फुकरे रिटर्न्स पाहिला..... आवडेश....चुचा आधीसारखाच मस्त.....नंतर लिहीन सविस्तर
पण साधारण सिक्वेल भ्रमनिरास करतात त्यामुळे साशंक होते.त्यात सिनेमा सुरू व्हायच्या थोडंच आधी रिव्ह्यू चांगला नाही हे समजलं.पण मस्त मॅडनेस अनुभवला
भरतकाम - शिवणकामाची मला लहानपणापासूनच फार आवड. शाळेत असताना आम्हाला होतं शिवणकाम आणि भरतकाम . मी अगदी हौसेने आणि मन लावून ते करत असे. भरतकामाचे माझे नमुने शाळेच्या नोटीस बोर्ड वर ही लावले जात असत. पण हे सगळं फक्त सातवी आठवी पर्यंतच. नंतर नव्हते हे विषय शाळेत.
मैत्रिणींनो,
आमच्या अतिशय जवळच्या कुटुंबातली ९ वर्षाच्या चिमुरडीच्या तातडीने करायच्या हृदय प्रत्यारोपणासाठी मदत हवी आहे.
नाव: रेवती महेंद्र देशपांडे वय: ९ वर्षे
राहणार: जुन्नर, जिल्हा पुणे
आजार: Myocarditis (कमकुवत हृदय)
उपचार: Heart Transplant (हृदयप्रत्यारोपण शस्त्रक्रिया)
गर्दीमधल्या चेहर्यांची एक गंमत असते. हे चेहरे स्वत:शी फार प्रामाणिक असतात. “चार लोकांमध्ये” असूनदेखील कसलाही अभिनय करत नसतात. सच्चे असतात. मला म्हणूनच गर्दीमधल्या अशा चेहर्यांकडे बघत फिरायला फार आवडतं. प्रवासामध्ये किंवा इतरत्र कुठेही लोकांचे चेहरे निरखायचा, त्या चेहर्यामागे नक्की कसला विचार चालू असेल ते बघायचा मला एक आगळाच छंद आहे. ही व्यक्ती मला जशी दिसली तशीच प्रत्यक्षातही असेल असं नाही, किंबहुना, या व्यक्तींकडे बघताना माझा जो काही चष्मा होता त्यातूनच मी पाहिलं असणार.
अळीवाचे नारळाच्या पाण्यात भिजवुन , खव लेल्या नारळात शिजवून करतात . हे ला डु टिकण्यासाठि फ्रिज मधे ठेवावे लगतात.हा एक वेगळा प्रकार करुन पहा. खरं तर आरोग्यासा ठी बारमाही करायला हरकत नाही. वाढत्या वयाच्या मुलांना ,व्रुद्धांना आणि आपल्यासाठी हि गुणकारक आहेन्त. रुतुमाना प्रमाणे काही जिन्नसात फेर- फार केला तर वर्षभर ही करता येतील.
साहित्य : अळीव २०० ग्राम
खारीक पूड २०० ग्राम
डिन्क पाव वाटी
कणिक २ वाटी
बेसन १ वाटी
नाचणी १ वाटी
वेलची पूड
तूप २५० ग्राम
गूळ पावडर / किसलेला गूळ ३०० ग्राम
घर
या घरात वावरत नाही आताशा कोणी
तसं फार जुनंही नाहीये घर खरंतर
काही दशकं एवढच वय असेल घराचं
फार लाघवी आहे हे घर
फक्त घरातल्यानाच नाही तर
तर जाणाऱ्या येणाऱ्या सगळ्यांना
अगदी मोलकरानासुद्धा जीव लावायचं हे घर
...
काही वर्षांपूर्वी एक कवडसा खेळायचा घरात
अलीकडे डागडुजी, रंगकाम झाल्यामुळे त्याचही येणं थांबलच कायमच.
...
स्वच्छ उन्ह वारा यावा म्हणून आवर्जून बसवलेल्या फ्रेंच विंडो बंद असतात
आणि त्याच्या आत असणारे जाड दुहेरी पडदे देखील ओढून घेतलेत या घरानी
...
या घराला स्मरत असतात साजरे केलेले अनेक उत्सव
घरातल्या सगळ्यांनी मिळून केलेल्या गमती जमती
या आठवड्यात स्टॉकहोम, स्वीडन येथे २०१७ च्या नोबेल पुरस्कारांचा वितरण सोहळा आहे. यावर्षीचा ६ डिसेंबर ते १२ डिसेंबर हा आठवडा 'नोबेल वीक' म्हणून साजरा होणार आहे.
