चालविसी हाती धरुनिया

तुमच्या गावी आलो आम्ही

भाग ६

सकाळ झाली, आई बाबा उठले, बॅग्ज भरल्या, मला तयार केलं आणि म्हणाले "चला परत नवीन ठिकाणी, या घराला बाय बाय करा, थँक्यू म्हणा आणि गाडीत बसून पुन्हा गणपती बाप्पा मोरया म्हणून पुढे चला." की आम्ही निघालो. रोज नवीन काहीतरी दिसतं म्हणतात, मला सांगत असतात आपण हे बघू, ते बघू, हे खेळू, ते खेळू, तरी अजून बर्फ दिसलाच नाहीये मला...... असं काहीसं सृजनच्या मनात या प्रवासाविषयी आता येत असेल का? अशा कल्पना करतच आम्ही चेक आउट केलं. आईसलँड मध्ये येऊन पाच दिवस होऊन गेले होते, राहण्याच्या जागा बदलत होत्या आणि आज तर प्रवास पण लांबचा होता.

चौकोरीला आरक्षित काॅटेज उतारावर होतं. तिथून हिमायलाचा व्ह्यू मिळणार नसल्याचं तिथला अनुभव घेऊन आलेल्या भाच्याने सांगितलं होतं. बदलून एक्झिक्युटीव रूम मिळेल का ? फोनवर चौकशी केली असता अधिकारी म्हणाला की, "म्याडमजी, चान्स की बात है! उस दिन खाली होगा तो मिल जायेगा लेकिन पैसा वापस नही मिलेगा ना ही खानेमें एडजष्ट होगा." ऑफ सिजन असल्याने दुसऱ्या मजल्यावरची मोक्याची रूम मिळाल्याने आनंदच झाला पण वाईट ह्याचं वाटत होतं की अक्कलखातं वयाबरोबर वाढतच जात होतं कमी होण्याच्या ऐवजी! साधंसंच जेवून निद्राधीन झालो.

या वेळी अ‍ॅनिव्हरसरीला जास्त रजा मिळणार नव्हती, म्हणुन तीन-चार दिवसच जवळच कुठेतरी जायचं ठरलं.
ऑस्ट्रीयात साल्झबुर्गजवळ एक फिल्झमुझ नावाच अगदी छोटसं गाव आहे.

फिल्झमुझ हे मेनली हिवाळ्यात स्किइंगसाठी प्रसिद्ध आहे, पण ते आत्ता उन्हाळ्यातसुद्धा खुप मस्त दिसतं.
तिथुन परत म्युनिकला येताना क्यॉनिग त्सेला जायच ठरवल होतं.
जर्मनीला आल्यापासुन मी कायम क्यॉनिग त्सेच्या सुंदरतेबद्दल ऐकत होते, पण अजुन तिथे जाण्याचा योग आला नव्हता.

आता येता येता हे लेक तसं वाटेतच होतं, थोडीशी वाकडी वाट करावी लागणार होती पण क्यॉनिग त्सेसाठी काय पण.

पहिला स्टाॅप होता तो भीमताल!

वनवासाच्या दरम्यान द्रौपदी तहानेने व्याकुळ झाली होती. भीमाने गदा मारून ज्या ठिकाणी पाणी काढलं तो हा तलाव म्हणजे भीमतालेश्वर! टीक मार्क करत पुढे निघालो.

दुसराही स्पाॅट होता तो ही टीक मार्कवालाच. नौकुचिया ताल म्हणजे नऊ कोन असलेला तलाव. तलावाला प्रदक्षिणा मारत पुढे निघालो.