आज दुसरा कुठलाही दिवस असता तर कदाचित हा माणूस बेलाच्या इतका डोक्यात गेला नसता आणि तो कोण आहे हे माहीत असतं तर त्याच्यापासून ती चार काय, आठ पावलं लांबच राहिली असती पण... पण तिला ते माहीत नव्हतं आणि आजचा सोमवार असा होता की मंडे ब्लूज ही फारच सॉफ्ट टर्म झाली. आख्खा लंच अवर म्हणजे डोक्याला शॉट झाला होता.
एन्व्हलप बघून तिला धक्काच बसला. आता मला चिट्ठी लिहिण्यासारखं काय आहे आमच्यात? का ही माणसं जवळीक करायला बघतात उगाच? की हा अजूनही जाईल तिथे असाच बायकांवर चान्स मारत असतो देव जाणे.. एकदा तिच्या मनात तसंच एन्व्हलप फाडून कचऱ्यात टाकायचा विचारही आला पण तिच्यातल्या उत्सुकतेने त्याच्यावर मात केली. असून असं काय असणार त्यात, बॉंब तर नक्कीच नसेल. विचार थांबवत शांतपणे तिने एन्व्हलप उघडलं. आत पांढरी शुभ्र, गोलाकार आणि वर निळ्या शाईत 'White Elite' मोनोग्राम असलेली दोन तिकिटे!
'Asymmetric'
by A. Diwan
tuesday - thursday - saturday
सरधोपट सरळसोट
नाजूक बांधा मोठे पोट
आटपा चटचट विना कटकट
पांढरी साडी काळा कोट
श्वासोच्छवास ,भास-आभास
करून घ्या मोकार त्रास
नवी साथ नवी आस
मांडव बाजार -भ्रमनिरास
हा असाच रोजचाच भोगा जगण्याचा अनुप्रास
आयुष्य खूप छोटं आहे*
*हां हां म्हणता मृत्यू येईल*
*प्रेम करायचं राहिलं म्हणून*
*शेवटी खूप पश्चताप होईल*
सकाळ सकाळी विराजने पोस्ट टाकली . अगदी सकाळ सकाळी
वा क्या बात है . तिने अंगठा दाखवला . आणि सकाळच्या कामाला लागली. आज सुट्टीचा दिवस रविवार . मस्त मजेत आळसाचा दिवस . खूप वेळ मेसेजवर बोलण्याचा दिवस .नेहमी प्रमाणे रविवारच आवरून वगैरे दुपारचा साडेअकरा -बारा वाजत तिने मेसेज केला
"मस्त चारोळी पाठ्वलीस रे सकाळ सकाळी "
." हो मुदामूनच तुला खुश करायला "
"थांब हा जरा मी गिरनार ग्रीन टी घेऊन येते . तुझ्यासारखा हॉट आणि स्वीट . मग माझ्याशी बोल"
तिची पाठ वळताक्षणीच तो आपलं जास्तच निरीक्षण करतोय असं तिला जाणवलं म्हणून तिने चालता चालता सहज मागे वळून पाहिले. आता त्याचा गॉगल टेबलवर होता आणि त्याचे हिरवट घारे डोळे तिच्यावर रोखलेले होते आणि चेहऱ्यावर वेगळेच काहीतरी भाव होते जे प्रयत्न करूनही तिला उमगत नव्हते. त्याची नजर तर शांत, थंड होती पण त्या एखाद्या हिरवट शेवाळलेल्या डोहासारख्या शांत डोळ्यांमागे प्रचंड खळबळ दडलेली आहे असं तिला वाटू लागलं. ती पटकन मान फिरवून रिसेप्शनमधल्या तिच्या खुर्चीवर जाऊन बसली.
रविवार सुट्टीचा दिवस दोघांनाही त्याला हि आणि तिलाही
सकाळ सकाळीच विराजचा मेसेज . " निघी आय वॉन्ट टू हग यु " दोन मिनिटेच निधी जरा बघत बसली त्याच्या मेसेज कडे . असं काय हा ? डायरेकट हे काय ? लगेच पुढचा विचार आलाच " आजकाल अशी यंग मुलं अशी बरीच असतात बिनधास्त मित्र -मैत्रिणीकडे ह्ग मागणारी . त्यात काय एवढं ? बाऊ करण्यासारखं काही नाहीये." तिने मनाला समजावलं
आणि "थांब जरा . थोड्यावेळाने बोलते " असा मेसेज टाकून मोकळी झाली .
