मी लहान होते, म्हणजे अगदी बालवाडीत तेव्हा हवाहवाई हे गाणे सगळीकडे सारखे वाजायचे. श्रीदेवीचा नाच आणि गाण्याचे वेडेवाकडे शब्द, धमाल यायची पहायला. तेव्हाच कुणीतरी सांगितलेले की हवाई नावाची खरंच एक जागा आहे. ते मनात झालेले हवाईचे बि़जारोपण. नंतर शाळेत कधीतरी दुसर्या महायुद्दातील पर्ल हार्बर अॅटॅकविषयी वाचताना हवाई परत कानावर आले.काय असावे हे हवाई असा विचार तेव्हाही आला मनात. नंतर मग ऑफिसला जायला लागले तेव्हा एका रिट्रीटच्या निमित्ताने गोव्याला गेले होते तेव्हा ऑफिस सेलेब्रेशनची पुर्ण थीम हवाईयन होती. गोव्याचे मॅरिअट तसेही सुंदर आहे. म्हणजे तेव्हातरी होते.
अगदी लहानपणी जेव्हा मला पुस्तकांचा भस्म्या रोग झाला होता तेव्हा हातात विजय देवधरांचे अनुवादित "स्फिंक्स" हे पुस्तक पडले होते. पुढे त्याचे ओरिजिनल रॉबिन कुक चे पण वाचले. पण त्या पुस्तकाच्या मुखपृष्टावरचा तो तुतनखामेनचा मुखवटा विसरले नाही. त्यापुस्तकाने आणि त्यातल्या इजिप्तच्या वर्णणाने मी पूर्ण भारावून गेले होते. कुठेतरी तेव्हाच हे सगळे एकदा तरी बघायचे आहे अशी बहुतेक खूणगाठ बांधली होती. कारण जेव्हा जेव्हा कुठे फिरायला जायचा विचार यायचा तेव्हा इजिप्त एकदा तरी उल्लेखले जायचेच. एकदा २००० मधे, एकदा २००६ मधे इजिप्तने हुलकावणी दिली होती. पण अखेर २०१८ मधे का होईना योग जुळून आलाच.
तिलुने पर्स check करायला सुरुवात केली.
'काय झालं?', Stan ने काळजीच्या स्वरात विचारलं.
तिलु तशीच चालु पडणार तोच Stan आडवा आला.
'का?'
'पैसे गायब आहेत यातले'
तिलु एक एक शब्द शांत पण जरा चढ्या आवाजात म्हणाली.
तिलुने निघत असताना नेहमीप्रमाणेच ड्रावरमधून नोटा पर्स मध्ये कोंबल्या होत्या. Dennis मध्ये बिलाची रक्कम भरतांना तिला नेहमीची 100 ची नोट दिसली नव्हती. कदाचित तिच्या वेंधळेपणामुळे कुठे राहिली असेल असं आधी वाटलं. पण आता संशय घ्यायला जागा होती.
'ओह नो! विसरला का कुठे?', Stan ने विचारलं.
तिलु तडक रिसेप्शनकडे निघाली तसं तो परत घाईघाईने पुढं झाला.
'तुम्ही complaint तर नाही ना करणार?'
एक मैत्रीण मला भेटायला आली, येताना हनी रोस्टेड ड्रायफ्रूटस् घेऊन आली. ते इतके आवडले सगळ्यांना की मला शोधकार्य करावेच लागले! मिनोतीने झटपट रेसीपी दिली आणि मी घरातल्या वस्तू वापरून करून पाहिली.
साहित्य: एक कप बदाम, दीड टेबलस्पून मध, दीड टेबलस्पून पाणी, एक टीस्पून तेल(मी रिफाईंड शेंगदाणे तेल वापरले), एक टेबलस्पून पिठी साखर, पाव टीस्पून मीठ
आज भल्या पहाटे निघायचे होते. रात्री कैरोचा फेरफटका त्यामुळे लवकर आटोपता घेऊन थोडी झोप पूर्ण करावी या हेतूने लवकर झोपलो होतो. पहाटे ३ ला खोलीतले सगळे फोन तारस्वरात ओरडायला लागल्याने, काही समजायच्या आत आम्ही तिघेही जागे होऊन आवरायला लागलो. पटकन आवरून हॉटेलच्या लॉबी मधे येऊन चेक-आउट केले. भल्या पहाटे तिथेल्या माणसाने ३ मोठे बॉक्स माझ्या हातात यूअर ब्रेकफास्ट म्हणून कोंबले. त्याला काही म्हणणार इतक्यात बाहेर गाडी आली असे सांगत कालचाच गाईड आला. मग तसेच सामान गडीत टाकून कैरो एअरपोर्टच्या दिशेने निघालो. पहाट असल्याने अजिबात वर्दळ नव्हती. नंतर असे शांत कैरो कधीच दिसले नाही.
