साहित्यः किनो जातीची छोटी संत्री एक ग्लास किंवा मेझरिन्ग कप रस होईल इतकी. ही बारकी संत्री बरी पडतात कारण साल फार
कडवट नसते व बिया नसतात त्यामुळे मिक्सीत रस काढता येतो.

दोन संत्र्यांचा पल्प संत्री सोलुन आत ज्या चंद्रकोरी असतात त्याची पण सालेकाढायची तो हा पल्प.

एक संत्र्याची साले काढून सुरीने त्याच्या आतील पांढरा कडव ट् भाग खरवडून टाकायचा व साल पातळ राहील त्याचे लांब बारीक एक दीड इंची तुकडे करायचे.

जितका रस तितकी व्हाइट शुगर - पांढरी साखर दाणेदार. पिठी नव्हे.

करीच्या वाटणासाठी:
२ पेरं ओली हळद, ४ पेरं गलांगल(थाई आले),दोन काड्या लेमनग्रास, ५-६ हिरव्यागार मिरच्या, प्रत्येकी चमचाभर पांढरे मिरे, जिरे, धने, ७-८ कोथिंबीरीच्या काड्या, २-३ सांबारचे कांदे, ६-७ पाकळ्या लसूण, एका पूर्ण केफिर लाईमची सालं (पांढरा भाग न येऊ देता).

बाकीचे:
१ लिटर नारळाचे दूध, मशरूम, मध्यम आकारात चिरलेली- प्रत्येकी अर्धी वाटी लाल-हिरवी शिमला मिर्ची , ब्रॉकोलीचे तुरे, गाजराच्या चकत्या, बाळ कणसं,थाई बेझिलची ५-६ पाने

काही वर्षांपूर्वी कोथरुडात 'लवंगी मिरची कोल्हापूरची' नावाचं फर्मास नॉनव्हेज रेस्टॉरंट होतं. आमचं नेहमीचं गो टू आणि तिथली निलगिरी चिकन थाळी माझी सगळ्यात आवडती होती. अर्थात सगळ्या सुंदर, आवडत्या जागा बंद पडतात तसंच हेही बंद पडलं.

तर लवंगी मिर्चीच्या आठवणीत हे निलगिरी चिकन. घरी एकदा केलं आणि ते खूपच चविष्ट झालं म्हणून आता नेहमी केलं जातं.

आख्ख्या कांद्याची आमटी

हा आमच्या पणजीबाईंचा अजून एक खास पदार्थ.

बाजारातून नेहमीच्या आणलेल्या कांद्यातलेच लहान लहान कांदे वेगळे काढायचे. ते सोलून मग भरल्या वांग्याला देतो तशा "अधिक" चिन्हाप्रमाणे दोन चिरा द्यायच्या आणि जरास्सं मीठ चोळायचं.

खिचडीच्या धाग्यावरून गाडी आज्जीकडे वळली आणी सर्वांनाच आपापली आज्जी आठवून, अनेकांची मने भरून आली. सर्वांच्या विनंतीला मान देऊन तिच्या आठवणींसकट तिची अजून एक सोप्पी आणि पटकन होणारी व वरचेवर केली जाणारी पा. कृ.

दही-पोहे
साहित्य -
जाडे पोहे वाटीभर
सायीसुद्धा ( सायीसकट) दूध वाटीभर
घट्ट विरजलेलं गोड दही - १-२ वाट्या
२ मोठे चमचे सायीचे गोड दही.
१ मिरची (पोपटी रंगाची तिखट "नसते" ती) , कोथिंबीर
किसलेलं आलं चमचाभर
मिठ, साखर
तूप, जिरं, हिंग

पुणेकरांमधे अतिप्रिय. जनसेवात मिळायचा हा सांजा, तेव्हा चवीढवीचे जे. ना येऊन मजेत खाताना दिसायचे. दुर्दैवाने जनसेवा आता बंद झाले.

पण आमच्या आज्जींची व त्यांची चव अगदी सेम.

साधारणत: खूप मोठ्या पावसाच्या आळशी संध्याकाळी,आजारी व तोंडाला चव नसलेल्या नातवंडांना खाउ घालायचा पदार्थ. अतिशय कमी सामानात चविष्ट व पटकन होणारा पदार्थ.