एका छोट्याश्या गावात श्रावणी आणि राधा नावाच्या दोन बहिणी राहत होत्या. श्रावणी १० वर्षांची तर राधा तिची छोटी बहीण शेंडेफळ. त्यांच्या दारासमोर छोटीशी बाग होती. श्रावणी आणि राधा आपल्या आई-बाबांसोबत रोज झाडांना पाणी घालताना, त्यांची मशागत करताना सोबत असायच्या. मध्ये मध्ये त्या स्वतःही काही झाडांना पाइप घेऊन पाणी घालायच्या. श्रावणी कुंडीत, झाडाजवळ पाण्याचा पाइप आणून द्यायची तर चिमुकली राधा पाण्याची धार कुंडीत, झाडाला टाकायची असे दृश्य बर्याचदा असे. आई बी किंवा रोपे लावत असताना आईने केलेल्या छोट्या खड्यात बी टाकायचे काम दोघी करायच्या.
केव्हाची मधुबनी स्टाईलमध्ये एखादं चित्रं रंगवायची इच्छा होती.
नेटवरून मधुबनी स्टाईलमध्ये एक गणपती सिलेक्ट करून घेतला. ठोबळमानानं तो मनात धरून त्यावरून मी गणपती चितारला. अर्थात ही शुद्ध मधुबनी आर्ट नाहीये कदाचित. हे फ्युजन असेल फारतर.
कागद : ३०० GSM चा आहे.
रंग : पोस्टर कलर्स - Chrome Yellow Deep Hue, Crimson, Poster Green
याशिवाय गणपतीच्या ठळक रेषांसाठी PikPens permanent marker -500, आतील नक्षीसाठी Staedtler triplus fineliner आणि इतर काही ठिकाणी Staedtler Lumocolour permanent markers वापरले आहेत.
दोन महिन्यांच्या भारतवारीत ठाणे, मुंबई, पुणे आणि नागपूरमध्ये काढलेले काही फोटो. या फोटोंवर सकारण, अकारण, रास्त, बिनबुडाची, छायाचित्रणाचं कौशल्य किंवा त्याचा अभाव अशा प्रकारची टीकाटिप्पणीसुद्धा अपेक्षित आहे. फक्त 'चान चान' म्हणायलाही ना नाही. (मोठ्या फोटोंसाठी फोटोंवर क्लिक करावे.)
१. ठाण्याच्या घरातून बरेच दिवस सूर्योदय बघत होते. (सकाळी लवकर उठण्याची जाहिरात.) त्याचं काय करायचं, हे समजत नव्हतं. आणि मग एक दिवस काढला एकदाचा फोटो.
लेकीनं - लारानं - बनवलेलं हे पॉलिमर क्लेचं गणपती पेंडंट. सध्या नुसतंच आहे. हेडपिन लावून मग बेक केलं की पेंडंट म्हणून वापरता येईल.
इंटरनेटवरच्या कोणत्याश्या गणपतीच्या फोटोवरून लारानं हे बनवलं आहे. केशरी रंगाची पॉलिमर क्ले लाटून त्यातून गणपतीच्या कोलाजचे तुकडे एका टूलनं कापून घेतले आणि दुसर्या चौकोनी पॉलिमर क्लेच्या तुकड्यावर चिकटवले आहेत.
आपल्या सर्वांच्या आवडत्या श्रीगणरायाच्या आगमनाची तयारी जोरात चालू असेल ना?
तयारी करून दमला असाल तर हा घ्या श्रमपरिहार!
लहानपणी कसं रंगीत खडू घेऊन, मन हरपून चित्रं रंगवायचो आपण? तसेच आताही करूया! तुम्हाला आवडणारे कुठलेही रंगाचे माध्यम घ्या अन खालील गणपतीबाप्पाचे चित्र रंगवून ह्या धाग्याच्या प्रतिसादात द्या! ही स्पर्धा नव्हे!