मी मुळात श्रद्धाळू वगैरे नाही . अजिबातच नाही. त्यामुळे आजवर संकेत दृष्टांत वगैरे कथा , अख्यायीका मनोरंजन म्हणून वाचल्या होत्या , अन सोडून दिल्या होत्या. पण ह्या कथा अन आख्यायीका , कितीही अतर्क्य अन अचाट असल्या तरी त्यात एक स्पष्ट हेतू असतो . ठरावीक माहिती पोचवायचा. धर्मा प्रसार , सत्ता प्रसार , एखादी नविन कल्पना , चळवळ उभी करणे ह्या सगळ्यात अश्या मिथकांचा , प्रतिकांचा अन अख्यायीकांचा मोठा हात असतो. तत्कालीन समाजाची , अर्थव्यवस्थेची , संस्कृतीची फार मस्त प्रतिबिम्ब पडलेली असतात ह्या गोष्टींमधे .
आज दुसरा कुठलाही दिवस असता तर कदाचित हा माणूस बेलाच्या इतका डोक्यात गेला नसता आणि तो कोण आहे हे माहीत असतं तर त्याच्यापासून ती चार काय, आठ पावलं लांबच राहिली असती पण... पण तिला ते माहीत नव्हतं आणि आजचा सोमवार असा होता की मंडे ब्लूज ही फारच सॉफ्ट टर्म झाली. आख्खा लंच अवर म्हणजे डोक्याला शॉट झाला होता. आज तर नुपूरासारखी थंड डोक्याची मुलगीसुद्धा अश्या अवस्थेत असती की तिने नक्की कोणा ना कोणावर डाफरुन आपला राग काढला असता.
एक दिवशी तर त्याने कमालच केली रविवारचा दिवस म्हणजे सुट्टीचा दिवस . त्या दिवशी तर दोघेही एकमेकांच्या मेसेज ची वाट बघत असायचे . पण त्या दिवशी काही तो दिवसभर फिरकलाच नाही . निधीचा जीव कासावीस झाला रागाचा पारा चढला आणि "बस झाली तुझी नाटक . आता मी काही बोलत नाहीये तुझ्याशी "असा मेसेज टाकून ती लॉग आऊट झाली . तिला स्वस्थ तरी बसवताय का ? रात्री जरा उशिरानेच डोकावली तर याचा मेसेज "ओये बेब . कशी ग तू ? एवढं काय ग. दिवसभर जरा ड्राइव्ह करत होतो ना . मग कसा लिहिणार मेसेज ? तूच तर म्हणतेस ना ड्राइव्ह करताना मेसेज लिहू नको असं ?
निधी ने फोन उचलला काय आणि पुढचे तास भर ते बोलतच राहिले -बोलतच राहिले. निधीने तिच्या पर्सनल गोष्टीं बद्दल विचारण्याची त्याला मनाई केली होती पण त्याने त्याच्या पर्सनल गोष्टी सांगायच्या नाहीत असं त्याने तर काहीच ठरवलं नव्हतं. त्याच म्हणणं होत त्याच्या आयुष्यातल्या घटना या त्याच्या क्लोज फ्रेंड साठी खुल्या आहेत . मग काय बोलण्याची आतषबाजी झडली आणि तासाभराने "तू किती बावळट आहेस "आणि "तू किती येडपट आहे " अगदी "येडुच आहेस तू " या एकमतावर दोघांनी कॉल बंद केला
आईसलँड हे नाव मी सुमेधकडून ऐकल्याचं मला आठवतंय ते साधारण ३-४ वर्षांपूर्वी. तो म्हणाला होता की मला आईसलँडला जायचं आहे. त्याला इज्राईलपासून तर केनिया, अफगाणिस्तान किंवा अजून कुठे कुठे जायचं असं तो एरवीही म्हणतो, त्यामुळे या आईसलँडकडे मी त्यावेळी नुसतंच एका कानाने ऐकून दुसर्याने सोडुनही दिलं. मग कधीतरी फेसबुक वर फोटो पाहिले, तेव्हा अजून थोडी माहिती शोधली, छान दिसतंय सगळं, शेंगेन देशांमध्ये असाल तर वेगळा व्हिसा लागत नाही या नोंदी मात्र नकळतपणे घेतल्या गेल्या, पण विषय तिथेच संपला. एक तर माझा भूगोल कच्चा, त्यामुळे हे आईसलँड नेमकं कुठे, तिथे पर्यटनासाठी काय आहे हे काहीच मला माहीत नव्हतं.
