व्हॅलेन्टाइन निमित्त..
वाचण्यात आलेल्या प्रेमाच्या गोष्टींमधे जिच्या गोष्टी जास्त खर्या, जास्त हाडामासाच्या आणि हे असे प्रेम जास्त शक्य आहे अश्या वाटल्या तिच्याबद्दल थोडेसे...
नॉर्थ इस्ट इंडिया म्हणजे पूर्वोत्तर भारतात पर्यटनासाठी योग्य काळ कोणता; तिथे काय काय पहावे; कुठे रहावे; काय खावे; हे सगळी माहिती एकत्रित करण्यासाठी हा धागा.
मागच्या वर्षीपासून पेंडींग असलेलं हे चित्र आता पूर्ण केलं.
CPM म्हणजे कलर्ड पेन्सिल मॅग्झिनतर्फे दर महिन्याला चित्रांची चॅलेंजेस दिली जातात. त्यातल्या २०१६ च्या जुलै महिन्याचं हे चॅलेंज होतं.
फॅबर कॅसल कंपनीच्या क्लासिक आणि पॉलिक्रोमोस तसेच डेरवन्ट कलरसॉफ्ट या ब्रँडच्या पेन्सिल्स मी यात वापरल्यात. कागद साधाच आहे फार जाड नाही. टोमॅटोची स्कीन स्मूथ दिसणे आणि त्यावरील रंगांचे ग्रेडेशनही स्मूथ दिसणे हे फार चॅलेंजींग होते. नाहीतर टोमॅटो की सफरचंद असं होऊ शकते. :ड
कदाचित तुम्हाला माहित असेल की मी बिगिनर्ससाठी कलर्ड पेन्सिल वर्कशॉप घेत असते.
पण यावेळेस प्रथमच मी सबजेक्ट स्पेसिफिक असे वर्कशॉप घेतेय. माझ्याच घरी. जास्तीत जास्त ५ जणांचा ग्रूप असेल.
विषय आहे, फुलपाखरु. दोन तासांच्या या वर्कशॉपमध्ये आपण फुलपाखरु इन डीटेल रेखाटणार आहोत.
स्केचिंगचे बेसिक्स ठाऊक असले तर उत्तमच. सो, या शनिवारी सकाळी दोन तास वेळ असेल तर नक्की या. मजा येईल.
आपले ते साड़या विकणारे शहाडे आणि आठवले बंधू होते ना, तसे कोणे एके काळी सनेडा आणि रजाडी बंधू बंदुका विकायचे.फक्त फरक इतका की हे बंधू बंधू नसून हाडवैरी असतात.हे लोक इतक्या घाउक प्रमाणात बंदुका विकतात की घरी दुधीची भाजी बनवताना दूधी हवेत फेकून गोळी घालूनच तुकडे करत असावे.जुनी व नवी संस्कृती अर्थात मोबाईल ट्विटर इंटरनेट आणि घागरा ओढणी वाल्या स्त्रिया, मारवाडी चोळणे घातलेले पुरुष अश्या विविध मिलापातून कथा पुढे सरकत जाते.
अशाच एका सतत बडबड करणार्या पोरींच्या ग्रुपवर नवीन खुळं आलं - चला गर्ल्स ट्रिप काढु! मग प्रत्येकजण आपापली लिस्ट खोदुन ठिकाणं सुचवायला लागले .. किमान सतराशे सत्तर मेसेज नंतर 'हंपी' ठरलं .. मग तारखा जमेनात - एकीला सासरी दुसरीला माहेरी तर तिसरीच अजुन काय वेगळचं! तेव्हा द क्रश बॉय ललित प्रभाकरचा 'हंपी' पिक्चर रिलीज झाला! पोरी डोळ्यात बदाम आणुन टायपत होत्या की किमान पिक्चर तरी एकत्र बघु.. पण सोकुचा आवाज ट्रेलरमधे सहन होईना तर ३ तास कसं व्हायचं म्हणुन हाही प्लॅन राहिलाच ..