माझ्या ओळखीतल्या एका कुटुंबाला वैष्णोदेवीला जायचं आहे. त्यासाठी त्यांना हेलिकॉप्टर टूर करायची आहे. कोणाला याबाबत काही माहिती आहे का? कोणी केली आहे का? प्लीज माहिती द्या.
साहित्य-
संत्र्याचा रस 1 वाटी
बारीक चिरलेली स्ट्रॉबेरी २ वाट्या
दोन वाट्या साखर
सगळं एकत्र करून मंद आचेवर शिजायला ठेवा. जरा पातळ मधासारखी कन्सीस्टन्सी आली की गॅस बंद करा. गार होईपर्यंत जाम अजून आळेल.
माझ्याकडची संत्री आणि स्ट्रॉबेरी दोन्ही वाईट आंबट होते. त्यामुळे एवढी साखर घालूनही आंबटगोड चवच आली आहे, पूर्ण गोड नाही झालाय जाम. अर्थात ही आंबटगोड चव फार छान लागतेय.
संत्र फार आंबट नसलं तर थोडं लिंबू पिळा.
मुलींनो, जून महिन्यात २ आठवडे स्विझर्लंडला जायचा प्लॅन आहे. म्हणजे सध्या झ्युरिकचे टू अँड फ्रो ति़कीट काढले आहे. २ आठवडे स्विझर्लंडमध्ये घालवायचे का शेजारच्या एखाद्या देशाला (ऑस्ट्रिया/जर्मनी/इटलीचा न पाहिलेला भाग) पण भेट द्यायची हे नक्की केले नाही आहे. इथे बर्याच जणी स्विझर्लंडला जाऊन आलेल्या आहेत. तर तुमच्या सजेशन्सची गरज आहे. आम्ही अजून हॉटेल (किंवा आजकाल airbnb वरुन अपार्टमेंट बूक करतो) बूक केले नाही आहे. फक्त एकाच ठिकाणी राहणार नाही आहोत (म्हणजे बेस फक्त झ्युरिक नाही). राहण्याच्या फिरण्याच्या दृष्टीने कोणती ठिकाणे रेकमेंड कराल? आमचा प्रवास हा मुख्यत्वे रेल्वेनीच होईल.
आज 4 फ्रेब्रुवारी जागतिक कर्करोग दिवस म्हणून थोडंसं... आज जवळपास दहा घरांमागे एका घरी याचे पेशन्ट आढळतात. दिवसेंदिवस रुग्णांची संख्या वाढते आहे. बऱ्याच वेळा त्याची कोणतीच लक्षणे आढळत नाहीत त्यामुळे समजेपर्यंत फार उशीर होतो.
कोकणातले दळणवळण..कालचे आणि आजचे: माहेरी गेलं की स्वागताला डांबरी रस्ता आणि जवळपास प्रत्येक घराशी एखादी तरी दोन चाकी, चार चाकी दिसतेच! आयुष्य सुखकर होण्यासाठी या गोष्टी लागतातच, त्याबद्दल मुळीच दुमत नाही.त्याचवेळी घराकडे वळताना दिसणारी ढोलाची घाटी अनेक आठवणी जागवते... सुरंगीची फुलं केसात माळली की जसा त्याचा पिवळा रंग केसांवर उतरतो आणि सुगंध सर्वदूर पसरतो तसा अनेक आठवणींचा रंग आणि गंध अलगद मनात उतरतो!
'Aren't you the one who plays piano?'
एक तरूण तिच्या जवळ आला.
तिलुने चमकून त्याच्याकडे पाहिलं.
'Who's asking?', तिने उलट विचारलं.
'मी लुनाचा मित्र'.
तिलु अविश्वासाने त्याच्याकडे पाहत होती.
'मी लुना आणि विलीचा मित्र. Jade चा Stan uncle'.
तिलु अजूनही त्याच्याकडे तसंच पाहत होती.
'त्या दिवशी नाही का, मी सफाई करत पियानो unplug केला होता आणि लावायला विसरलो. तुम्हाला पाहून लक्षात आले पण लुनाने अडवले'.
'....'
'लुनाबद्दल विचारलंत ना आता. म्हणून न राहवून आलो तुमच्याकडे', तो पोरगेलंसा तरूण इकडेतिकडे बघत भरभर बोलत होता.
