दिवाळी

पणती जशी उजळवते दाही दिशा
धुंद होते मन अन् उमलते नवी अश्या

आनंद येतो दारी घेऊन जुनी नाती
घट्ट होते विण अन् होतात गाठी भेटी

चार दिवसांचे सुख येई पाहून केलेली पूर्व तयारी
गोंधळ गडबड हास्यविनोद घरात आनंद पसरी

उडून जातो अलगद दिवस सुखाचे
अन् दिसू लागतात आम्हास रस्ते ऑफिसचे

मनात साठवून सारे हासरे क्षण
देतो पुन्हा लवकरच भेटण्याचे वचन

प्लॅन बनतात get2 अन् 31st च्या ट्रीपचे
उरतात मागे आईबाबा आजीआजोबा अन रीते दरवाजे

केतकी पुरुषोत्तम गोरे.

पहिला हा आकाश दिवा माऊलीच्या ग चरणी।
चैतन्याच्या साम्राज्याची झाली सुरू की दिवाळी।।
पहिली ग ज्ञानज्योत माऊलीच्या देव्हाऱ्यात
शांत तेवते ह्रदयी तम अज्ञानाचा अंत।।
पहिली रेखिते रांगोळी,वैष्णवांच्या ग अंगणी
माऊलीच्या ओव्यांचे ग रंग भरते रंगणी।।
पहिले ग उटणे ते लावूनी मम् माउलीला
शांत उटी लाऊनिया, शांतविते भवतापाला
पहिले फराळताट ज्ञानक्षुधा तबकात।
विश्वशांतीच्या तृप्तीचे मिष्टान्न ते वाढत।
उजळून विश्वमन राहो प्रकाश भरोनी।
आनंदाच्या शलाकांची कारंजी ती उडवोनी।

चंदेरी दुनिया

चल चल जाऊया चंदेरी दुनियेत
लुकलुकणाऱ्या ताऱ्यांना घेऊ ओंजळीत

एखादा लबाड ढग येईल अवचित
चांदोबास लपवेल काळ्या चादरीत

अरे! तो तर बसला हरणांच्या गाडीत
आणि लागलाय हसायला गालात

भाग घेऊया या का लपंडावात
गाडीवान होऊ वा शिरुया ढगात

आता तो पोहू लागलाय आकाश गंगेत
आनंद लहरींवर नक्षत्र लेण्यात

जांभाई सांगते झोप भरलीय डोळ्यात
आईनं थोपटता बाळ रमलाय स्वप्नात

विजया केळकर ___

हाती बाळाच्या कपड्यांची,
दुधाच्या बाटल्यांची,
स्वतःच्या ऑफिसची व पाठीवर लॅपटॉपची,
पोटावर बेबी सॅकची,
मेंदूत कामाची,
मनात असंख्य विचारांची,
पायात अनंत अंतरांची,
गाडीत असीम वेगांची,
कसली कसली ओझी घेऊन भिरभिरलीस?

कसल्या कसल्या अस्थिरता,
पैशांच्या,
करिअरच्या,
घरकुलाच्या,
पिल्लाच्या,
घरच्या,
सगळ्या काळज्या गिळत,
काम करत राहिलीस....