अदभूत दिवस

दामिनी तळपती कडाडून
दाट गडद काळ्या जलकुंभातून
दावी नृत्यकला दशदिशातून
दान गान अमृत धारांचे ||
मदमस्त पवनारूढ मेघ पलटण
मजल दरमजल कूच करणं
मनसुबा, टपाटप करू आक्रमण
महीवर पाट वाहिले ||
लेकुरवाळेनदी-नाले वाहती
लेणी हिरवी ल्याली क्षिती
लेखाजोखा आनंदाचा वर्णू किती
लेशमात्र मळभ नाही उरले ||
रेशीम स्पर्श होता नव सूर्याचा
रेणूरेणूत पूर नव चैतन्याचा
रेखीव कलात्मक ढंग निसर्गाचा
रेतीत चमकले शंख-शिंपले ||
खारा वारा साद देई नारळी पोफळीस
खाजगीत सांगे संदेश मयंकास
खाणा खुणा करी सागरास
खाशी गंमत, अदभूत घडले ||

कुछ अरमाँ बिखरे से,
कुछ दील टूटे से,
फिर भी चाहत बसती रही....
............. हर इंसान में ।

कुछ आँसू सूखे से,
कुछ दर्द ठहरे से ,
फिर भी मुस्कान खिलती रही....
........ हर चेहरे पे ।

कुछ ख़्वाब अनदेखे से,
कुछ ख्वाहिशें अधुरी सी,
फिर भी ज़िंदगी चलती रही...
.................. अपनी रफ़्तार से ।

निवांत मी-निवांत तुम्ही,
आणि निवांत हा रस्ता,
किती रंगतदार होतात नाही,
न बोलता आपल्या गप्पा.

मी नजरेने टिपत असते,
तुमचे सौंदर्य आणि विविध रूपं.
तुम्ही देता प्रतिसाद,
तुमच्या डोलण्यातून,
फुलांच्या हसण्यातून, गंधातून,
पानांच्या सळसळीतून.

मी जपून ठेवते मनात,
हे दुर्मिळ क्षण,
आपल्या पुनर्भेटीपर्यंत. :)

वाट

वाट कशी सापडावी, घनदाट तिमिरी
जायचे जीवन गंगेच्या पैलतीरी ...

वाट कशी सापडावी, चांदण्यांच्या बाजारी
चंद्र नसे उभा शेजारी ...

वाट कशी सापडावी, लाल रणांगणावरी
समीर सांगतो 'लाल' बुडाला समरी ...

वाट कशी सापडावी, केशरी क्षितीजावरी
करावा जौहर तो निजला अंकावरी ...

वाट कशी सापडावी, प्रखर प्रहरी
सावलीही काकुळतीने पाय धरी ...

वाट कशी सापडावी, स्वप्नपटलावरी
जगते रहोचा गजर करी पहारेकरी ...

वाट कशी सापडावी, डोळे मिटल्यावरी
वाट आपोआप सापडावी डोळे मिटल्यावारी .....

कुठून लकेर येते, माझे जीवन गाणे होते!

लाटेचे पैंजण किणकिणती, झुळकेशी खिदळत मोहक गाती,
अल्हाद सूरांना दटावत एक, पान तिथे संन्यासी होते-
माझे जीवन गाणे होते!

मध्येच दिसते, लपून बसते, लाजून आढेवेढे घेते,
मनमोराला उगा खूळावत, अवखळ धून सवार होते-
माझे जीवन गाणे होते!

मी पहिली मी पहिली म्हणते, अल्लड श्रुती नादावत जाते,
भावसख्याचे गूज लेऊनी, खळखळते! रुणझूणते!
माझे जीवन गाणे होते!

- चिन्नु

अक्षय तृतीया

माझ्या साजणा,माझी हौस कि हो पुरावा
माळा कि माझ्या केसात मोगऱ्याचा गजरा

धवल पुष्पे,गंध मादक हा बरवा
धरा जीवलगा,हात हातात कि धरा

वीणेची तार छेडता, वेड लागले जीवा
वीजू चमकता जैसे नाचे मन मयुरा

वैभव विपुल आता घर कि सजवा
वैशाख तृतीया आज, सख्या येतील घरा

द्याया शुभेच्छा, आंबे-डाळ, पन्हे बनवा
द्या हरभऱ्याची ओटी, येऊ द्या थंडगार वारा

सख्या म्हणती रहावा जीवनी गोडवा
लाजती 'नाव'घेता,दिन झाला साजरा

गौरी निघाली आपुल्या गावा
या शुभ दिनी हसत मुखे पाठवण करा....

Sea Fever : BY JOHN MASEFIELD या कवितेचा स्वैर अनुवाद

सागरओढ

आज गेलंच पाहिजे, खोल खोल एकांत समुद्रात आभाळासोबत,
संगतीला हवीय उंच शिडाची होडी अन तिलाच न्याहाळणारा एक तारा;
सुकाणूचा ताबा अन वाऱ्याच्या शिळेवर फडफडणारे शुभ्र पांढरे शीड,
सागरावरच्या गुढ गडद धुक्याला कापत जाणारा संधीप्रकाश.

मला पुन्हा जायलाच हवं, समुद्रात खोल खोल, बोलावतेय प्रत्येक लाट
वाऱ्याचा तो पुकारा, अगदी आतून आलेला, नाहीच टाळता येणार आता;
शुभ्र नभांनी गच्च भरलेला वादळी दिवस हवाय फक्त एक,
फेसाळलेल्या फुटणाऱ्या लाटांचे तुषार, सीगलचा आर्त पुकारा.

मला गेलच पाहिजे समुद्रात खोल खोल, त्या वेड्या दर्यावर्दीसारखं,

वारा
आला आला आला
कोणी पहिला ?
कसा दिसला ?
नाही कळला ,आला आला आला

अलगद पडदा हलला,
घरभर फिरला
प्रत्येक जण हसला
आला आला आला

आला म्हणता पसार झाला
कोणी नव्हते खेळायला
रागावला, गरम झाला
स्तब्ध व लाही लाही झाला

अंगात आले,गरगर फिरला
धुळीने माखला
धक्का दिला झाडाला
गेला गेला गेला

ढगांना गराडा घातला
गडगडाटात कडकडून भेटला
अश्रूत न्हाला
आला आला आला

थरथर कापत आला
दार कोणी उघडीना त्याला
दुलई शोधू लागला
गारव्यातच उभा राहिला

फुंकर मारली शेकोटीला
पर्णेच पांघरला
ऊब मिळाली शरीराला
सुगंध उधळीत आला

लू sलूsलू sलूs करत बहुरुपी अनिल बनला