, बहीण, सासू- सून, आत्या, मावशी, जावा- जावा.... जवळ जवळ तीन पिढ्या एकत्र येतात. सर्व काही छान वाटते.

Keywords: 

लेख: 

पृथ्वीचे अंतरंग : उपोद्घात

सगळ्या मैत्रिणींना 'राष्ट्रीय विज्ञान दिना'च्या मनःपूर्वक शुभेच्छा!

Keywords: 

ImageUpload: 

कच्च्या केळ्याचे कोफ्ते

कच्चं केळं, बटाटा आणि कच्ची पपई उकडून घ्यायचं. त्यात मीठ, आलं, हळद, हवं असल्यास तिखट घालून कुस्करून गोळे करून घ्यायचे. लागलंच तर थोडं बेसन किंवा तांदुळाची पिठी लावायची गोळे वळण्यासाठी. कॉर्नफ्लोअर सुद्धा चालेल. कोफ्ते तळून घ्यायचे. तेल तापवून त्यात तमाल पत्र, किंचित आलं, जिरं, हळद, धने जिरे पूड, मिरची (ऑप्शनल) घालायचं. किंवा हवा तो मसाला घालायचा. पाणी घालून उकळी आली की कोफ्ते सोडायचे. हे कोफ्ते रस्सा शोषून घेतात त्याचा अंदाज घेऊन पाणी घालणे. तसेच जरा मऊ च असल्याने पटकन विरघळू शकतात

पाककृती प्रकार: 

Taxonomy upgrade extras: 

जिम्या,

इथली पत्रं आणि पाळीव प्राण्यांच्या गप्पा वाचून माझ्या जिमोबा बोक्यासाठी पत्र लिहावंसं वाटलं.
IMG_20160823_220035.jpg

जिमुड्या,

आहेस कुठे रे तू? मला तुझी किती प्रचंड आठवण येत्ये माहित्ये का तुला? तुला येते का कधी माझी आठवण? अमोलची? आपल्या घराची? तुझ्या ह्या आवडत्या जागेची? बाकी सोड, आपल्या पॅमची तरी आठवण येत असेलच ना.. तुम्ही दोघं किती मज्जा करायचात आठवतंय ना?

आई तू कुठे आहेस ?

आई तू कुठे आहेस ?
मला अशी सोडून गेलीस,
एकटेपणाची शिक्षा दिलीस,
तुझ्या आठवणीने घरही रडतंय,
तुझ्याशिवाय जगणंही अडतय !

आई तू कुठे आहेस ?
तुझी खूप आठवण येते,
मनाला खोल जखमा देते,
तुझ्या हाकेची आता कशी ऐकू साद ?
कसा लाभेल आता तुझा आशीर्वाद ?

आई तू कुठे आहेस ?
तुझ्या कुशीत मी झोपायचे,
तुझा पदर धरून चालायचे,
दुखायचे मला तर तुझ्या डोळ्यांत पाणी,
आठवतात मला तुझी अंगाई गाणी !

आई तू कुठे आहेस ?
हरवून गेली आपुलकी माया,
दुरावली तुझ्या ममतेची छाया,
माझ्या वाट्यास आला फक्त एकांत,
झाला सगळ्या सुखाचा अंत !

आई तू कुठे आहेस ?
तू खूप सोसल्यास यातना,

पाऊस

पुन्हा पाऊस कोसळतोय बाहेर!
आणि इथे आत नुसता आठवणींचा पाऊस
बाहेरच्या पावसापेक्षाही मुसळधार कोसळतोय!
तुझे नी माझे कितीतरी पाऊस सहज कवेत घेत....
तुला आठवतं आपण पहिल्यांदा एकत्र पावसात भिजलो होतो....
पावसापेक्षाही तुझ्या सहवासाने येणारा शहारा!
नंतर जसं काही व्यसनच लागलं पावसाचं....
दरवेळी नव्याने पाऊस अनुभवायचं....
आणि मग कितीवेळा त्या कोसळणार्‍या धारांमधे हरवून जायचो आपण...
स्वत:ला विसरून.....
आणि अचानक एके दिवशी पाऊस रुसला माझ्यावर...
आता इथे कायमचाच दुष्काळाचा मुक्काम आहे!
माझं भेगाळलेलं मन वाट पहातंय पावसाची
तू म्हणशील, की इतका आठवणींचा पाऊस आहे की.....
पण तुला माहीत आहे ना....