मी काही प्रवासवर्णन लिहिण्यात कुशल नाही त्यामुळे या ट्रिपचे वर्णन अगदी थोडक्यात असेल. :)
२०१७ डिसेंबरला बिग आयलंडला जाऊन आलो तर परवा ते फोटो पीसीवर टाकले. हुश्श्य.
हवाईला खुपजणी जात असालच. पण लावा ट्रेक केल्याचे कोणाकडुन वाचले नाही म्हणुन म्हटले थोडे फोटो टाकुया म्हणजे जरा वेगळं काहीतरी पहाता येईल.
बिग आयलंडच्या अनेक टूर्सपैकी एक लावा हाईक. ४-५ मैलाच्या असतात. व्हॅननी जायचे, हाईकच्या तोंडाला उतरायचे, दोन-अडीच मैल चालत जायचे लावा पहायचा व परत यायचे. छान उन असेल तर मजा येते. (गरम पण होतेच). पण त्यामुळे लावा दगड चकाकत असतो व डोळ्याचे पारणे फिटते व आपण पृथ्वीवर आहोत असे वाटत नाही.
स्पिति - मे महीन्यात -दिवस ५- ३१ मे
---------------------------------------------- एकंदर कारमध्ये घालवलेला वेळ ::साधारणपणे पाच एक तास. पण आम्ही अगदी खुळावल्यासारखे ठायी ठायी थांबलो .. इतके नादिष्ट लोक नसतील तर कमी वेळ पुरेल
आठ तास पूर्ण झोप झाल्यावर आम्ही सगळे चांगले फ्रेश झालो होतो शिवाय आजचा दिवसही तसा आरामाचाच होता.. आज हिक्किम आणि अशी छोटीशी डे ट्रीप करण्याचा इरादा होता. हिक्कीम हे जगातलं सगळ्यात उंचीवर असणारं पोस्ट ऑफिस आहे. लांगजा हे डोंगराच्या कुशीत वसलेलं एक छोटस गाव आहे. गाव म्हणण्यापेक्षा दहा एक घरांची वस्ती, हे जास्त योग्य वर्णन होईल.
आज आम्ही 4450 मीटरपर्यंत उंचीवर जाणार होतो आणि त्यामुळे आजपासून आम्ही ए एम एस साठी असणारी औषधे ज्येनांसाठी तरी चालू केली होती. शिवाय उंचीशी सवय व्हावी म्हणून आजचा दिवस तसा छोटासाच ठेवला होता.
कामिनोची दर दिवसाची दैनंदिनी , किती चाललो , कुठे राहिलो , वगैरे पेक्षा वॄत्तांत जरा वेगळा लिहावासा वाटतोय. तिथल्या वाटा , भेटलेली अतरंगी माणस अन त्या बरोबरीनी उलगडत जाणारा प्रवास , माहिती.