यावर्षी अजिबातच पाऊस झालेला नाही आणि आता तो गणपतीत तरी पडेल, नवरात्रात तरी पडेल या आशेवर जगण्यातही फारसा अर्थ नाही. आतापर्यंत जो काही पाणीसाठी झालेला आहे तोच पुन्हा पाऊस पडेपर्यंत पुरवुन वापरणे याशिवाय दुसरा उपाय नाही. दुर्गम भाग किंवा जिथे पाणी कमी आहे तिथे लोक आधीपासुनच कमी पाण्यात दिवस भागवतात कारण जवळपास दरवर्षी तिथे पाण्याचे दुर्भिक्ष असते. मात्र मुंबईसारख्या शहरात फारसे पाणी बचतीचे उपाय करावे लागत नाहीत. इतर शहरातले फारसे काही माहित नाही मात्र मोठ्या शहरात सहसा दिवसभरातुन एखाद वेळा तरी पाणी उपलब्ध होत असावे .
चेन्नईच्या शुभश्री नटराजन यांची मूळ कल्पना आणि जगभरातील हजारो भारतीय स्त्रियांनी उचललेले शिवधनुष्य म्हणजे, गिनिज वर्ड रेकॉर्ड:लार्जेस्ट ब्लँकेट.
आता पर्यंत हे रेकॉर्ड आफ्रिकेतील आहे आणि ते ३३७७ स्क्वेअर मीटरचे आहे. हे रेकॉर्ड मोडून ५०००, हो पाच हजार स्क्वेअर मीटरचे अजस्त्र ब्लँकेट विणण्याचा विडा भारतीय स्त्री शक्तीने उचलला आहे.
हे माझे गणपती बाप्पा - मागे कधीतरी काढलेले. बाकी काही चित्र-बित्र काढायची मी हिंमत करत नाही. पण गणपती बाप्पा उदार मनाने सर्व माफ करतील म्हणून हिंमत केली. :rollingeyes:
हे २ वर्षापूर्वी मुलाने (त्यावेळी ६ वर्षे) गणपतीकरिता बनवलेले लेगो मंदिर मखर
पावसानेच सांगितलंय मला
इतकंही कमजोर व्हायचं नाही
कितीही भरून आलं तरीही
लगेच असं कोसळायचं नाही
-------------------------------
पावसात जेवढा ओलावा नसेल
तेवढा जिव्हाला मैत्रीतून मिळतो,
मैत्री मधल्या सावलीचा अर्थ
उन्हात गेल्यावर कळतो.
--------------------------------
रात्रीचा वारा सुटलेला आणि
पाउस पडत होता
सहज वर पाहिले तर चक्क
चंद्र रडत होता.
------------------------------
पावसाची सर आता
नुकतीच बरसली
आणि आठवणीची पाऊल वाट
पुन्हा एकदा हिरवळली
(थोडा जुना पाऊस आहे हा... पण इथल्या सगळ्या छान छान पोस्ट पाहून शेअर करावासा वाटला)
तू लांब गेल्यानंतरचा पहिलाच पाऊस हा! नाही.. नाही म्हणजे आभाळ भरुन आल्यावर माझं मन दाटुन वगैरे आलं नाही. किंवा पावसाचे थेंब आणि माझे अश्रु वगैरे असंही काही झालं नाही. अगदी खरं सांगु तर तुझी आठवणही आपणहुन आली नाही... आत्ता तासभर पागोळ्यांशी खेळत पडवीत बसले होते, पावलांवर पावसाचं पाणी झेलत..
पाऊस - कधी धो-धो पडणारा, तर कधी रिमझिम बरसणारा, कधी रौद्र रुपात तांडव करणारा तर कधी गायब होणारा ! अशी पावसाची विविध रुपे तर सर्वज्ञात आहेत. पण या नेहमीच्या पावसाव्यतिरिक्त आहे का असा एखादा पाऊस जो आपल्या सार्यांना चिरपरिचित आहे अगदी अनादि काळापासून?
अगदी तान्हे बाळ असतानाही आपल्या गरजा, हट्ट पूर्ण करुन घेण्यासाठी आपण 'या पावसाचा' उपयोग करुन घेत असतो. या पावसाचे थेंब पाहून भलेभले घायाळ होतात, अगदी शरणागतीही पत्करतात.
गॄहराज्यावरी गाजवी सत्ता राजा चिमणा एक
अन या 'चिमण्या राजाचं' हुकुमी अस्त्र असतं 'हा पाऊस' !