Infatuation

Infatuation- एका शब्दात conclude केलंस
कारण..
कारण तू कधी पाहिलंच नव्हतंस
खिडकीत बांधलेल्या wind chins सारखा
हसतोस ना
तेव्हा माझ्या चेहऱ्यावर उमटत जाते अगणित रंगांची आतिषबाजी
किणकिणणाऱ्या लोभस निरागस हसण्याने
धरत जाते हळुवार खपली
मला मुळापासून हादरवणाऱ्या जखमेवर
तुला दिसत नाही
मला जाणवत राहतं
तू बोलतोस ना
मेंडोलीनवर.. त्याच्या तारांवर
बरसात होते सुरांची !!
माती जसा पाऊस साठवते
तसा खोल खोल झिरपत राहतो आवाज तुझा
आणि मग तुझ्या भाषेत बोलणारी मी -
Infatuated !

तुझ्या लहान-सहान गोष्टीत
गुरफटताना पाहिलंयस मला?
रेशमाचा एकेक धागा गुंतत जावा
अन कशिदा व्हावा

Tu Stree......

तू स्त्री....
साक्षात रूप तू देवीचे
प्रतीक तू अभिमानाचे
सन्मान तू स्त्री जन्माचा
वरदान तू या निसर्गाचे !

तू कन्या....
लक्ष्मी तू प्रत्येक घरची
नका विझवू वंशाची ज्योती
उजळत राहते आपुल्या ममतेने
तिच्या ओंजळीत प्रगतीचे मोती !

तू पत्नी....
प्रेमाची पूर्ती करणारी अर्धांगिनी
संसारास देणारी सुखाची संजीवनी
प्राणाहून प्रिय तुला प्रेमाचे घरटे
विश्व सजविणारी तू स्वामिनी !

तू माता....
ईश्वराचा लाभलेला सुरेख अंश
मायेचा एक अथांग सागर
जीवनास लाभलेला अनमोल आशीर्वाद
ह्रदयात निरंतर राहणारा आदर !!!!

तू बहीण....
आईपरी माया, अतूट प्रेमाची छाया
जणू जीवाभावाची सखी

Keywords: 

बिन तात्पर्याची गोष्ट (नाटुकले - लहानग्यांचे)

[सोसायटीच्या नाटकांच्या स्पर्धेसाठी स्क्रिप्ट निवड करण्यासाठी जमलेली मुले]
[सोसायटीचं आवार...मुलं घोळका करुन काहीतरी डिस्कस करतायत. बरेच हातवारे...मतभेद वगैरे व्यक्त करुन झाल्यावर शेवटी मेजॊरिटी विन्स म्हणत निर्णय घेऊन रुद्रच्या बाबांकडे मदत मागायला रवाना होतात]
(रुद्रचे बाबा शिक्षक + लेखक आहेत)
(मुलं रुद्रच्या दारावरची वेल वाजवतात..रुद्रचे बाबा दार उघडतात..मुलं आत येतात)
रुद्रचे बाबा: आज काय सगळ्या मुलांचा मोर्चा माझ्या घरावर का?
रुद्र: मोर्चा काय रे बाबा! आम्ही तुझी मदत मागायला आलोय
बाबा: काय? कांदाभजी की वडपाव? कसली पार्टी उकळायचा बेत आहे आज?