स्वीट पटेटो/याम/रताळं/बटाटे काही पण घ्या. सालं काढून फ्राईजच्या आकारात कापा. २०-३० मिनिटं बोलमध्ये पाण्यात घालून ठेवा. नंतर बाहेर काढून पेपर टॉवेलने पाणी टिपून ड्राय करा.थोडा ऑलिव्ह ऑइल (किंवा कोणतेही) घेऊन कापांना चोळा.
एअरफ्रायर ३६० डी फॅ ला प्रिहिट करा.
फ्राईज त्यात ओतून १५-२० मिनिटाला सेट करा. अधूनममधून हलवा.
फ्राईज बाहेर काढले की मीठ चोळा. केचपबरोबर खा.
(मला अतिशय आवडले! थोडा आकार नीट आला पाहिजे. व कडा ब्राउन व्हायला नकोत. पण ते सर्व कॉस्मेटिक चेंचेस. चव अतिशय भन्नाट !!)
एअरफ्रायर ३६०डी फॅ.ला प्रिहीट करून झाल्यावर त्यात फ्रोझन भेंडी, हळद, तिखट, मीठ घातले. व एअरफ्रायर १०मिनिटाला सेट केला.
अधून मधून भेंड्या हलवल्या.
क्रिस्पि ओक्रा इज रेडी!!
बॉलिवूड मुव्हीचं, गाणी हे जसं अविभाज्य अंग आहे तसंच ते आपलं ही आहे. आपण कितीही हॉलिवूडपटांची प्रशंसा केली तरी आपल्या आयुष्यातल्या किती तरी आठवणी,क्षण हे ह्या गाण्यांमध्येच गुरफटलेले असतात ...
अचानक एखादं गाणं सुरू होत नी आपल्याला त्या काळात हात धरून घेऊन जात.
होतं ना असं? चला तर मग इथे त्याबद्दलच लिहुया ... गाणी नी त्या भोवती लपेटलेले आपल्या आयुष्यातले हळुवार ,गमतीदार,रोमँटिक प्रसंग. :dhakdhak:
फेनेल म्हणजे (एका जातीच्या) बडिशेपेचा कांदा. बडिशेपेच्या स्वादाचा, शिवाय चवीत गोडसर आणि कडवट असे दोन्ही रस असलेला हा प्रकार. सहसा मी नारळाच्या दुधातल्या स्ट्यूमधे वापरते पण यावेळी हे सॅलड करून बघितले आणि आवडले.
साहित्य :
१ फेनेल कांदा, चार उभे भाग करून, पातळ चिरून (कांदा उभा पातळ चिरतो तोच प्रकार.)
१ मोठी ढोबळी रंगीत मिरची
मूठभर पुदिन्याची पाने, बारीक चिरून (खचाखच)
मूठभर पार्सले पाने, बारीक चिरून
अर्धे लिंबू + आवडत असल्यास त्या लिंबाच्या सालीचा कीस (लेमन झेस्ट)
कुरकुरीत सॅलड पाने, उदा लेटस १०० ग्रॅम = १ पाकीट (क्रंची सॅलड लीव्हज़)
५० ग्रॅम फेटा चीज
दलियाची खीर झाली आता अजून एक थंडी स्पेशल पदार्थ. हा पण खूप जणांकडे होत असणार. माझ्या लहानपणी आमच्या शेतामधला खपली गहू घरी यायला. मग त्यातले थोडे गहू पाणी लावून सडून त्याची खीर आणि थोड्याचा घरीच रवा केला जायचा त्याचाच हा सांजा. खपली गहू चवीला छान असला तरी त्याच्या पोळ्या चांगल्या होत नाहीत. रंग एकदम काळपट लाल येतो. लोकवन मिक्स केल्याशिवाय पोळ्या होत नसत म्हणून मग संपवायचे हे प्रकार. याला सांजाच म्हणतात. गोडाचा सांजा आणि तिखटामिठाचा सांजा असे दोन्ही करतात.
