सईच्या श्रावण धाग्याने उल्हसित होऊन एरवी ढुंकूनही बघत नाही अशी कुठलीतरी भाजी आणावी असं ठरवलं. नेमका समोर दोडका दिसला, मग आणला उचलून!
मग व्हॉट्सऍपिय चर्चा आणि नेटाने शोधाशोध करून त्याचा दोडका भात करावा असे ठरले.
पोळ्या करायला येणाऱ्या काकूंना बॅकअप म्हणून पालक पराठे करायला सांगितले. यावर आपल्या मी अनु ने 'जपत किनारा शीड सोडणे नामंजूर' असे हाणून घेतले. तर सांगायची गोष्ट अशी की दोडका भात झाला, आणि चविष्टही झाला. चक्क!! :P
साहित्य:
अर्धा किंवा एक कोवळा सोललेला दोडका
दीड ते दोन कप बासमती तांदूळ (अर्धा तास भिजवून ठेवा)
अर्धा कप खवलेला नारळ
एक चमचा जीरे
दोन चमचे तेल
थोडी कोथिंबीर
कोणतीही गोष्ट पहिली, वाचली, जाणवली कि त्यावर विचार करून मनात उमटलेली प्रतिक्रिया इतरांसमोर मांडणे ही एक नैसर्गिक गरज असावी, मग ती समोरच्याला रुचणारी असो अथवा नसो पण तरी ती इतरांबरोबर share करणं मला तरी आवडतं. त्यावरची इतरांची मतंही माहिती होतात, विचारांच्या नवीन वाटा मिळतात म्हणून खरंतर हे सगळं असं लिहिण्याचा हा खटाटोप. पुस्तक परिचय लिहिण्याचा माझा हा पहिलाच अनुभव... !
संदीप सावंत दिग्दर्शित 'नदी वाहते' हा चित्रपट २२ सप्टेंबरला रिलीज होतो आहे.
गावागावातून वाहणार्या नद्या वाचवायला हव्यात. या नद्यांच्या पाण्यावरच शाश्वत विकास (sustainable development) अवलंबून आहे. स्थानिक पातळीवरचे छोटे उद्योग व प्रयत्न यातूनच नदी काठ स्वयंपूर्ण होऊ शकतो व विकासाचा तोल राखला जाऊ शकतो. हा चित्रपट म्हणजे सामान्य माणसांनी स्वयंपूर्णतेसाठी, नदी वाचवण्यासाठी केलेल्या सकारात्मक आणि विधायक संघर्षाचा एक प्रवास आहे.
डिस्क्लेमरः
१. या लेखात आयसीआयसीआय बँक आणि अमाझॉन चे प्रमोशन केलेले नाही.माझा अकाऊंट या दोन्ही वर आणि स्क्रिनशॉट घेणे सोयीचे या एका कारणा खातर हे दोन ब्रँड वापरले आहेत.तुम्ही भरवश्याच्या झुमरीतलैय्या.इन वरुन शॉपिन्ग करुन भरवश्याच्या टिम्बक्टू बॅन्केने ऑनलाईन पे करु शकता.
२. हा लेख 'ऑनलाईन शॉपिन्ग' अडिक्शन ची भलामण करत नाही.
जाहल्या काही चुका अन् शब्द काही बोललेले
तू दिलेले दु:ख सारे, प्रेम म्हणूनि गाईले
प्रेम भरल्या त्या दिसांचा, आठव जागा आजही
एकटीने झेलते आघात सोयऱ्यांचे, कधीची
त्या क्षणांना साद घालीत, संसार सारा ओढिते
तू दिलेले दु:ख सारे, प्रेम म्हणूनि गाईले...
होईल सारे नीट अन, पार करेन भवसागरा
आशा ही लावुनिया हृदया, मी कधीची धावते
मी असे सर्वस्व माझे, तुलाच रे वाहिले
तू दिलेले दु:ख सारे, प्रेम म्हणूनि गाईले...
माझा अगदीच गोंधळ उडाला होता - इथे इतक्यातच आलोय आणि आपलं चित्र अपलोड करावं का नाही .. पण करायचं ठरवलं कारण मला मैत्रीण आवडलं. इथे मस्त आर्टिस्ट आहेत आणि मला प्रतिक्रिया हव्या आहेत. म्हणजे सुधारणा खरंतर.