आताशा हळू हळू रोजच त्यांचं ऑनलाईन बोलणं व्हायला लागलं . काही हि सटरफटर विषय असायचे . पण विषयांमध्ये तोच तोच पणा येतोय असं निधीला वाटायला लागलं . एकदा विराज ने तिला विचारलं सुद्धा ". काय झालं ग . आजकाल बोलत नाहीस जास्त "
"अरे रोज उठून काय बोलणार रे. ऑनलाईन फ्रेंडशिप असच असत बघ . थोडे दिवस बोल बोल बोलतो आणि मग विषयच संपून जातात मग बोलायला काहीच उरत नाही . हळू हळू बोलायला कुठलेच विषय नसल्याने रोज मेसेज करणारे आठवड्यात दोन किव्वा तीन वेळा मेसेज करायला लागतात आणि आणखीन काही आठ्वड्यात ते पण बंद होत . ऑनलाईन फ़्रेंडशिप अशीच असते रे. तिला काही आयुष्य नाही . भवितव्य नाही
परवा अचानक लाराकडून प्रॉन्स सूपाची फर्माईश आली. प्रॉन्स सूप, क्लियर हवं, त्यात त्या हिरव्या चंद्रासारख्या दिसणार्या चकत्या हव्या, लाल रंगाचं हवं आणि आंबट तिखट हवं. अधिक चौकशीअंती त्या हिचंदिच म्हणजे कापलेली कांदेपात असा निष्कर्ष निघाला. मग बाजारातून काही गोष्टी आणल्या, आदल्या दिवशीच नीता कोळणीनं प्रॉन्स आणून दिल्या होत्याच. काल केलं बाई सूप आणि एकदम यँव बनलं.
निधीने रात्री झोपता झोपताच ठरवलं सकाळी उठल्या उठल्या विराजला तिला जे काही सांगायचं होत ते सांगून टाकायचं" त्याप्रमाणे सकाळी उठल्या उठल्याच निधीने कळवून टाकलच .
साधारण 14 15 वर्षांपूर्वी आतासारखे स्वतंत्र म्युजिक चॅनल्स नसायचे. सोनी वगैरे सारख्या रेग्युलर चॅनेल वर चार्टबस्टर्स, म्युजिक मंत्रा सारख्या दिवसातून 3- 4 वेळा लागणाऱ्या 15- 30 मिनिटांच्या कार्यक्रमात गाणी, पॉप अलबम्स, सिनेमांची काही सेकंदांची झलक ,ज्याला आता टिझर म्हणतात, दाखवली जात असे. नवीन सिनेमे येत नाहीत तोवर रोज त्याच त्या गाण्याची इटरेशन्स चालायची. मला केवळ गाण्यांसाठी या कार्यक्रमाचे भयंकर वेड होते. यांचे ठराविक वेळापत्रक लक्षात ठेवून जमेल त्या वेळेला तीच ती गाणी पाहण्यासाठी मी टपून असायचे. 2004 साली वीर जारा च्या " मै यहा हु यहा' गाण्याची झलक त्यावर येऊ लागली.
रंग माझा वेगळा- भाग -२
काय मग कशी काय ? एकदम फ्रेश ना ? सकाळ सकाळी त्याचा मेसेज बघून ती सुखावली . अरे याला कस कळलं आपण फ्रेश आहोत ते. आय मिन रात्री मस्त झोप लागली ते . काहीतरी खास आहे त्याच्या वागण्या -बोलण्यात . " येस एकदम फ्रेश . ती बोलून गेली . " मला माहितीच होत तू रात्रीच फ्रेश झाली असणार ते. " अरे मनकवडा आहे का हा ? "चल चल जास्त बोलू नकोस " ती पटकन बोलून गेली . " अग माझ्याशी बोलल्यानंतर कोणीही फ्रेश च होत माहितीये मला ? "आता मात्र तू जास्तच भाव खायला लागला आहेस ह . एवढं पण नाही काही" ती त्याला झटकून देत म्हणाली
नेहमीप्रमाणे तीच त्या मेसेंज कडे लक्ष दिल . कोण विचारताय हे सवयीने बघण्याकरता तिने प्रोफाइल ओपन करून बघितल तर एक यंग मुलगा छानसा गोडसा. मोजके दोनच फोटो अख्या प्रोफाइल मध्ये. जास्त फोटो हि नाही आणि एकंदर प्रोफाइल वर जास्त काहीच लिहिलेल नाही पोस्ट नाहीत. सुना सुना प्रोफाइल. तिने उत्तर दिल " छानच" . थोड्यावेळाने विचारल गेलं "मॅडम एक रिक्वेस्ट करू का ? अहो जाहो केलं तर काही बर नाही वाटत मी तुम्हाला अग तुग केल तर चालेल का ?