२८/१/२०१८
नवीन वर्षाचं कॅलेंडर आलं अन कुटं कुटं जायचं फिरायला? विचार डोक्यात घोळू लागले . अजेंडावर असलेल्या अमेरिका वारीसाठी गुगळून सप्टेंबर महिना निश्चित केला. साद देती हिमशिखरे... ती नेहमीच देतच असतात... एका मैत्रिणीचा फोन आला की एका आध्यात्मिक शिबिराला जातेस का ? माझी एक मैत्रिणच उपनिषदांवर शिबीर घेणार आहे नैनितालला. उपनिषदे वैगेरे नाॅट माय कप आॅफ टी... सगळं डोक्यावरुन जाईल... पण आठ दिवस निवांत हिमालय की गोदमें राहता येईल, असा विचार करून बुकिंग केलं. झालं ! दोन हजार अठराचा कोटा पूर्ण झाला. निवांत..... पण ... नेहमीच पण नकारात्मक नसतात कधी कधी सुखावह , सकारात्मक पण 'पण' असतात.
नीरजा ह्या चित्रपटातलं 'जीते हैं चल' हे गाणं एकदा काम करता करता कानावर पडलं. आणि वाटलं, काय छान गाणं आहे, आत्तापर्यंत कसंकाय आपलं लक्ष नव्हतं गेलं ह्याकडे. साधे सोप्पे शब्द अन साधीशी चाल असलेलं पण खोल अर्थ असणारं.
आणि मग त्यावर मनात आलेलं झरझर कागदावर उतरलं, ते गाणं जसं मला भेटलं तसं खाली मांडतेय . गाणं प्रसून जोशी ह्यांनी लिहिलं आहे.
कहता ये पल ख़ुद से निकल
जीते हैं चल, जीते हैं चल जीते हैं चल
हा क्षण सांगतोय तुला, इतकं खोल खोल स्वतःमध्ये रुतून नको बसू, चल जरा स्वतःमधून बाहेर ये, बघ तरी , तुझी वाट कोण बघतंय , प्रत्यक्ष आयुष्य तुझी वाट बघतंय .
शाळेत असताना चित्रकलेच्या पेपरात "सूर्योदयाचा देखावा" असा विषय नेहेमी असे. त्यात दोन डोंगर, मधोमध उगवता सूर्य, कडेला नदी, उडणारे पक्षी, एक घर एक झाड असा साधारण देखावा सगळे काढायचो :) तोच देखावा मोठे झाल्यावर काढला तो असा दिसला -
साहित्य:
१. जरा लहान आकाराचे almost पिकलेले आंबे (कडक हवेत, सुरकुत्या नको) - १० - १२ (मला हापूस आवडतात, पण जरा आंबटगोड आवडणारे रायवळ किंवा गावठी आंबेसुद्धा वापरू शकता)
२. गूळ - साधारण पाव किलो
३. तेल - वाटीभर
४. लाल मोहरी पावडर करून - वाटीभर
५. मेथी पावडर - दोन किंवा तीन टेस्पू
६. हिंग - दोन टेस्पू
७. मीठ - दोन टेस्पू किंवा आवडीनुसार
८. हळद - दोन टिस्पू
९. लाल तिखट - चार/पाच टेस्पू
१०. पाणी - एक लिटर
कृती:
१. आंबे नीट धुवून मग गॅसवर एका मोठ्या पातेल्यात पाणी घालून १० ते १५ मिनिटे उकडा. (कुकर वापरू नका, आत स्फोट होतील) :P उकडलेले आंबे एका सुती साडीवर गार आणि कोरडे करत ठेवा.
पुन्नीचा ड्रेस निळे लेगिन्ग व टीशर्ट. त्यावर बांधलेला बर्गरचा थर्माकोल चा कट आउट. व डोक्यात हेअर
बँडला लावलेले फ्रेंच फ्राइजचे पुडके. अनुच्या आईने असेच पिझाचा चतकोर रंगवून लेकीच्या कमरेला बांधायची व्यवस्था केली होती. केसांचा पोनी बांधलेला. मुली शाळेतून बस ने येणार होत्या. मी ऑफिसातून काम उरकून ड्रायव्हरला घेउन गेले.
सीबीएससी अभ्यासक्रमानुसार शिक्षण देणार्या काही खूप चांगल्या शाळा हैद्राबादेत आहेत. मेरिडिअन स्कूल, महर्षी विद्या मंदीर , भारतीय विद्या भवन, ज्युबिली हिल्स पब्लिक स्कूल व इतरही आहेत.
