कळी ..........

कळी कोवळी
फुले पाकळी पसारा
खुले चेहरा हसरा
डुले देठ आसरा
बोले सरा, मागे सरा .......

खट्याळ गोजिरी
अर्धोन्मीलित साजिरी
लपे पानाड लाजरी
कुजबुजली वल्लरी ....

झोंबे थंडगार वारा
लागे चाहूल भ्रमरा
नि वास फुलपाखरा
माय कुर्वाळी लेकरा ..........

खुडे कोणी ऐरागैरा ?
बरा काटेरी पिंजरा
फुले ती दहा बारा
देती भवती पहारा ............

मग कळीस कळले
कसे फुलून जगावे .................

मी माझ्यातल्या 'मी' ला शोधतेय,
पण मला सापडतंच नाहीये 'मी'.

कधी 'मी' च मला वाटते,
अनोळखी आणि परकी,
तर कधी अतिपरिचित.

कधी शांत, स्वत:मध्ये मग्न,
बाहेरच्या जगापासून दूर,
तर कधी प्रचंड कोलाहालात हरवलेली,
असंख्य विचारांच्या चक्रात,
गिरक्या घेणारी.

ह्यातली नक्की 'मी' कोण?
मलाच माहित नाही.

कारण मी अजून स्वतःला शोधत आहे.

अदभूत दिवस

दामिनी तळपती कडाडून
दाट गडद काळ्या जलकुंभातून
दावी नृत्यकला दशदिशातून
दान गान अमृत धारांचे ||
मदमस्त पवनारूढ मेघ पलटण
मजल दरमजल कूच करणं
मनसुबा, टपाटप करू आक्रमण
महीवर पाट वाहिले ||
लेकुरवाळेनदी-नाले वाहती
लेणी हिरवी ल्याली क्षिती
लेखाजोखा आनंदाचा वर्णू किती
लेशमात्र मळभ नाही उरले ||
रेशीम स्पर्श होता नव सूर्याचा
रेणूरेणूत पूर नव चैतन्याचा
रेखीव कलात्मक ढंग निसर्गाचा
रेतीत चमकले शंख-शिंपले ||
खारा वारा साद देई नारळी पोफळीस
खाजगीत सांगे संदेश मयंकास
खाणा खुणा करी सागरास
खाशी गंमत, अदभूत घडले ||

कुछ अरमाँ बिखरे से,
कुछ दील टूटे से,
फिर भी चाहत बसती रही....
............. हर इंसान में ।

कुछ आँसू सूखे से,
कुछ दर्द ठहरे से ,
फिर भी मुस्कान खिलती रही....
........ हर चेहरे पे ।

कुछ ख़्वाब अनदेखे से,
कुछ ख्वाहिशें अधुरी सी,
फिर भी ज़िंदगी चलती रही...
.................. अपनी रफ़्तार से ।

निवांत मी-निवांत तुम्ही,
आणि निवांत हा रस्ता,
किती रंगतदार होतात नाही,
न बोलता आपल्या गप्पा.

मी नजरेने टिपत असते,
तुमचे सौंदर्य आणि विविध रूपं.
तुम्ही देता प्रतिसाद,
तुमच्या डोलण्यातून,
फुलांच्या हसण्यातून, गंधातून,
पानांच्या सळसळीतून.

मी जपून ठेवते मनात,
हे दुर्मिळ क्षण,
आपल्या पुनर्भेटीपर्यंत. :)

वाट

वाट कशी सापडावी, घनदाट तिमिरी
जायचे जीवन गंगेच्या पैलतीरी ...

वाट कशी सापडावी, चांदण्यांच्या बाजारी
चंद्र नसे उभा शेजारी ...

वाट कशी सापडावी, लाल रणांगणावरी
समीर सांगतो 'लाल' बुडाला समरी ...

वाट कशी सापडावी, केशरी क्षितीजावरी
करावा जौहर तो निजला अंकावरी ...

वाट कशी सापडावी, प्रखर प्रहरी
सावलीही काकुळतीने पाय धरी ...

वाट कशी सापडावी, स्वप्नपटलावरी
जगते रहोचा गजर करी पहारेकरी ...

वाट कशी सापडावी, डोळे मिटल्यावरी
वाट आपोआप सापडावी डोळे मिटल्यावारी .....

कुठून लकेर येते, माझे जीवन गाणे होते!

लाटेचे पैंजण किणकिणती, झुळकेशी खिदळत मोहक गाती,
अल्हाद सूरांना दटावत एक, पान तिथे संन्यासी होते-
माझे जीवन गाणे होते!

मध्येच दिसते, लपून बसते, लाजून आढेवेढे घेते,
मनमोराला उगा खूळावत, अवखळ धून सवार होते-
माझे जीवन गाणे होते!

मी पहिली मी पहिली म्हणते, अल्लड श्रुती नादावत जाते,
भावसख्याचे गूज लेऊनी, खळखळते! रुणझूणते!
माझे जीवन गाणे होते!

- चिन्नु