काल रात्री अमर फोटो स्टुडिओ हे नाटक बघायचा योग आला. फार आधी (जवळजवळ दीडेक वर्ष झालं असेल) या नाटकाच्या शुभारंभाच्या प्रयोगाआधी मराठी फेसबूक विश्वामध्ये आलेली ब्लॅक ऍंड व्हाईट फोटो प्रोफाईल अपडेट करायची कॅंपेन या नाटकाच्या टीमने सुरू केली होती. तेव्हापासूनच, नाटकाचे नाव लक्षात राहिलं होतं. साधारणपणे टीव्ही मालिकेमधले “स्टार्स” घेऊन येणारं नाटक हे बर्याॅचदा त्या मालिकेची अथवा स्टार्सची प्रसिद्धी एन्कॅश करायच्या नादांत असतात, नाटक दर्जेदार असेलच असं नाही.
इकडे थंडी पडायला सुरूवात झाली आहे. थंडीच्या दिवसांत आमच्याकडे हमखास केला जाणार पदार्थ म्हणजे गव्हाची खीर. आईकडे शेतातून आलेले खपली गहू सडून त्याची खीर असते. पण इकडे गहू मिळाले तरी तेवढे सोपस्कार करायला वेळ नसतो म्हणून झटपट होणारी दलियाची खीर. पद्धत मात्र पारंपारिकच. ही माझी पद्धत आहे. इथेच तुमच्या वेगळ्या पद्धती पण लिहा.
साहित्य
१ वाटी दलिया
१/४ वाटी बारीक कणीचा तांदूळ
१ वाटी बारीक चिरलेला गूळ (कनक गुळाची पावडर पण चालेल. फक्त खीरीला काळपट ब्राऊन रंग येतो.मला खपली गव्हाची असवय असल्याने तो रंग आवडतोच.)
***माबोवर लिहिलेल्या कथांपैकी माझी एक फेव्हरिट कथा***
तो घरात ज्या पद्धतीने आला ते पाहूनच मला जाणवलं स्वारी अस्वस्थ आहे आज. पायातले फ्लोटर्स त्याने भर्रकन काढून कोपर्यात भिरकावले. डोक्यावरची कॅप काढून टीपॉयवर फेकली आणि खिडकीजवळच्या दिवाणावर धप्पकन येऊन बसत त्याने फर्मावलं, "देवू, पाणी आण गार." आणि लगेच माझ्याकडे चमकून पाहात "ओह, तू ऑलरेडी पाणी घेऊनच आलीयेस की!" म्हणून पाण्याची बाटली हिसकावून घेत घटाघटा पाणी प्यायला.
"कुठे उनाडक्या करून येतोयस?" मी त्याच्याशेजारी बसत म्हणाले.
घरातली उरलीसुरली भाजी संपवायला जालावर थोड्या रेसिप्या शोधून हा पुलाव जमेल असं वाटलं, म्हणून रविवार सत्कारणी लावला :P
तर ते उरलंसुरलं साहित्य असं आहे:
तांदूळ - दीड वाटी
पालक - साधारण पाव जुडी
खडे मसाले- मिरीदाणे, वेलदोडा, दालचिनी, लवंग, जिरे, तमालपत्र इ. आवडीनुसार आणि शिल्लक असतील ते :P
हिरव्या मिरच्या - तीन उभ्या चिरून
पुदिना- सात आठ पाने
आलं लसूण ताजी पेस्ट - १ मोठा चमचा
कांदा - दोन- उभा चिरुन
फ्लॉवर, गाजर, बटाटा - तुकडे करून (आवडीची कुठलीही फळभाजी घ्या)
हिंग
गरम मसाला किंवा बिर्याणी मसाला
मीठ - आवडीनुसार
लिंबू - एक
सिनेमा आवडलाच.
पण विद्या बालनचा अभिनय जास्त आवड्ला.नवरा व मुलावर जिवापाड प्रेम करणारी टिपिकल मध्यमवर्गीय
गृहिणी, रोजचं चाकोरीबद्ध आयुष्य जगतना स्वतःच्या आयुष्यातही काहीतरी भव्य-दिव्य करुन दाखवायचं स्वप्न बघणारी, बँकेत काम करणार्या २ मोठ्या बहिणींकडून व वडिलांकडून सतत '१२th मै तीन बार दांडी गुल' म्हणुन हिणवली जाणारी 'सुलु' तिनी खास रंगवलिये.
मुलाच्या शाळेतल्या लिंबु-चमचा स्पर्धेत भाग घेउन जिंकते, सोसायटितल्या वेगवेगळ्या स्पर्धेत भाग घेते. वेगवेगळ्या बिझनेस आयडियाज काढते व कायम त्यात डुबते म्हणून बहिणींकडुन टॉन्ट्स खाणारी.