मी या वर्षी, माझ्या वाढदिवशी ठरवलं, आता स्वतःला जे आवडतं ते करायचंच. त्यासाठी शनिवार सकाळ राखुन ठेवलीये. मुलगी उठायच्या आत सर्व संपवायचं try करते. तेव्हा नवरोबा पण बॅडमिंटन खेळायला गेलेले असतात. मग काय छान शांतता असते दोनेक तास. तेव्हा मग मूड असेल तसं चित्र.
मला जलरंग हे माध्यम खूप आवडतं. कळते किंवा जमते असा आजिबात नाही पण मी प्रयत्न करतीये.
This is something that I wrote on my blog: http://nandinip.blogspot.in/ on November 4, 2016
------------------------------------
The title may sound a bit generic. It has a lot to do with being a mother, but also with other things. Well, following is what I wanted to say about the loose ends.
Note: This is something that I wrote on my blog: http://nandinip.blogspot.in/ on june 16, 2016
Thought some might want to read it on this platform.
-----------------
Strange title ! Isn't it? I wanted to share some notes/observations that I made in last two odd years, since the time I took up a new title of a 'mother' and this is part I.
बरं का, पूर्वीच्या काळी एका देशात खूप दरोडेखोर होते.खजिना, सोनं नाणं,दागिने काही एका गावातून दुसर्या गावी नेताना हे दरोडेखोर सर्व लुटून न्यायचे.जनता त्रस्त झाली होती.अश्यात राजाच्या मुलीचं लग्न होऊन ती एका लांबच्या राज्यात नांदायला जायची होती.राजा पडला चिंतेत.राजकन्येबरोबर दिलेला खजिना दरोडेखोर नक्की लुटून नेणार!!आता काय करावे?राजाने काढली एक युक्ती.त्याने राजकन्येच्या पालखीबरोबर काही सोनं नाणं न देता फक्त एक चिठ्ठी दिली."ही चिठ्ठी घेऊन येणाऱ्यास इतकी सोन्याची नाणी द्यावी".दरोडेखोर अपेक्षेप्रमाणे जंगलात खजिना लुटायला आले.पण त्यांना काहीच मिळाले नाही.(आणि ते अमरीश पुरी/शक्ती कपूर/गुलशन ग्रोव
गोल्डन मोती वापरुन हा सेंटर पीस तयार केला आहे. ह्याचा उपयोग सेंटर टेबल वर , देवासमोर सजावटी साठी, फ्लॉवर-पॉट ठेवण्यासाठी रांगोळी वगेरे कल्पनेनुसार कुठेही वापरता येईल . आपल्या सोयीनुसार लहान आकारात ही बनवता येतील.
ह्या रेसिपी ची कृती चित्र पाहुन करता येईल.
बादवे - सहा मोत्यांपासुन ( मध्यापासुन ) सुरुवात करायची आहे. भोवताली षटकोनात वाढवायचे आहे.
ग्रिल्ड चिकन साठी: चिकन ब्रेस्ट पीसेस दोन किंवा तीन. मॅरिनेड साठी अर्धी वाटी तेल, मीठ, ताजी मिरेपूड मिक्सड अर्ब्स किंवा किमान रोझमेरी व थाइम. पाप्रिका/चिली फ्लेक्स, लसूण पाकळ्या सोललेल्या तीन
पास्ता: फेटुचिनी किंवा फुसीली, शेल, मॅकरोनी ह्यापैकी एक. अर्धे पाकीट डिरेक्षन नुसार शिजवून घ्यावे व झाकून ठेवावे. गरम पाण्यात एक चमचा तेल व अर्धा चमचा मीठ घालावे म्हणजे पास्त्याला चांगली चव राहते.
