चैत्र ते फाल्गुन किंवा जान ते डिसेंबर,वैतागवाणे काम म्हणजे,गॅलरीत साठलेला कचरा साफ करणे.चैत्रात गुढ्या,नवनवर्षं शुभेच्छा,मग काय रामनवमी,मग हनुमान जन्म,असे सगळे देव देवता सण वार,मैत्री,प्रेम,भांडणे,व्हालेन्टाईन्स,झाडे ,प्राणी,पक्षी,अवघे चराचर गॅलरीत येऊन पडते.

मग काय,ती सकाळच्या कामात आणखीन एक काम वाढवते.अन्यथा आपलाच फोन ऐनवक्ताला दगा देतो.अति झालं आणि रडू आलं असं हल्ली होऊन गेलय.पावसाळा आला की लगेच कवितांच्या चारोळ्या येऊन सांडतात. सगळी कडे मग हिरवे अंकुर त्याचे काँग्रेस गवत आणि असंख्य ग्रुप्स व व्यक्तींकडून तेच तेच मेसेजेस येऊन गॅलरी म्हणजे तणमाजुरी होऊन जाते.

[3/31, 10:52] Rashmi: 14 ऑक्टोबर 2005 ते 12 मार्च 2006 या काळात नर्मदा परिक्रमा पायी करणाऱ्या भारती ताई ठाकूर आपल्याला त्यांच्याच 'नर्मदापरिक्रमा एक अंतर्यात्रा ' या प्रवासवर्णनातून परिचित आहेत.
एका सुखवस्तू कुटुंबातील
व संरक्षण खात्यात चांगली नोकरी करणाऱ्या ताईंनी 2009 साली स्वेच्छा निवृत्ती घेतली व स्वतःसाठी जगणे सोडून नर्मदेच्या तीरावरील शिक्षणापासून वंचीत मुलांसाठी कार्य सुरू केले.
गरिबी ,अज्ञान ,कुपोषण याने पिचलेलया कुटुंबात मुलांना शाळेत न घालता शेती,पशुपालन, घरकाम व लाकूडफाटा गोळा करणे अशा कामांना लावून शालेय शिक्षणापासून वंचीत ठेवले जाते आहे हे त्यांनी जाणले होतेच.

आता मेमरी गेमबद्द्ल सांगते-

ओळख झाल्यावर आता कामाचं स्वरुप समजावण्यात आलं. सकाळी मुलांना बसमधून रिसिव्ह करायचं जोरदार उत्साहात स्वागत करायचं आणि ब्रेकफास्टला पाठवायचं. स्टुडंट सर्विसेसची असिस्टंट सुपरीटेंडंट ह्याची मेन प्लॅनर आणि ऑर्गनायझर होती. प्रचंड उत्साही बाई. प्रत्येक निवडलेला कँडीडेट एक वेगळी पर्सनॅलिटी घेऊन आला होता. सगळ्यांचं ध्येय एकच. या मुलांना आनंदात ठेवायचं आणि त्यांना वेगळाच
स्प्रिंग ब्रेक अनुभवू द्यायचा. हे सगळं विलक्षण होतं.

माझ्या आयुष्याला वळण देणार्‍या या करिअर मधे आल्यापासून मला एकेक अनुभव घडवत गेले आहेत.