अनेक जणं आयुष्यात स्वप्नं पाहतात. अनेक जणं ती पूर्ण करण्यासाठी प्रयत्नही करतात. असंच एक स्वप्न पाहिलं, चेन्नई स्थित सुबश्री नटराजन यांनी! ते स्वप्न आहे जगातील सर्वात मोठ्या ब्लँकेटचे! आणि त्या स्वप्नाला सत्यात उतरवण्यासाठी त्यांनी अनेकजणींना सोबत घेतलं; त्यांनाही हे स्वप्न पहायला लावलं. इतकच नव्हे तर त्यासाठी सगळी तपशीलवार योजना आखली.

ऑगस्ट पासून ही सर्व तयारी सुबश्री यांनी सुरू केली. गिनिज वर्ल्ड रेकॉर्डसाठी आवश्यक तो सर्व पत्रव्यवहार त्यांनी केला, गिनिजकडे त्यासाठीचे रजिस्ट्रेशन केले आणि जगातील सर्वात मोठ्या ब्लँकेटचा विडा उचलला.

ओम जय अंबे गौरी
मैया जय शामा गौरी.
तुमको निशिदिन ध्यावत
हरि ब्रम्हा शिवजी.

सावन मधून ही आरती सिलेक्ट केली की सुरू होते एक महापूजा. मनातल्या मनातच. पहाटेच्या शांत वेळी. कामाचा धबडगा अजून सुरु व्हायचा आहे आणि कालचे घाव, मानसिक आंदोलने निद्राराणीने दूर पाठवलेली असतात. मन स्वच्छ आणि अलर्ट असते.

मानस पूजेची पहिली तयारी म्हणजे मन अतिशय साफ करणे, काम , क्रोध, मद मत्सर
आदि भाव पार काढून एखाद्या निष्पाप निरागस मुलासारखे बनणे. झोपेतून उठल्यावर
लेकराला जशी आईची आठवण पहिले येते तसे मन देवीच्या मंदिराकडे चालू लागते. काय त्या

(नवरात्र हा स्त्री शक्तीचा उत्सव. माझ्या आजीतल्या स्त्री शक्तीची माहिती देणारे दोन लेख टाकतेय. काहींनी पूर्वी वाचले असतीलही. आज नवरात्रीच्या निमित्ताने इथे टाकतेय)

रात्री मुलांना झोपवताना मी एक गाणं बरेचदा म्हणते - 'गोजिरवाणी खार पहा ही, गोजिरवाणी खार!' पूर्वी मुलांना आवडायचं गाणी ऐकणं...आता ती माझीच गरज म्हणून मी घसा साफ करून घेते. हिचं गाणं ऐकण्यापेक्षा पटकन झोपलेलं बरं...असा विचार करून ते लवकर झोपतात हा एक मोठा फायदा! असो!

एका छोट्याश्या गावात श्रावणी आणि राधा नावाच्या दोन बहिणी राहत होत्या. श्रावणी १० वर्षांची तर राधा तिची छोटी बहीण शेंडेफळ. त्यांच्या दारासमोर छोटीशी बाग होती. श्रावणी आणि राधा आपल्या आई-बाबांसोबत रोज झाडांना पाणी घालताना, त्यांची मशागत करताना सोबत असायच्या. मध्ये मध्ये त्या स्वतःही काही झाडांना पाइप घेऊन पाणी घालायच्या. श्रावणी कुंडीत, झाडाजवळ पाण्याचा पाइप आणून द्यायची तर चिमुकली राधा पाण्याची धार कुंडीत, झाडाला टाकायची असे दृश्य बर्‍याचदा असे. आई बी किंवा रोपे लावत असताना आईने केलेल्या छोट्या खड्यात बी टाकायचे काम दोघी करायच्या.