आमच्या घराबाहेरच्या हिरव्या परिसरात अनेक पक्षी आपल्या उदरनिर्वाहासाठी, बागडण्यासाठी येत असतात.त्या सगळ्यात एक लक्षवेधी पक्षी येतो जो आला की घरातल्या व्यक्तींना/बच्चे कंपनीला हाका मारून तो दाखवण्यासाठी जमवले जायचे. माझी कॅमेरा घेऊन फोटो काढण्यासाठी धडपड चालू असायची. पिवळा धम्मक रंग व त्या पिवळ्यावर तितकाच शोभणारा भडक काळा रंग पंखांवर असणारा, लाल-गुलाबी सुबक चोच, पाणीदार डोळ्यांचा लावण्यवान असा हा हळद्या याचे क्वचित होणारे आगमन आमच्यासाठी एखाद्या सेलिब्रेटी प्रमाणे असायचे. सुरुवातीला हा हळद्या फोटो काढायला जाम भाव खायचा.
मोठ्ठं पटांगण. त्यात टकला अमरीश पुरी जोधपूर किंवा तत्सम पद्धतीची पँट, वरती चमचम करणारा चांदीच्या रंगाचा बंद गळ्याचा डगला, दागिने, आणि पायात गुडघ्यापर्यंत येणारे बूट घालून उभा. त्याने मीनाक्षी शेषाद्रीला पकडून ठेवलेले.
दुबईहून विमान उडाले, आणि मनात एक हुरहुर दाटून आली. थोडी भीती, थोडे कुतुहूल! खरं तर भीतीच जास्त!गेले वर्षभर संजय कामानिमित्त इराणला जाणे-येणे करत होता. इराण खूप छान देश आहे, असे म्हणत होता. पण तरीही मनात धाकधूक होतीच. इराणमध्ये १९७९ साली इस्लामिक राज्यक्रांती झाली, तेव्हा मी कॉलेजमध्ये होते. पण पेपरातला तो खोमेनींचा उग्र चेहरा अजून आठवतो. त्यानंतरही इराणबद्दल अनेक बातम्या यायच्या, पण बहुतेक नकारात्मक!
काही काही गोष्टी उगाचच लक्षात राहतात . कॉलेज मध्ये सुहिता म्हणून मुलगी होती. माझ्या ग्रुप मध्ये नव्हती तरी मला ती आठवते . सुहिता शांत मुलगी होती आणि अभ्यासू पण. टिपिकल चोटी गर्ल्स म्हणतात तशी पण खूप छान. कॉलेज मध्ये एक अगदी भावखाऊ ग्रुप असतो, एक अभ्यासू ,एक गरीब आणि एक ओव्हरस्मार्ट . सुहिता अभ्यासू पण सुंदर मुलींच्या ग्रुप मध्ये होती. छान होती. गोरी थोडी शॉर्टच दोन वेण्या . जराशी स्वतःच्या विश्वात असणारी. तर तिचा तसा कॉन्टॅक्ट नव्हता बरेच दिवस. मग मध्ये एकदा मी बहिणीबरोबर ग्रेट साडी खरेदीला गेले म्हणजे टीपीkल सिल्क आणि पदराच्या साड्या मुंजीसाठी हव्या म्हणून. आम्ही साड्या बघायला लागलो .
एखादी व्यक्ती जन्माला येते ती अनेक गुणांचे पुंजके घेऊनच. आयुष्याच्या वेगवेगळ्या वाटेवर त्यांचे विविध पैलू विखुरले जात असतात. अशीच एक विविध पैलूंनी आपले आयुष्य जगून गेलेली व्यक्ती म्हणजे माझे वडील कै. शशिकांत गणपत घरत उर्फ अण्णा. अण्णांचा जन्म रायगड जिल्ह्यातील उरण येथील फुंडे गावचा. आई,वडील चार भाऊ आणि पाच बहिणी असा आग्री समाजातील भला मोठा परिवार. अण्णा भावांमध्ये शेंडेफळ. अण्णांचे वडील रेल्वेमध्ये कामाला होते. घरी शेती व मिठागरे होती. अण्णांचे वडील म्हणजे माझे आजोबा शिस्तीने कडक व शिक्षण प्रिय असल्याने सगळ्या मुलांना सक्तीने शाळेत घातलेले.