काल एका मोठ्या ब्रँड च्या दुकानात गेले होते.लहान मुलांचे कपडे छान होते.जीन्स पाहिल्या, तर 3 ते 4, 5 ते 6, 7 ते 8, 9 ते 10 अश्या वयाच्या रेंज मध्ये मुलींच्या जीन्स, फक्त उंची वाढते.पायांची रुंदी सर्वांची अतिशय बारीक.9 ते 10 वाल्या जीन्स च्या पायांची रुंदी 2.5 इंच होती(म्हणजे टोटल 5, आणि स्ट्रेच ने अगदी कमाल स्ट्रेच करून 6 इंच.)जीन्स ला प्रत्येक ठिकाणी हा प्रश्न येतोय.एकतर अगदी कुपोषित बारीक लेग्स असलेली मुलगी असा, नाहीतर होजियरी लेगिंग विकत घ्या.हे लेगिंग स्टॅयलिश अंकल लेंग्थ फार कमी ब्रँड चे मिळतात.बाकी सगळे 'पंजाबी ड्रेस सुरवार टाईप चुण्या'.टीशर्ट च्या खाली घातल्यास अत्यंत विचित्र दिसतात.म
पावसाचं आणि आपल्या केशरी देठाच्या नाजूक पांढऱ्या शुभ्र फुलांचं सारं वैभव धरणीमातेला अर्पण करणाऱ्या पारिजातकाचं माझ्या मनात अगदी घट्ट नातं आहे . काळ्या भोर डांबरी रस्त्यावर पावसाची फुलं उमलू लागली की पारिजातकाच्या सगळ्या आठवणी माझ्या मनात दाटी करतात ... न चुकता .. दरवर्षी .
आपण बोललो
भेटलो
स्वप्न पाहू लागलो;
वाटलं सापडलच मला माझं Wonderland;
तुझ्यात!
मग ती नव्याची सर ओसरली
Wonderland सारखं काही दिसेना तुझ्या डोळ्यात.
मग वाटायला लागल तू तो रस्ता असणार
मला माझ्या Wonderland कडे नेणारा
पुन्हा नवा उत्साह त्या अस्फुटा कडे धावण्याचा
चकवा लागल्या गत मी गोल फिरून तिथेच पुन्हा
Wonderland न सापडलेली Alice!
तू फक्त नव्याने दुःखाचं कारण होत राहीलास
मग अगदी अगदी वीटच आला या दुखावलं जाण्याचा
आणि
मी काढून घेतले हक्क मला दुखवण्याचे
तुझ्या कडून,
घरा कडून,
आपल्यां कडून,
परक्यां कडून
आणि
अगदी स्वतः कडून सुद्धा!
तर तो दिवस आला. म्हणजे तसा तो नेहेमीच येतो. पूर्वी त्या दिवसाच्या, त्याला भेटायच्या कल्पनेने सुद्धा माझ्या छातीत धडकी वगैरे भरायची, पण अलिकडे मी त्यावर मात केली होती. म्हणजे मी नेटाने त्याला सामोरे जायचे. अर्थात त्यात माझ्या धाडसाचा वाटा कमी आणि त्याच्या चांगुलपणाचा जास्त होता. पण ते असो. तर अपरोल्लिखित "तो" म्हणजे माझा केसकापक. "वाहनचालक", "परवानाधारक" सारखे "केसकापक" का नसते?
हाय मुलींनो.. मी आता एवढ्यातच एक पुस्तक वाचून पूर्ण केलं. कविता महाजनांचं ‘ठकी आणि मर्यादित पुरुषोत्तम’. याआधी त्यांची दोन पुस्तकं वाचली होती, ब्र आणि भिन्न. कविताच्या पुस्तकांतून दरवेळी काही तरी वेगळं मिळतं म्हणून मी आवर्जून पुस्तकं खरेदी करते.
नेल्सन हा आमचा क्लीनर( घर सफाईला येणारा मदतनीस) ! पंधरवड्यातून एकदा असा गेली ७-८ वर्ष तो आमच्याकडे येतोय - यावरूनच हा माणूस किती चिवट असावा याचा अंदाज येतो! दर वेळी तो यायच्या आधीची माझी भीती....एखादं मोठ्ठं वादळ नुकतंच धडकून गेल्यासारखा घराचा अवतार बघून हा त्याचं चंबू-गबाळं आवरून नक्कीच त्याच्या मूळदेशी - होंडुरसला पळून जाणार! नेल्सन काही परत आपल्याकडे येत नाहीये. पण तो येतो. परत परत येतो...पोटापाण्याकरीता माणसाला काय-काय करावं लागतं नाही...?