आपलाचि संवादु आपणासि : मी कशी

आपलाचि संवादु आपणासि असंच हे सगळं लिखाण. कधी आयुष्याकडे वळून बघेन,,कधी मनात डोकावेन, कधी विचारांना तपासून बघेन, जसं जमेल तसं स्वत: लाच शोधत जाईन. आता हे इथे का लिहिणार? तर कधी कधी काही पोस्ट वाचताना जाणवतं, की इथूनच मी जात होते, गेले होते, धडपडले होते, तेव्हा कोणी हात दिला, नाही दिला, कधी माझी मीच शोधत, सापडवत, तयार करत गेले होते. ते सगळं वाचताना एखादीला जरी एक वाक्य उपयोगी पडलं तरी? पडेलच उपयोगी असही नाही, पण वाचायला आवडलं तर, म्हणून इथे लिहितेय.

लेख: 

रिडींग लोलिता इन तेहरान - अझार नफिसी

अन्न, वस्त्र, निवारा या मानवाच्या मूलभूत गरजा आहेत. या माणसाला जिवंत ठेवतात. पण या गरजांबरोबरच स्वातंत्र ही एक अशी गोष्ट आहे जी माणसाला माणूस म्हणून जगायला शिकवते. काय खायचं, घालायचं, वाचायचं, शिकायचं या आणि अशा अनेक प्रकारच्या व्यक्तिगत स्वातंत्र्याबरोबरच, समुहात कसं वागायचं, कुठे जायचं, कधी आणि कसं भेटायचं अशा सामजिक स्वातंत्र्यावर गदा आली की माणूस, समाज अस्वस्थ होतो, त्यातून सुटायची धडपड करायला लागतो हे इतिहासाने आपल्याला वेळोवेळी दाखवले आहे. बळी तो कान पिळी आणि सत्तापिपासू प्रवृत्ती यामुळे मानवजातीचा इतिहास सत्तासंघर्ष आणि प्रजेवर अत्याचार याने भरलेला आहे.

ढोकळा - रेसिप्या, चर्चा, आधारगट वगैरे

कोणाला ढोकळा कसा जमतो त्यानुसार एक एक शब्द निवडा टायटलमधून. :)

पाककृती १ : माधुरी

१.५ कप चना डाळ, १ कप उडद डाळ, १ कप मुगडाळ, १ कप तांदूळ धुवून, ५-६ तास किंवा रात्रभर भिजवून, वाटून आणि मग फर्मंट करून छान हलके जाळीदार
ढोकळे होतात. करतांना त्या बॅटर मध्ये मी हि मी, आलं लसूण पेस्ट पण घालते आणि वरून जिरं-मोहरी-हि मी-कडिपत्ता-तीळ ची फोडणी.

छान फर्मंट झालं की दही किंवा इनो घालायची गरज नाही. पण थंडी मध्ये जर नीट फुलून नाही आलं तरच मी थोडं इनो घालते.

पाककृती २ : मंजुडी

पाककृती प्रकार: 

वैष्णोदेवी मंदीर दर्शन- कटरा- माहीती हवी आहे

हाय,

बरीच भटकंती वाचली पण मला हवी असलेली माहीती मिळाली नाही, म्हणुन हा नवा धागा.
आम्ही दोघे व अजुन ४ सिनीअर सिटीझन्स मिळुन वैष्णोदेवी दर्शनाचा प्लान करत आहोत. एप्रिल मधे पहिल्या आठवड्यात जाणार आहोत. राहण्याची काही बुकिंग्स श्राईन बोर्ड च्या साईट वर केली, पण २ दिवस पटनी टॉप ला ही रहाण्याचा विचार आहे. ऑनलाईन बुकिग्स साठी हॉटेल च्या साईटस पाहिल्या, पण मागे एक्दा काल्का च्या हॉटेल चा अनुभव भयंकर आहे, साईट वर वेगळे आणि प्रत्यक्षात वेगळे असला प्रकार होता, ३ स्टार असुनही. त्यामुळे लगेच बुकिंग करायला धजावत नाहीये.
कोणाच्या माहीतीत एखदे चांगले हॉटेल आहे का?

Keywords: 

पाने

Subscribe to मैत्रीण RSS