ह्या अभ्यासक्रमाची जी काउन्सील आहे त्यांनी भारतभरातील सीबीएससी स्कूलस च्या प्रिन्सिपल्स ची एक कॉन्फरन्स २००६ मध्ये हैद्राबादेत आयोजित केली होती. माझी मुलगी तेव्हा महर्षी विद्यामंदीर
मध्ये दुसरी-तिसरीत होती. ही व हिची मैत्रीण अनुकृती व अनुची आई वसुधा ही आमची लोकल पार्टी. मध्ये मध्ये रिहर्सलला येउन प्रोत्साहन देणारी हसरी सविता आत्या ही एक गेस्ट कलाकार.
थोडी टेक्निकल माहिती - झाकणाची भांडी बनवणे खुप नजाकतीचे काम असते. भांडे बनवायचे, त्याच्या गळ्याचे माप घ्यायचे. मग झाकण बनवताना ते माप सतत चेच्क करत रहायचे. मग त्याला वरचा दांडा (गोळा / नॉब ) लावायचा. आणि दोन वेळा भाजायचे. यात दुसर्या भाजण्यात जर ग्लेझ थोडाजरी गळाला, जास्त झाला तरी ते झाकण भांड्यापासून सुटे होत नाही. कधी कधी ते काढताना फुटते. कधी पूर्ण बरणी / कॅसेरोल फुटु शकतो. तर अशा अनेक प्रकारच्या परिक्षांमधून पास झालेल्या काही बरण्या तुमच्या समोर आणातेय.
मैत्रीणींनो, इथे आपण आंध्रप्रदेशातील जवळपासची फिरण्याची ठिकाण, ईथली संस्कृती, बोली भाषा, सण, इथली फेमस खादाडी ह्याबद्दल लिहू या.
कसे पोहचणार??
विमानसेवा आहेच सोबत ट्रेन्स आणि बस सेवा ही आहे. पुण्याची शताब्दी एक्सप्रेस मला खूप आवडते पण अजून त्याने जाण्याचा योग नाही आला आहे. ती सकाळी ६ ला पुण्यावरून सुटते आणि दुपारी अडीच ला सिकंदराबाद. हुसेनसागर ह्या ट्रेनच आणि माझ खूप जवळच नातं आहे. ह्या ट्रेननेच नेहमी प्रवास असतो. अजून बर्याच ट्रेन्स मुंबईवरून आहेत ज्यांचा पुणेला हॉल्ट असतो.
हनी ग्लेझ्ड चिकन सोप्प आहे अगदी.
१. खोलगट पॅनमध्ये दोन चमचे बटर वितळवून त्यात बोनलेस चिकन थाय किंवा ब्रेस्ट पिसेस उलट-सुलट बाजूने मीठ आणि मिरपूड घालून पाच पाच मिनिटे नीट शिजवायचे.
२. एका बोलमध्ये प्रत्येकी पाव कप ऑऑ, लिंबूरस आणि मध, दोन लसूण पाकळ्या ठेचून, एक चमचा सॉय सॉस आणि एक चमचा इटालियन सिझनिंग घालून नीट मिसळायचे.
३. हे पूर्ण मिश्रण पॅनमधल्या चिकनवर ओतून लसणीचा कच्चा वास जाईपर्यंत शिजवायचे.सॉसही थोडा घट्ट होऊन चिकनला चिकटला पाहिजे.
"आई लवकर दे गं पोहे मला , उशीर होतोय"
पहाट म्हणावी का मध्य रात्र हा प्रश्न पडावा अशा वेळेला रियाचा आरडा ओरडा ऐकुन आई दचकून उठली आणि त्या पाठोपाठ रितूही...आईच्या वैतागलेल्या चेहऱ्याकडे पाहून शांतपणे smile देणाऱ्या आपल्या दिदीला पाहुन खरंतर ती चक्रावली होती, इतक्यात तिच्या डोक्यात प्रकाश पडला..
'अभी ! येस्स अभी येणारेय आज. म्हणून मॅडम इतक्या खुष आहेत तर'
"काय ग एवढ्या लवकर...."
आईचं वाक्य पूर्ण होण्या आधीच रितूने खुलासा केला,
"अग आई आज अभी येणारेय ना. मग कशी झोप लागेल त्याच्या रियाला? "
आणि पुढच्या क्षणी तिच्या पाठीत धपाटा पडला