'ओह, कुठे गेली ती?', तिलुने तोंड उघडलं.
वरकरणी पाहीलं तर हा एक अतिमानवीय थरारपट आहे. सिनेमातल्या नायकाकडे म्हणजेच कियानु रिव्हस् ने पात्र साकारले आहे त्या जॉन कॉन्स्टंटीन कडे काही दैवी शक्ती आहेत, ज्याद्वारे त्याला सामान्य मानवाच्या डोळ्यांना दिसणार नाही अशा गोष्टी दिसतात. ही गोष्ट वेगळी की त्याला तो वरदान न समजता शाप समजतो! सिनेमाची सुरवात पाहून इतर एक्सरसिस्ट प्रमाणे हाही एक रुटीन एक्सरसिस्ट आहे अशी आपली समजूत होते. पण हा तसा नाही. फक्त आपल्याला दैवी शक्ती आहे म्हणून तो पिशाच्चाने झपाटलेल्या लोकांची सुटका करतोय असं नाही. ह्या गोष्टी तो स्वार्थासाठी करतोय. का? तर त्याला माहीत आहे मेल्यानंतर त्याचा आत्मा थेट नरकात जाणार आहे.
आम्ही शेतकरी कामकरी:
कोकणातल्या बहुतेक छोट्या शेतकऱ्यांच्या घरात असायचं तसंच बालपण गेलंय माझं! मातीच्या भिंती, सारवलेल्या जमिनी, गरज असेल तिथे झाप लावून केलेला आडोसा, कौलारू घरं, ओटी, पडवी, माजघर, स्वयंपाक घर, बाजूला गोठा! गावाच्या मध्यातून फक्त पावसात भरपूर अगदी दुथडी भरून वाहणारी छोटीशी नदी..नदीच्या दोन्ही बाजूला शेती, त्यापुढे माड पोफळी, घर आणि त्यावर डोंगराकडे आंबे फणस! म्हणजे आताच्या बजेटनुसार पाच एकर च्या आतले तरीही मनाने सधन शेतकऱ्याच्या घरात जन्मले हे माझं भाग्य!
कृती:
सूर्यफुलाच्या बिया, जवस, तीळ, सुकं खोबरं सगळं वेगवेगळं मंद आचेवर भाजून घ्या. गार झाल्यावर मिक्सर मधून एकत्र बारीक करून बाजूला काढून घ्या.
खजूर, जर्दाळू, अंजीर सगळ्याचे तुकडे करून तेही गूळासोबत मिक्सर मध्ये बारीक करून घ्या.
हे सगळं नीट मिसळून घ्या आणि लगेच लाडू वळा. गरज पडल्यास तुपाचा हात लावू शकता.
हे गार्डन कसे अस्तित्वात आले यामागे एक प्रेरणादायी कथा आहे. डॅन नावाच्या एका माणसाने १९७७ मध्ये 'हिलो' येथील समुद्राजवळच्या दरीत काही एकर जमीन विकत घेतली. अगदी घनदाट असे जंगलच म्हणा ना. येथे काहीतरी हॉटेल व्यवसाय करावा असे त्याच्या मनी होते. पण त्याच वेळी तेथील दुर्मीळ आणि सुंदर वनस्पती, झाडे, धबधबे पाहुन त्याला असेही वाटले की हे सर्व नीट जतन व्हावयास हवे. विचाराअंती त्याने निर्णय घेतला की येथे एक बोटॅनिकल गार्डन करावे. पण कसे? त्याच्याकडे ना काही माळीकामाचे ट्रेनिंग होते ना वनस्पतींचा अभ्यास ना काही.
"पिल्लू , भुतं असतात का रे??" मीतू च्या प्रश्नावर अंशुल चमकला...
"ऍ ??? हे काय नवीन???" त्याने विचारलं
"ऑ... सांग ना ! "
" हो तर, भुतं असतात...खूप भयानक असतात ,मला दिवसा पण दिसतात ! "
"ऑ ???? "
"हो एक भूत तर आता माझ्या इकडे च बसलंय ! "
" शटअप , इडियट... मी आपलं काहीतरी सिरीयस विचारतेय आणि तू माझी च मस्करी चालवली आहेस"
मीतू उठली रागारागात आणि चालू लागली...
अंशुल ही मागेमागे गेला, तिचा हात धरून थांबवलं आणि बोलला , " काय ग, थोडी शी मस्ती तर केली .. सॉरी हा! आता हस पाहू.."
मीतू गोड हसली....