खूप दिवसांनी असं काहीतरी ऐकलं. जीवाला गुंतवावं असं... कसा जीव गुंतला होता, नाजुक नाजुक दोर्यांच्या वेढ्यांमध्ये. धागे सोडवावेत तरी कसे, थोडे माझ्या हातात, थोडे तुझ्या हातात. एकमेकांना स्पर्श न करता सोडवणं अशक्य... तू तिथं दूर मी इथं कुठंतरी. तरीपण एकमेकांच्या बोटांमधले गुंतलेले काहीतरी अनामिक, अपूर्ण, अर्धवट!
पाऊस म्हणले की आठवतात ती पुस्तके! खिडकीशी बसून चहा पीत पाऊस बघणे यातच खरे सुख! हॉस्टेलला असताना माझी कॉट अगदी खिडकीशी होती. पडद्यांना खिळे मारायला परवानगी नव्हती म्हणुन फक्त काचेच्या दारे असलेल्या खिडक्या! सेमेस्टर सिस्टीममुळे अभ्यासाव्यतीरिक्त फार काही वाचायला वेळ मिळायचा नाही तरी एखादी कादंबरींका होईना वाचली जायची. कॉलेज नुकतेच चालू झालेले असायचे. मस्त पावसाची झिम्मड, भिजणारे गवत खिडकीतून बघताना चहा हा हवाच! मी पट्टीची चहाबाज वगैरे अजिबात नाही. रोज हवाच असे नाही, पण पाऊस आणि पुस्तक या काँबीनेशन बरोबर तो हवाच!
हे लारानं साधारण तीन वर्षांपूर्वी तयार केलेलं चित्रं आहे. त्यावेळी ती ९ वर्षांची होती.
यात पेपर कटिंग ( छत्री), कागदाच्या उलटसुलट घड्या (मुलीचा फ्रॉक), छत्रीवर चिकटवलेलं फूल अशी हस्तकला आहे आणि बाकी चित्रं जलरंग आणि स्केचपेनानं रंगवलं आहे.
नमस्कार,
ई प्रतिष्ठान तर्फे "जंगलसफारी - बांधवगड" हे मी लिहिलेलं ईपुस्तक आज प्रकाशित होत आहे.
आज दुपारी माझ्या आईच्या हस्ते या ई पुस्तकाचे प्रकाशन एका कौटुंबिक कार्यक्रमात करीत आहे.
ई पुस्तक प्रकाशित करण्याचा हा अनुभव खूप छान होता. सुनिल सामंत, सचिन काकडे यांनी अतिशय सुंदर पुस्तक तयार केले. त्यांचे आणि ईसाहित्य प्रतिष्ठानचे मन:पूर्वक आभार.
पावसानंतर - ऊन-पावसाचा खेळ झाल्यावर बरेचदा बाहेर डेकवर गेलं की पूर्वेकडं इन्द्रधनुष्य दिसतं. गेल्या महिन्यात पाऊस पडल्यावर मुद्दाम आहे का बघायला गेले तर हे बघायला मिळालं!
मी इतक्या उत्साहाने पावसाचे फोटो टाकायला आले आहे हे पाहून मलाच हसू येतंय! कारण मी राहते दुष्काळी भागात. दक्षिण कॅलिफॉर्नियामध्ये. आमच्याकडे मोजून आठवडाभर पाऊस पडत असेल.. वर्षभरात. :thinking: तोही वरील शीर्षकाप्रमाणे रिमझिमच. कधीच मुसळधार नाही. ह्याच वर्षी जरा जुलै मध्ये देखील पाऊस होण्याचे चमत्कार झाले आहेत. अर्थात अजुन साऊथ साईडला. माझ्या एरियात, वेस्ट हॉलिवुडमध्ये नाहीच.
तर म्हणूनच की काय, माझ्याकडे इथल्या पावसाचे बरेच फोटो आहेत. कारण कौतुक ना. आकाशातून पाणी पडले खाली की मी फोटो काढायला तयार! अजुन पुष्कळ सापडतील. पण सध्या हे सापडले तेव्हढे अपलोड करते. :)