रस्त्याच्या दुसऱ्या टोकाच्या दुकानात उभ्या असलेल्या
माणसाच्या चष्म्याची फ्रेम थेट तुझ्याच चष्म्याच्या फ्रेम सारखी होती,

काल दोन सेकंद शेजारून गेलेल्या माणसाचा परफ्युम
तोच होता ज्याचा वास मी स्वप्नातसुद्धा घेते,

कुरियर द्यायला आलेल्या माणसाचं नाक थेट तुझ्यासारखच होतं,
हे तो गेल्यावर सुध्दा मला चांगलं लक्षात आहे,

परवा तर गल्लीतला बहरलेल्या चाफ्याच्या खाली मला तूच दिसलास,
इमी त्याच्या खाली जाऊन पाहिले तर दोन फुलं पडलेली होती,

पदोपदी तुझे आभास व्हायला लागतात,
जागोजागी तू दिसायला लागतोस,

छोट्या छोट्या गोष्टीत तुझी आठवण यायला लागते,
तुझ्यावाचून गोष्टी अडायला लागतात,

कितीदा साद घालतं
माझं माणूसपण मला
कधी ममतेचा पूर घेऊन
कधी स्वार्थाचा सूर घेऊन
कधी गर्वाचा विखार होऊन
तर कधी अश्रूंचा मोतीजाळ घेऊन

पण माझ्यातलं विदेहीपण
मात्र नेहेमीच असतं जागृत
ते नेहेमीच असतं न बदलणारं
शांत, स्थितप्रज्ञ तरीही जाणतं
नसानसांतून खेळल्या जाणाऱ्या
ह्या चैतन्याच्या रंगपंचमीला
नेहेमीच साक्ष असं

बघत असतं ते सतत
ह्या चैतन्याच्या नवरुपांना
पण त्यात ते रंगून मात्र जात नाही
सतत जागृत असणं
हाच त्याचा गुणधर्म
काहीच सांगत नाही,
बोलत नाही ते कधी आपणहून

मलाच पण जाणवतं ते कधी
एकदम असं
कधी कवितेच्या फुटक्या तुकड्यातून
तर कधी काळोख्या
गाभाऱ्याच्या मंद तेजात

मैत्रीण.कॉमने मराठी भाषा दिन २०१८ निमित्त घेतलेल्या स्पर्धेतील हा एक टप्पा होता.

स्पर्धेची रूपरेषा :

१. खाली एकूण १५ शब्द दिले आहेत.
२. या शब्दांमधून निदान ३ शब्द वापरून तुमच्या गटाला एक काव्य रचायचं आहे.
३. हे काव्य आरती, अभंग, भावगीत, मंगलाष्टक, श्लोक, ओवी यापैकी एका प्रकारात मोडणारं असावं. काव्य गंभीर, भावूक, विद्रोही, विडंबन अथवा विनोदी कसंही चालेल. यमक जुळेल असं हवं आणि काव्यातून काही अर्थ निघावा अशी अपेक्षा आहे.
४. काव्य किमान एक कडव्याचं असावं आणि बाकी कितीही मोठं असेल तरी चालेल.

आत्ता मभादित अनेकींनी मस्त कविता केल्यात. काहींनी पहिल्यांदाच लिहिल्यात.
असे शब्द देऊन कविता लिहीणं चॅलेंजिंग आणि रिलिविंग दोन्ही आहे. माझ्यासारख्या आळशांना शब्द मिळाले की पुश मिळतो, एक आराखडा मिळतो लिहायला. आणि लिहून होतंच.
तर आपण एखादा शब्द घेऊन छोट्या मोठ्या कविता करूयात?
सुरुवातीला शब्द देऊ या. मग आधीच्या कवितेतल्या शब्दावरून, थीमवरून पुढं जाता येईलच.
दोनोळ्या , चारोळ्या लिहाव्यात असं वाटतंय. पण मोठी कविता सुचली तरी हरकत काय? नाही का? द बिगर द बेटर. फक्त मोठी कविता झाली तर वेगळा धागा काढून टाकावा. योग्य ते अटेंशन मिळण्यासाठी. काय म्हणता? करू या सुरू?
शब्द देऊ का?
ऋतू
हवा
नदी