'You got something in here for me!', छोट्या बिलीने तिलुच्या पर्सकडे निर्देश केला. त्याच्या चेहर्यावर खोडकर हसु होतं. तिलु खाली आली तशी तो स्विमिंग पूलाचा कठडा सोडून तिच्याकडे पळतच आला होता. त्याच्या बाबाने त्याला हाक मारली. तो वळून पाहत असताना तिलुने हळूच चाॅकलेट त्याच्या बाबाला त्याच्या नकळत दाखवलं. त्यांनी संमती दर्शविताच तिने चपळाईने चाॅकलेट बिलीच्या खिशात टाकले.
'No sir, it's here', असं म्हणून तिने बिलीला त्याच्या खिशातून चाॅकलेट काढून दिले. तसं बिलीने आ वासला. मोठ्या आनंदाने ते चाॅकलेट त्याच्या बाबाला दाखवून झालं.
'Hi, how are you?'
कॉस्टकोच्या एका फेरीत क्विक कुकिंग बार्ली दिसली. नाविन्याची आवड या सदरात ती कार्ट मधे येऊन बसली. बसली ते बसली पण घरी येऊन पॅण्ट्री मधे बसून राहिली. काल शेवटी धीर करून तिला बाहेर काढली. एक सोप्पे सूप बनवले आणि त्याची टेस्ट इतकी आवडली की रेसिपी इथे शेअर करावीशी वाटली.
तर साहित्य:
१ मेजरिंग कप क्विक कुकिंग बार्ली
१ मध्यम कांदा बारीक चिरून
३-४ लसणाच्या पाकळ्या बारीक चिरून
६-७ बटण मश्रुम्स बा. चि.
६-७ ग्रीन बीन्स बा. चि.
१ छोटे गाजर बा. चि.
१/२ झुकिनी बा. चि.
१ लहान टोमॅटो बा. चि.
मखाणे खीर: मखाणे म्हणजे कमळाच्या बियांच्या लाह्या...असं मी ऐकलंय.. ह्या खूप पौष्टिक असतात.
साहित्य: मखाणे तीन वाट्या, दूध तीन ली, साखर पाऊण वाटी, अर्धा टीस्पून वेलची पावडर, अर्धा टीस्पून जायफळ पावडर, बदाम काप, केशर काड्या, तूप
सफर में जो मजा है वो मंज़िल में कहाँ! पण आमची मंज़िल आणि सफ़र दोन्ही अगदी अविस्मरणीय झाले ही त्याची गोष्ट.
वय वर्ष ७ आणि ५ ची दोन पार्सल सांभाळून हा ८ दिवस आणि २२०० किलोमिटरचा प्रवास भलताच धमाल झाला.
वॉल्कॅनोज पार्कवरुन परतीच्या रस्त्यावर 'ब्लॅक सँड बीच' पहायचे ठरवले. याचे दुसरेच नाव 'Punaluʻu Beach' असे आहे. या बीचवरील सँड काळ्या बेसॉल्ट आणि वितळलेल्या लाव्हापासुन बनली आहे. जेव्हा लाव्हा वाहत येऊन समुद्राला मिळाला तेव्हा तेथेच थंड होऊन थांबला आणि हा बीच तयार झाला. येथे स्नोर्केलिंगही करता येते.
तत्पुर्वी वाटेत हा कॉफीचा मळा दिसला. नाव 'KAU Coffee Mill'. मिल आणि मळ्याची टुअरही देतात. पण आम्ही पोचलो तेव्हा बंद झाली होती. चालत्या गाडीतुन काढलाय फोटो त्यामुळे हललाय.
ही पूर्णपणे लाराच्या डोक्यातून निघालेली पाककृती आहे.
घटक पदार्थ : बीया नसलेली द्राक्षं.
कृती : द्राक्ष स्वच्छ धुऊन, काड्या काढून बोल्स मधे ठेऊन फ्रीजरमध्ये घट्ट बर्फ होईपर्यंत ठेवायची. चांगले टणक गोटे झाले की मिक्सरमध्ये घालून बारीक होईपर्यंत पटकन फिरवायची. जास्त वेळ जाऊन द्यायचा नाही. पटापट बोल्/मग मध्ये काढून खायची.
हवं तर या स्लशीवर लिंबू पिळायचं.
फार फार मस्त लागतं. साखर वगैरेची गरज अजिबात नाही. द्राक्षांसारखीच स्ट्रॉबेरीची देखिल करता येईल. स्ट्रॉबेरी काहीशी आंबट असल्यानं द्राक्षं- स्टृऑबेरी एकत्र करूनही करता येईल.